Γ.Δραγασάκης: Δραχμή σημαίνει άγρια λιτότητα με άλλα μέσα

Φωτογραφία Μενέλαος Μυρίλλας Fosphotos

«Αν υπάρξει μεθόδευση ή πρωτοβουλία για την έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ, αυτή δεν θα προέλθει από την Αριστερά αλλά από απειλούμενα τμήματα της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας», διαμηνύει με το βλέμμα μέσα κι έξω από το κόμμα ο οικονομικός εγκέφαλος του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης. Υποστηρίζει ότι ήδη από τον Ιούνιο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν «ασύγκριτα πιο έτοιμος» να κυβερνήσει, αφήνει να εννοηθεί ότι θεωρεί εφικτή την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές και εξαγγέλλει ότι σε αυτήν την περίπτωση, για αρχή, θα αποκατασταθεί ο κατώτατος μισθός. Ο ίδιος επαναλαμβάνει τη θέση για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Επιπλέον, εν μέσω της μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ από πολιτική συμμαχία σε κόμμα, αντιτάσσεται χαρακτηριστικά στη «λειτουργία κομμάτων εντός του κόμματος». Του Βασίλη Κωστούλα

Είπε στο tvxs.gr:

• Ταμπού δεν είναι το Ευρώ αλλά οι αξίες της Αριστεράς
• Περισσότερη έμφαση στο εναλλακτικό μας σχέδιο
• Δεν στοχεύουμε σε ένα μνημόνιο με αριστερό «περιτύλιγμα»
• Ό,τι έχει απομείνει ως κρατική περιουσία θα προστατευθεί

«Ποια έξοδος; Από ποια κρίση; Με ποιες δυνάμεις;». Θα «εκμεταλλευτώ» την τελευταία παράμετρο: Με ποιες πολιτικές δυνάμεις θεωρείτε ότι μπορεί πρακτικά να συμμαχήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να αναλάβει τη διακυβέρνηση και κατ’ επέκταση να απαντήσει στα δύο πρώτα ερωτήματα του τίτλου ο οποίος «ντύνει» το νέο σας βιβλίο; Δεδομένου ότι, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, δεν προκύπτει για κανένα κόμμα αυτοδυναμία.
Σε κοινωνικό επίπεδο η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την κατάρρευση των παλαιών κοινωνικών συμβολαίων και των αντίστοιχων κοινωνικών συμμαχιών. Στην συντελούμενη αναδιάταξη πρωτοστατούν οι δυνάμεις που είχαν περιθωριοποιηθεί κατά τη φάση της νεοφιλελεύθερης ανόδου,

Γιάννης Δραγασάκης: Έτσι, μα­ζί με τη κοι­νω­νία, θα κυ­βερ­νή­σου­με

www.epohi.gr

Τη συ­νέ­ντευ­ξη στην Εποχή πή­ρε ο Μά­κης Μπα­λα­ού­ρας

Σε μια πε­ρίο­δο κα­ται­γι­στι­κών ε­ξε­λί­ξεων για το ελ­λη­νι­κό και ευ­ρω­παϊκό πρό­βλη­μα, με την κυ­βέρ­νη­ση α­πού­σα, και πέ­ντε η­μέ­ρες πριν τη συν­διά­σκε­ψη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, κου­βε­ντιά­σα­με με τον υ­πεύ­θυ­νο του κυ­βερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για την πο­ρεία του κόμ­μα­τος και τον προ­σα­να­το­λι­σμό του μπρο­στά στις κυ­βερ­νη­τι­κές ευ­θύ­νες.

********************

Η κυ­βέρ­νη­ση συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν τον σπα­σί­κλα μα­θη­τή. Προχ­θές βγή­κε ο Στουρ­νά­ρας και εί­πε ό­τι το χρέ­ος εί­ναι βιώ­σι­μο, ό­ταν γί­νε­ται με­γά­λη σύ­γκρου­ση για­τί δεν εί­ναι βιώ­σι­μο.

