Γ.Δραγασάκης: Δραχμή σημαίνει άγρια λιτότητα με άλλα μέσα

Φωτογραφία Μενέλαος Μυρίλλας Fosphotos

«Αν υπάρξει μεθόδευση ή πρωτοβουλία για την έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, αυτή δεν θα προέλθει από την Αριστερά αλλά από απειλούμενα τμήματα της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας», διαμηνύει με το βλέμμα μέσα κι έξω από το κόμμα ο οικονομικός εγκέφαλος του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης. Υποστηρίζει ότι ήδη από τον Ιούνιο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν «ασύγκριτα πιο έτοιμος» να κυβερνήσει, αφήνει να εννοηθεί ότι θεωρεί εφικτή την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές και εξαγγέλλει ότι σε αυτήν την περίπτωση, για αρχή, θα αποκατασταθεί ο κατώτατος μισθός. Ο ίδιος επαναλαμβάνει τη θέση για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Επιπλέον, εν μέσω της μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ από πολιτική συμμαχία σε κόμμα, αντιτάσσεται χαρακτηριστικά στη «λειτουργία κομμάτων εντός του κόμματος». Του Βασίλη Κωστούλα

Είπε στο tvxs.gr:

• Ταμπού δεν είναι το Ευρώ αλλά οι αξίες της Αριστεράς
• Περισσότερη έμφαση στο εναλλακτικό μας σχέδιο
• Δεν στοχεύουμε σε ένα μνημόνιο με αριστερό «περιτύλιγμα»
• Ό,τι έχει απομείνει ως κρατική περιουσία θα προστατευθεί

«Ποια έξοδος; Από ποια κρίση; Με ποιες δυνάμεις;». Θα «εκμεταλλευτώ» την τελευταία παράμετρο: Με ποιες πολιτικές δυνάμεις θεωρείτε ότι μπορεί πρακτικά να συμμαχήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να αναλάβει τη διακυβέρνηση και κατ’ επέκταση να απαντήσει στα δύο πρώτα ερωτήματα του τίτλου ο οποίος «ντύνει» το νέο σας βιβλίο; Δεδομένου ότι, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, δεν προκύπτει για κανένα κόμμα αυτοδυναμία.
Σε κοινωνικό επίπεδο η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την κατάρρευση των παλαιών κοινωνικών συμβολαίων και των αντίστοιχων κοινωνικών συμμαχιών. Στην συντελούμενη αναδιάταξη πρωτοστατούν οι δυνάμεις που είχαν περιθωριοποιηθεί κατά τη φάση της νεοφιλελεύθερης ανόδου,

Ευρώ ή δραχμή; Τα μυαλά τους και μια λίρα

 Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

“Το δίλημμα της δραχμής είναι προπαγανδιστική εκστρατεία φόβου”. Δεν το λέω εγώ. Το είπε ο Αντώνης Σαμαράς πέρυσι το καλοκαίρι στη Βουλή, στη συζήτηση για το Μεσοπρόθεσμο. Ήταν τότε που οι ίδιοι μηχανισμοί, με τον ίδιο τρόπο, δημιουργούσαν τα ίδια διλήμματα για να οδηγήσουν στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Το διακύβευμα σήμερα είναι μεγαλύτερο. Αν ο Αντώνης Σαμαράς δεν καταφέρει να πάρει την εξουσία, οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ στην Ευρώπη δεν θα μπορέσουν να αντέξουν την κοινωνική πίεση. Η Ελλάδα δεν θα είναι πια ένα μαύρο πρόβατο, αλλά ένα “κακό” παράδειγμα για την Ισπανία και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Υπήρχε το δίλημμα δραχμή ή ευρώ πριν το μνημόνιο; Προφανώς και όχι. Οι επιλογές του μνημονίου, η κατάρρευση της πραγματικής οικονομίας ανοίγει μπροστά στη χώρα την άβυσσσο της κατάρρευσης. Άρα, και την αποχώρηση από την Ευρώπη και προφανώς τη δραχμή.
Ακόμη και έτσι όμως, το θέμα του ευρώ είναι ένα ευρωπαϊκό θέμα. Αν παραμείνει ένα νόμισμα

Το Euro Τελειώνει. Τα Εθνικά Νομίσματα Επιστρέφουν. Είναι πλέον Ζήτημα Χρόνου.

Ίσως η πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση για το τι θα γίνει ΟΤΑΝ πλέον επιστρέψουμε στη δραχμή από τον καθηγητή Κο Λαπαβίτσα. Χωρίς τρομολαγνείες και υπεραπλουστεύσεις αναλύει με επιστημονικό τρόπο τη μετάβαση στο...

