Ανακοίνωση της Ανοιχτής Πόλης για το θέμα της ιθαγένειας

ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΗ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΡΑΓΚΟΥΣΗ

Η ιθαγένεια είναι ο νομικός δεσμός ενός πολίτη με ένα κράτος. Ο δεσμός αυτός στηρίζεται στη βούληση του ατόμου να ανήκει σε μια συντεταγμένη κοινωνία.

Η ιδιότητα του πολίτη δεν συνδέεται και δεν ταυτίζεται με την πολιτισμική ή την εθνο-θρησκευτική ταυτότητα.

Ο νόμος Ραγκούση ήρθε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των παιδιών της δεύτερης γενιάς και της λεγόμενης μιάμισης γενιάς, δηλ. των παιδιών των μεταναστών που γεννήθηκαν στη χώρα μας ή ήλθαν πολύ μικρά εδώ και φοίτησαν στα ελληνικά σχολεία. Σύμφωνα με το νόμο, για τα παιδιά μεταναστών οι οποίοι έχουν νόμιμο τίτλο διαμονής και διαμένουν νόμιμα και μόνιμα στη χώρα επί πέντε χρόνια, μπορεί να υποβληθεί αίτηση για ιθαγένεια, εφόσον τα παιδιά αυτά γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή φοίτησαν για έξι χρόνια σε ελληνικά σχολεία.

Όταν ο νόμος Ραγκούση βρίσκονταν στη διαδικασία ψήφισης, είχε δεχθεί από οργανώσεις δικαιωμάτων και μεταναστών επικρίσεις, γιατί έθετε ως κριτήριο για την υπαγωγή των παιδιών στο νόμο, τη νομιμότητα των γονιών τους. Σήμερα, με μια άδικη απόφαση της πλειοψηφίας του ΣτΕ, τουλάχιστον 200.000 παιδιά που ζουν κανονικά στη χώρα μας βρίσκονται στον αέρα. Η απόφαση αυτή είναι οπισθοδρομική γιατί ο λαός των σύγχρονων κρατών είναι πολυεθνικός. Η μη απόδοση δικαιωμάτων του πολίτη σε μεγάλα τμήματα του λαού μιας χώρας αποτελεί αντιδημοκρατική διολίσθηση, που στηρίζεται στην εθνική «καθαρότητα» η οποία κυοφορεί εθνικισμούς, ρατσισμούς ακόμα και το φασισμό.

Αν η παροχή άδειας παραμονής στους μετανάστες ήταν ευχερής και γρήγορη, αν ο ρατσισμός δεν ήταν τόσο προκλητικός και επικίνδυνος, αν η πρόσβαση στην αγορά εργασίας και στην κοινωνική και πολιτική συμμετοχή δεν είχε φραγμούς και εμπόδια, πράγματι μπορεί το ενδιαφέρον για την απόκτηση ιθαγένειας, να ήταν πιο περιορισμένο. Σήμερα, όμως, με τα πογκρόμ κατά των μεταναστών, είναι ο μόνος δρόμος για μια οριστική νομιμότητα, όσων διαμένουν στην Ελλάδα.

Καλούμε τη δημοτική αρχή της Αθήνας, που έχει επιδείξει ευαισθησία στο θέμα, τα όργανα της αυτοδιοίκησης και κάθε δημοκρατικό πολίτη να υπερασπιστούν τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανόνες δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο θέμα της ιθαγένειας. Να μην αντιμετωπιστούν τα παιδιά των μεταναστών σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού. Ν’ αρνηθούμε τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό που εκτρέφει τις νεοναζιστικές συμμορίες της Χρυσής Αυγής.