Σε ό,τι α­φο­ρά το χρέ­ος, με την υ­φι­στά­με­νη πο­λι­τι­κή δεν α­να­μέ­νε­ται να γί­νει βιώ­σι­μο ού­τε με­τά το 2030. Η τα­κτι­κή της κυ­βέρ­νη­σης εί­ναι ε­πι­κίν­δυ­νη διό­τι στη­ρί­ζε­ται στην ε­ξής λο­γι­κή: ε­μείς ε­κτε­λού­με ό­λες τις ε­ντο­λές των πι­στω­τών, και ει­δι­κό­τε­ρα της Γερ­μα­νίας, ελ­πί­ζο­ντας πως στο τέ­λος θα κά­νουν κά­τι και για ε­μάς. Αυ­τή εί­ναι πά­ρα πο­λύ ε­πι­κίν­δυ­νη τα­κτι­κή διό­τι δεν λει­τουρ­γεί έ­τσι ο κα­πι­τα­λι­στι­κός κό­σμος. Δεν λει­τουρ­γεί με φι­λαν­θρω­πι­κά αι­σθή­μα­τα ή με τη λο­γι­κή της α­νταλ­λα­γής δώ­ρων, ού­τε υ­πάρ­χει ό­ριο στις α­παι­τή­σεις και στη λι­τό­τη­τα. Ακρι­βώς γι’ αυ­τό βλέ­που­με ό­τι α­πό το 2010 έως σή­με­ρα η πο­ρεία που α­κο­λου­θούν εί­ναι μια πο­ρεία κοι­νω­νι­κής ε­ξου­θέ­νω­σης και οι­κο­νο­μι­κής διά­λυ­σης.

Αν συ­νε­χι­στεί αυ­τή η πο­λι­τι­κή θα έ­χου­με δύο δε­κα­ε­τίες με­γά­λης φτώ­χειας.

Ο χρό­νος αυ­τής της κρί­σης πράγ­μα­τι με­τριέ­ται με δε­κα­ε­τίες και ό­χι με χρό­νια. Επο­μέ­νως ο­ποια­δή­πο­τε πρό­βλε­ψη εί­ναι ρι­ψο­κίν­δυ­νη, δε­δο­μέ­νου ό­τι πέ­ρα α­πό τη μείω­ση της κα­τα­νά­λω­σης που δεί­χνει το πα­ρόν, έ­χου­με κα­τάρ­ρευ­ση των ε­πεν­δύ­σεων. Και οι ε­πεν­δύ­σεις δεί­χνουν το μέλ­λον. Και έ­χου­με ε­πί­σης μια χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή ε­ρή­μω­ση. Δη­λα­δή με­γά­λο μέ­ρος της ε­θνι­κής, της συλ­λο­γι­κής α­πο­τα­μίευ­σης που υ­πήρ­χε με τη μορ­φή κι­νη­τών α­ξιών έ­χει κα­τα­στρα­φεί ή φυ­γα­δευ­τεί στο ε­ξω­τε­ρι­κό. Άρα η κα­τα­στρο­φή που έ­χει συ­ντε­λε­στεί εί­ναι τε­ρά­στια, ι­σο­δυ­να­μεί με κα­τα­στρο­φή σε και­ρό πο­λέ­μου, και για αυ­τό α­κρι­βώς εί­ναι δύ­σκο­λο α­κό­μα να συ­νει­δη­το­ποιη­θεί το μέ­γε­θός της.

Λέ­με ό­τι θα κα­ταρ­γή­σου­με τα μνη­μό­νια, το ε­ρώ­τη­μα του κό­σμου εί­ναι, ό­μως, την άλ­λη μέ­ρα τι θα γί­νει, ό­ταν ε­μείς πά­ρου­με την κυ­βέρ­νη­ση;

Τα μνη­μό­νια εί­ναι έ­νας βια­σμός της κοι­νω­νίας. Εμείς θα στα­μα­τή­σου­με αυ­τόν το βια­σμό. Αυ­τό το νό­η­μα έ­χει η α­κύ­ρω­ση των μνη­μο­νίων. Όμως τα α­πο­τε­λέ­σμα­τα του βια­σμού και το στίγ­μα του πα­ρα­μέ­νουν. Δεν ση­μαί­νει δη­λα­δή ό­τι υ­πάρ­χει έ­νας αυ­το­μα­τι­σμός ή ό­τι η α­κύ­ρω­ση των μνη­μο­νίων α­κυ­ρώ­νει αυ­τό­μα­τα και τα α­πο­τε­λέ­σμα­τα και τις κα­τα­στρο­φές που έ­χουν τε­λε­στεί. Έργο μιας κυ­βέρ­νη­σης

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Σελίδα › "'Εχουμε πρόγραμμα δέκα ημερών, δέκα μηνών και δέκα ετών"

"'Εχουμε πρόγραμμα δέκα ημερών, δέκα μηνών και δέκα ετών"

Ο Γιάννης Δραγασάκης από το ΣΥΡΙΖΑ μίλησε στο σταθμό μας για το πρόγραμμα της αριστεράς και τις επιθέσεις εναντίον της παράταξης.

26:43 (mm:ss) 21.4 MB