Εθνικό μας νόμισμα. Αξίζει να δείτε ολόκληρη την εκπομπή του Χατζηνικολάου στο enikos.gr , να ακούσετε όλες τις απόψεις και να αποκτήσετε ολοκληρωμένη άποψη.

Γιατί το ευρώ;

http://www.avgi.gr

του Άγγελου Μανταδάκη

Βιώνουμε μια πρωτοφανή επέμβαση ξένων κέντρων στα εσωτερικά της χώρας. Αξιωματούχοι των Βρυξελλών, ο γνωστός κ. Σόιμπλε, εκπρόσωποι του ΔΝΤ, τραπεζίτες, αναλυτές, παπαγαλάκια και πολλοί άλλοι θεωρούν καθήκον τους αυτές τις ημέρες να επεμβαίνουν ωμά στην προεκλογική περίοδο της Ελλάδας για να διαμορφώσουν κλίμα τρόμου και αβεβαιότητας για το ενδεχόμενο νίκης της Αριστεράς και χρεωκοπίας της χώρας.

Ο ελληνικός καπιταλισμός αποκαλύπτεται: ιστορικά εξαρτημένος, ποδηγετούμενος, στηριζόμενος σε ξένα δεκανίκια έναντι της εκχώρησης δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων σε αλλότριους. Το πιο αντιπαραγωγικό κομμάτι του και ταυτόχρονα το πιο εθελόδουλο έχει οργανώσει μαζί με το νεοφιλελεύθερο λόμπι της Ε.Ε. μια τεράστιας κλίμακας εκστρατεία ωμού εκβιασμού ενός λαού που δείχνει να θέλει και πρόσφατα να μπορεί να ακυρώσει τη σκληρή γραμμή της γερμανοποίησης της Ευρώπης. Σαν το πιο αποτελεσματικό και αιχμηρό όπλο έχουν επιλέξει το ευρώ.

Γιατί όμως το ευρώ; Είναι το σύμβολο της ευημερίας απέναντι στη δραχμή που είναι το σύμβολο της φτώχειας; Μήπως με το ευρώ δεν φτάσαμε στη χρεωκοπία; Θα μπορούσαμε βέβαια να φτάσουμε και με τη δραχμή. Ο γείτονάς μου για ένα ευρώ και είκοσι λεπτά που δεν τα έχει, πάει στη δουλειά του πολλές φορές με τα πόδια από τα Πετράλωνα στο Αιγάλεω.

Γιατί λοιπόν αυτή η υστερία μην τυχόν και αποχωρήσει η Ελλάδα από το ευρώ; Γιατί απαιτούν απόλυτη και σιδερένια πειθαρχία για να μείνει η χώρα στην Ευρωζώνη; Τόση σπουδή και τέτοιος ζήλος για την ευημερία μας ώστε να φτάνουν στον εκβιασμό;

Μάλλον όχι. Τα πράγματα είναι διαφορετικά. Το ευρώ είναι το σύμβολο της νομιμοφροσύνης στην τάξη πραγμάτων που επιδιώκουν να εγκαταστήσουν οι πιο ακραίοι νεοφιλελεύθεροι κύκλοι της Ε.Ε. και η πιο συντηρητική μερίδα της γερμανικής χριστιανοδημοκρατίας. Δεν μας απειλούν με την έξοδο από το ευρώ για να μας προστατέψουν, αλλά για να μας εντάξουν στη στρατιά των νομιμοφρόνων.

Ευρώ σημαίνει υποταγή στο δημοσιονομικό σύμφωνο, θεσμοποίηση της λιτότητας, απορρύθμιση, ανεργία… Και μέσα στο ευρώ φτωχαίνουμε, υποβαθμιζόμαστε σαν χώρα και σαν κοινωνία, αδυνατούμε να πληρώσουμε τα χρέη μας. «Οι Έλληνες δεν μπορούν να αποφύγουν τη λιτότητα, είτε μέσα είτε έξω από το ευρώ» γράφει ο «Εκόνομιστ» στο κύριο άρθρο του στο τελευταίο τεύχος.

Όχι ότι επιδιώκουμε να πάμε στη δραχμή. Αλλά ας βάλουμε σαν Αριστερά τα πράγματα στη θέση τους. Δεν θυσιάζουμε για χάρη του ευρώ ούτε έναν άνθρωπο, ούτε έναν άνεργο, ούτε έναν συνταξιούχο στην πείνα.

Το δίλημμα ευρώ ή δραχμή είναι ό,τι πιο κούφιο, ό,τι πιο κενό εφευρέθηκε σαν σύνθημα τα τελευταία χρόνια. Ένα τρυκ εκβιασμού που δεν έχει αντίκρισμα.