Έλληνας ή Πολίτης; Το ΣτΕ, η «ελληνικότητα» και η 2η γενιά

της Ανδρομάχης Παπαϊωάννου

Το ότι το ΣτΕ είχε κρίνει αντισυνταγματικό τον Νόμο 3838 το ξέραμε από το Νοέμβριο του ‘12. Το ότι η αντισυνταγματικότητα αυτή θα στηριζόταν στα επιχειρήματα που διάβασα στην απόφαση, δεν το περίμενα καθόλου. Πραγματικά πίστευα ότι η πλειοψηφία των Δικαστών θα ήταν σε θέση να διαχωρίσουν την έννοια του Λαού από την έννοια του Έθνους. Στο κάτω κάτω, ‘μορφωμένοι άνθρωποι είναι’, σκέφτηκα. Αμ δε… Όχι μόνο ταύτισαν τις δυο έννοιες, αλλά στήριξαν πάνω σε αυτή τη λογική ολόκληρη την επιχειρηματολογία τους.
Για άλλη μια φορά αποδείχτηκε περίτρανα ότι δικαιώματα σε αυτή τη χώρα μπορούν να έχουν, μόνο όσοι είναι πάνω από όλα Έλληνες. Όχι πολίτες. Έλληνες. Και τι Έλληνες; Από αυτούς με το ξεχωριστό αίμα, τη μια και μοναδική κοινή καταγωγή, που φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού τα ήθη και τα έθιμα ελληνικού πολιτισμού μη τυχόν και αλλοτριωθούν από τους ξένους εισβολείς. Πόσο εθνικιστικό παραλήρημα να αντέξει κανείς πια;
Και όχι μόνο αυτό, για να κάνουνε σε κάποιον την ‘τιμή’ να γίνει πολίτης θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι πιο Έλληνας από τους Έλληνες, μέσω ειδικών εξατομικευμένων εξετάσεων. Θα ήθελα πραγματικά να γίνουν οι εξετάσεις αυτές και σε όλους τους original Έλληνες, να έβλεπα ποιοι από όλους αυτούς χειρίζονται σωστά τη γλώσσα ή ξέρουν την Ελληνική ιστορία ή καλύπτουν τα οποιαδήποτε κριτήρια Ελληνικότητας που θέλουν να θεσπίσουν όλοι αυτοί που αντιτάχθηκαν στον Νόμο 3838.
Το αν ένα παιδί μεταναστευτικής καταγωγής έχει δικαίωμα να είναι πολίτης της χώρας που γεννήθηκε και μεγάλωσε δεν έχει να κάνει με υποκειμενικά ή ‘αντικειμενικά’ κριτήρια ελληνικότητας. Εκτός και αν έχει εφεύρει κανείς το Ελληνόμετρο και δεν μας το έχουνε πει ακόμα.
Ο Νόμος 3838 έδωσε το δικαίωμα στα παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής να γίνουν πρώτα από όλα Πολίτες. Ισότιμοι πολίτες της χώρας στην οποία γεννήθηκαν ή/και μεγάλωσαν. Να γίνουν μέλη του Λαού, όχι του Έθνους. Πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβουν αυτό μερικοί; Και ότι τα δικαιώματα οφείλουν να απορρέουν από την ιδιότητα του ατόμου ως πολίτη και όχι από την εθνική του ιδιότητα;
Το πόσο Έλληνας  ή Ελληνίδα είμαι εγώ, ή ο Νίκος, ή ο Ντόριαν, ή η Ζάχρα, έχει να κάνει πρωτίστως με το τι σημαίνει για τον καθένα μας ξεχωριστά αυτή η περιβόητη ελληνικότητα, και όχι με τον τόπο καταγωγής των γονιών μας.
Αν Έλληνας είναι αυτός που μιλάει για έθνος και φυλετική καθαρότητα, αν Έλληνας είναι όποιος είναι λευκός, Χριστιανός Ορθόδοξος και μιλάει Ελληνικά, αν Έλληνας είναι όποιος τραγουδά τον εθνικό ύμνο, τραμπουκίζει μετανάστες, ή γνωρίζει (λέμε τώρα) την ιστορία της Ελλάδας, τότε εγώ προσωπικά έχω πρόβλημα. Γιατί αν Έλληνας σημαίνει όλα αυτά, εγώ ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα. Ή μάλλον καλύτερα, δεν είμαι Ελληνίδα, γιατί δεν θέλω να είμαι Ελληνίδα.
Για μένα Έλληνας είναι όποιος πονάει αυτή τη χώρα, όποιος γεννιέται ή/και μεγαλώνει εδώ και τη νιώθει κομμάτι του. Όποιος ονειρεύεται στα ελληνικά, γελάει στα ελληνικά, τσακώνεται στα ελληνικά. Όποιος θέλει να αλλάξουν πράγματα σε αυτή την κοινωνία και το παλεύει. Όποιος πιστεύει στη δημοκρατία και την ισότητα, και κάνει τα πιστεύω του πράξη. Όποιος αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα, και βλέπει στον άλλο τον ίδιο του τον εαυτό. Όποιος είναι ενεργός πολίτης, μα πάνω από όλα άνθρωπος.
Γιατί για μένα αυτό σημαίνει να είμαι Ελληνίδα.
Θα ήθελα πολύ να μην είμαι μέσα στη μικρή μειοψηφία που σκέφτεται διαφορετικά. Θα ήθελα πάρα πολύ να συμμερίζονται περισσότεροι την άποψη μου. Παρόλα αυτά όμως, οι 13 δικαστές του ΣτΕ που υποστήριξαν τον Νόμο 3838, μου δίνουν την ελπίδα ότι ίσως τελικά να μην είμαστε και τόσο μειοψηφία.
*H Ανδρομάχη Παπαϊωάννου είναι μέλος του Generation 2.0

