Ο σπουδαίος Φώσκολος και ο Κόπολα!

O Παναγιώτης Τιμογιαννάκης αποχαιρετά τον Νίκο Φώσκολο, γράφοντας στο gazzetta.gr δύο ιστορίες, με τον Ελληνα σκηνοθέτη και τον Φράνσις Φορντ Κόπολα!

Με δύο ανθρώπους μου έχει συμβεί το ίδιο περιστατικό όπου και στις δύο περιπτώσεις μαγεύτηκα.

Ο ένας ήταν ο Φράνσις Φορντ Κόπολα. Ο άλλος ήταν ο Νίκος Φώσκολος, που έφυγε στα 88 του χρόνια.

Ποιο ήταν το περιστατικό;

Με τον Κόπολα , καθισμένοι στο lobby του ξενοδοχείου στο Λονδίνο κουβεντιάζουμε και μου λέει απίστευτες ιστορίες γύρω από την κινηματογραφική Τέχνη. Ξαφνικά, ζητάει νερό και ο σερβιτόρος μας φέρνει ένα μπουκάλι Evian. Βρισκόμαστε στο σημείο που μου εξηγεί από πού μπορεί να εμπνευστεί μια ταινία. «Να, πάρε για παράδειγμα αυτό το μπουκάλι» μου λέει. «Τι γράφει επάνω; Evian. Αρα, πες ότι θέλω να κάνω μια ταινία για τη ζωή του Κυρίου … Evian. Από πού θα αρχίσω; Ποιος είναι αυτός;

Μην υποτιμάτε το ρατσισμό μέσα σας

 

Ο ρατσισμός είναι επικίνδυνος επειδή είναι παγκόσμιος και πανανθρώπινος.
Ο κάθε άνθρωπος γεννιέται ρατσιστής – δηλαδή με τον φόβο του άλλου, του άγνωστου, του διαφορετικού.
Είναι ουτοπική αφέλεια να θεωρούμε ότι άνθρωπος γεννιέται αγνός, αγαθός και αθώος. Αντίθετα κουβαλάει όλα τα αρνητικά του πρωτόγονου: φόβο, μίσος, επιθετικότητα… Την αγάπη θα την μάθει αργότερα, αν την μάθει. (Μερικοί δεν την μαθαίνουν ποτέ. Ή μαθαίνουν μόνο τον δεσμό με τη μάνα και τους δικούς τους).
Γεννιέται ρατσιστής και μεγαλώνει ρατσιστής, διατηρώντας μέσα του τους ίδιους φόβους, την ίδια δυσπιστία – που συχνά τους ενισχύει η οικογένεια και το περιβάλλον.
Και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να απελευθερωθεί, να συνειδητοποιήσει το πρόβλημα, να ξεπεράσει τα εμπόδια, να ανοιχτεί στον άγνωστο και διαφορετικό συνάνθρωπο και να τον πλησιάσει. Μόνο η παιδεία μπορεί να τον βοηθήσει να αποκτήσει αυτογνωσία και αυτοκριτική.
Η προσπάθεια αυτή πρέπει να είναι καθημερινή. Κάθε μέρα οφείλει κανείς να πολεμάει την έμφυτη δυσπιστία και φοβία.
Ποτέ δεν θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τον ρατσισμό με διακηρύξεις και ευχολόγια. Ούτε με νόμους και διατάξεις. Μερικές φορές μάλιστα οι νόμοι επιτείνουν αυτό που υποτίθεται ότι καταπολεμούν.
Μόνο με παιδεία και εσωτερική άσκηση θα τον ξεπεράσουμε. Με σκέψη και ισχυρή βούληση. Πριν πολεμήσουμε τον ρατσισμό στην κοινωνία, πρέπει να τον νικήσουμε μέσα μας.
Μην υποτιμάτε τον ρατσισμό μέσα σας. Είναι ύπουλος και φωλιάζει ακόμα και στον πιο καλλιεργημένο άνθρωπο. Φοράει πολλές μάσκες και παίζει περίεργους ρόλους. Κρύβεται πίσω από συνηθισμένα στερεότυπα, κοινότοπες προκαταλήψεις και αθώες γενικεύσεις.
Οι Έλληνες δεν έγιναν τώρα ρατσιστές επειδή πλημμυρίσαμε με ξένους. Ήταν ανέκαθεν. Σε έρευνα που είχε γίνει τον Μάιο του 1986 σε 6 ευρωπαϊκές χώρες, ήμασταν πρώτοι στις διακρίσεις. Βέβαια όχι εναντίον των Πακιστανών και Αφγανών, που δεν υπήρχαν. Αλλά εναντίον των Ρομά, Εβραίων και Μουσουλμάνων (όπου υπήρχαν). Και σε προχθεσινή έρευνα του Pew Institute, ανάμεσα στους Ευρωπαίους, εμείς ψηφίσαμε τους εαυτούς μας! Ως τους πιο αξιόπιστους (παρόλη την διαφθορά) λιγότερο αλαζόνες και πιο φιλάνθρωπους. Αλλά το να θεωρείς εαυτόν ανώτερο – είναι η βάση του ρατσισμού.
Γι αυτό μία παραίνεση υπάρχει: Παιδεία, αυτοκριτική και συνεχής και άγρυπνη ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ!
Νίκος Δήμου

Η Κομισιόν «καρφώνει» την κυβέρνηση για τις μειώσεις σε μισθούς-συντάξεις

Η ελληνική κυβέρνηση, προχώρησε πέρα από τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2012, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη μείωση μισθών και συντάξεων του δημοσίου τομέα, ακόμη κι από αυτήν που η ίδια είχε προβλέψει με τη συναίνεση της τρόικας, στον προϋπολογισμό.

Αυτό απαντά, μεταξύ άλλων, ο Επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης Όλι Ρεν στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χουντή, ο οποίος στην ερώτησή του ζητούσε να μάθει για τα αποτελέσματα του επικαιροποιημένου προϋπολογισμού του 2012 καθώς και για τις εκτιμήσεις της Κομισιόν για την πορεία εσόδων και εξόδων ως το τέλος του 2012.
Στην απάντησή του, ο Όλι Ρεν, τονίζει ότι το ύψος των κονδυλίων που καταβλήθηκε για μισθούς και συντάξεις «ήταν χαμηλότερο από εκείνο το οποίο είχε προβλεφθεί στον προϋπολογισμό, χάρη στον σημαντικό αντίκτυπο της νέας μισθολογικής κλίμακας και τον μεγαλύτερο αριθμό συνταξιοδοτούμενων».
Παράλληλα, ο Όλι Ρεν επισημαίνει ότι το 2012:
-«σημειώθηκε σημαντική υστέρηση στην εκτέλεση των κρατικών πρωτογενών ταμειακών δαπανών,