Το απορρίπτουμε και σαν υποκριτικό. Πίσω από την έκκληση που με δραματικό ύφος διατυπώνουν κάποιοι «να μείνουμε στο ευρώ» κρύβεται η διά της διολισθήσεως αποδοχή του Μνημονίου. Και αποσιωπούν το ενδεχόμενο μέσα από τα αλλεπάλληλα Μνημόνια να φτάσουμε στη χρεωκοπία και τότε εκ των πραγμάτων να τεθούμε εκτός ευρώ.

Δεν έχουμε αυταπάτες. Οι επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ, η προσπάθεια διαστρέβλωσης των θέσεών του και η υστερία φόβου γύρω από το ευρώ θα κλιμακωθούν μέχρι τις 17 Ιουνίου.

Δεν δείχνει να έχει πολλούς αποδέκτες αυτού του είδους η προπαγάνδα. Αλλά πρέπει να έχουμε το νου μας. Η πρόταση Μέρκελ για την ταυτόχρονη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ευρώ μαζί με τις βουλευτικές εκλογές ξεπέρασε κάθε προηγούμενο απροκάλυπτης επέμβασης.

Εμείς δεν έχουμε λόγο να διαβεβαιώσουμε κανέναν ότι θα κρατήσουμε τη χώρα στο ευρώ. Κάθε αναφορά, κάθε διαβεβαίωση από την πλευρά μας ότι μένουμε πιστοί στο ευρώ, υποδηλώνει την εμπλοκή μας σε λήψη μέτρων μνημονιακού χαρακτήρα.

Αυτό που μας συνέχει είναι η ανάγκη να αντιστοιχηθούμε με το μήνυμα της 6ης Μαΐου. Και το μήνυμα αυτό είναι μοναδικό και μας παροτρύνει να διεκδικήσουμε μια ισχυρή πλειοψηφία που στις 18 Ιουνίου θα ανοίξει έναν νέο δρόμο για την χώρα μας και την Ευρώπη.

Πηγή Σερρών: Το χωριό που γύρισε στη δραχμή

Τη δική τους επανάσταση έκαναν στις 25 Μαρτίου οι κάτοικοι του χωριού Πηγή Σερρών, που αποφάσισαν την επιστροφή τους στη δραχμή.

Σε λαϊκή συνέλευση που έγινε, οι περίπου 2.000 κάτοικοι του χωριού –κυρίως ηλικιωμένοι- αποφάσισαν να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές τους και τη δραχμή.

Είναι το πρώτο χωριό στην Ελλάδα που χρησιμοποιεί μια τέτοια πρακτική, την οποία έχουν καθιερώσει χωριά της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Εμπνευστής της ιδέας ήταν ένας Ελληνογερμανός, που εργάζεται στη Στουτγκάρδη. Όταν πήγε στην Πηγή Σερρών τα Χριστούγεννα για να δει τους γονείς του, είπε στους συγχωριανούς του τι ακριβώς κάνουν σε μικρά γερμανικά χωριά, όπου οι κάτοικοι έχουν ξεθάψει τα μάρκα και κάνουν συναλλαγές με το παλιό νόμισμα.

Κάτοικοι του χωριού παραδέχθηκαν στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» ότι το πρόβλημα ήταν πού θα βρεθούν τόσα πολλά χαρτονομίσματα και κέρματα σε δραχμές. Κάποιοι βρήκαν αρκετά κρυμμένα στα σεντούκια τους, ενώ μεγάλη βοήθεια έδωσε η Ένωση Συλλεκτών Χαρτονομισμάτων Βορείου Ελλάδας, που χάρισαν σημαντικό αριθμό χαρτονομισμάτων σε δραχμές.

«Μετά από ώριμη σκέψη καταλήξαμε στην αναλογία 1 ευρώ=500 δραχμές» δήλωσε η πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Όλγα Κεχαγιά.

Πριν γίνει η διακίνηση του νέου νομίσματος, οι κάτοικοι του χωριού προσέφυγαν σε νομικούς, που τους διαβεβαίωσαν ότι η κυκλοφορία της δραχμής δεν είναι παράνομη αν γίνεται ταυτόχρονα κυκλοφορία του ευρώ.

Οι αγορές σε δραχμές προς το παρόν γίνονται μόνον στη μικρή αγορά της Πηγής. Ένας συνταξιούχος παίρνει τη σύνταξή του σε ευρώ και τη μετατρέπει σε δραχμές. Κάτι τέτοιο του δίνει την αίσθηση ότι έχει χρήματα πάνω του. Όπως δηλώνει ένας 70χρονος στον «Ελεύθερο Τύπο», η επιστροφή της δραχμής έβαλε φρένο στις συνεχείς αυξήσεις που είχαμε κατά τη διάρκεια του ευρώ».