«Αντάρτικο» έξι δημάρχων για την ιθαγένεια

ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Κοινή δήλωση, με την οποία θεωρούν ότι το έγγραφο του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών, Χαράλαμπου Αθανασίου, παραβιάζει την αρχή της νομιμότητας για αναστολή διαδικασιών κτήσης ιθαγένειας «ενόψει προσεχούς δημοσίευσης αποφάσεων ΣτΕ», κατέθεσαν στο συνέδριο της ΚΕΔΕ έξι δήμαρχοι μεγάλων δήμων της χώρας.

Συγκεκριμένα, την πρόταση υπογράφουν οι δήμαρχοι Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, Πατρέων Γιάννης Δημαράς, Βόλου Πάνος Σκοτινιώτης, Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη Γιώργος Ιωακειμίδης και Ιωαννιτών Φίλιππος Φίλιος.
Οι έξι δήμαρχοι δηλώνουν ότι οι δήμοι αδυνατούν να εφαρμόσουν το συγκεκριμένο έγγραφο του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών, το οποίο παραγγέλλει, πριν από τη δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ, τη μη τήρηση του εν λόγω νόμου.
Γι' αυτό, όπως σημειώνουν, οι δήμοι θα «συνεχίσουν να τηρούν τη διαδικασία απονομής της ιθαγένειας, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, σύμφωνα δηλαδή με την αρχή της νομιμότητας».

Αλλάζει ο νόμος περί ιθαγένειας: Ακροδεξιά στροφή της τριμερούς

Συγγραφέας: left.gr

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων της συγκυβέρνησης αποφάσισαν την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας, υιοθετώντας πλήρως την ατζέντα της Χρυσής Αυγής. Εμπρός πίσω!

Την ίδια στιγμή που η κοινωνία αργοπεθαίνει, που οι άστεγοι γεμίζουν τα παγκάκια της πόλης, οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, ενώ όσοι έχουν εργασία εργάζονται υπό καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα, όταν τα παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία, οι άρρωστοι δεν έχουν φάρμακα και οι συνταξιούχοι ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε, αυτή τη στιγμή επιλέγει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ να κάνει τι; Μα, να αλλάξει το νόμο περί ιθαγένειας!

Ο νόμος περί ιθαγένειας, που είχε ψηφιστεί επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ όταν υπουργός Εσωτερικών ήταν ο Γ. Ραγκούσης, είχε τότε κατακριθεί ως μία δεξιά υπαναχώρηση της κυβέρνησης, λόγω του ότι το αρχικό νομοσχέδιο που είχε προταθεί υπό την πίεση των αιτημάτων του μεταναστευτικού και αντιρατσιστικού κινήματος, ήταν προοδευτικότερο, ευθυγραμμιζόμενο με τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της χώρας και