Τι δεν καταλαβαίνεις;...Αλλο Κροατία, άλλο Βουλγαρία

 

«Δεν καταλαβαίνω τη συζήτηση που μας συγκρίνει με μισθούς Βουλγαρίας»,

αναφωνούσε με τίμια απορία - μα και με απροσποίητη ενόχληση - ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν Περιβάλλοντος, ο Γ. Παπακωνσταντίνου, μιλώντας πριν λίγες μέρες σε τηλεοπτικό σταθμό.

Αρα, λοιπόν, τέτοιο θέμα, όπως επέμεινε ο κύριος υπουργός, όχι μόνο δεν τίθεται, αλλά και κακώς συζητείται...

*

Δεν θα ισχυριστούμε ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου είναι ψεύτης.

Ας του... πιστώσουμε, δηλαδή, πως ενδεχομένως να αγνοεί το γεγονός ότι:

Είναι ο συνάδελφός του στην κυβέρνηση (τυγχάνει και κυβερνητικός εκπρόσωπος, μάλιστα) ο Παντελής Καψής, ο οποίος

- από το ίδιο κανάλι που ο Παπακωνσταντίνου απορούσε με τη συζήτηση περί μισθών Βουλγαρίας -

στην ερώτηση «θα πάτε τους μισθούς στα 300 ευρώ;» εκείνος απαντούσε:

«Γιατί, ξέρετε εσείς κάποια άλλη λύση;»...

Οταν συνεπώς ο Παπακωνσταντίνου πληροφορηθεί κάποτε τη δήλωση Καψή, και εφόσον η συζήτηση περί μισθών Βουλγαρίας του φαίνεται τόσο... ακαταλαβίστικη (του Παπακωνσταντίνου), δεν έχει παρά να σηκώσει το ακουστικό του τριψήφιου υπουργικού του τηλεφώνου, να πάρει τον Καψή, για να του δώσει (ο Καψής) να την... καταλάβει.

*

Δεν θα ισχυριστούμε, επίσης, ότι ο Παπακωνσταντίνου είναι υποκριτής και φαρισαίος.

Ανθρωπος είναι κι αυτός, μπορεί να του ξέφυγε, μπορεί το μάτι του και το αυτί του να μην πήραν χαμπάρι την εικόνα της Λαγκάρντ (η οποία μεταδόθηκε στα ΜΜΕ δεκάδες φορές).

Μπορεί με δυο λόγια να μη γνωρίζει ο καλός υπουργός ότι ήταν η Λαγκάρντ, η διευθύντρια του ΔΝΤ, εκείνη η οποία κάλεσε τους Ελληνες εργαζόμενους να ζήσουν με μισθούς Κροατίας.

Εδώ, βέβαια, ας βάλουμε μια υποσημείωση:

Ισως ο Παπακωνσταντίνου τις συζητήσεις που μας συγκρίνουν με μισθούς Κροατίας να τις... καταλαβαίνει και να μην του προκαλούν αρνητικά συναισθήματα. Πιθανώς, η αλλεργία του να φουντώνει μόνο με τις άλλες συζητήσεις. Εκείνες που μιλούν για μισθούς Βουλγαρίας.

Λογικό: Αλλο Κροατία, άλλο Βουλγαρία. Μην το κάνουμε τώρα «τι Λοζάνη, τι Κοζάνη»...

*

Εντούτοις, παρά την καλόπιστη διάθεσή μας, παρ' ότι δεν έχουμε κανένα λόγο να θεωρούμε τον Παπακωνσταντίνου ψεύτη, υποκριτή και φαρισαίο

(σσ: βλέπετε εσείς κανένα λόγο για κάτι τέτοιο;),

δεν κρύβουμε ότι μπήκαμε στον πειρασμό να τον θεωρήσουμε... αδιάβαστο, όπως ο άλλος συνάδελφός του, ο Χρυσοχοΐδης (που όση αμέλεια έδειξε στην ανάγνωση του μνημονίου με την τρόικα, τόση επιμέλεια επιδεικνύει να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια κάθε μνημόνιο ανθρωπιάς στο θέμα των μεταναστών).

Ο Παπακωνσταντίνου έχει φυσικά τα ελαφρυντικά του:

Το δεύτερο μνημόνιο στο οποίο προχώρησαν οι «σωτήρες» του τόπου ανέρχεται σε πολλές εκατοντάδες σελίδες. Ετσι δεν αποκλείεται η σελίδα 427 του μνημονίου να του ξέφυγε.

Και να που - κατά μια διαβολεμένη σύμπτωση - ακριβώς σε αυτή τη σελίδα είναι, στην σελίδα 427 του μνημονίου, όπου αναφέρονται όλα όσα... δεν καταλαβαίνει ο Παπακωνσταντίνου και συγκεκριμένα τα εξής:

*

«Τα μέτρα αυτά (σσ: μειώσεις μισθών κλπ) θα δώσουν τη δυνατότητα μείωσης της απόκλισης στο επίπεδο του κατώτατου μισθού σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας (Πορτογαλία, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη)»!

*

Να επομένως από πού ξεκινάει η συζήτηση περί μισθών Βουλγαρίας (που ο Παπακωνσταντίνου... δεν την καταλαβαίνει):

Από το γεγονός ότι ο Παπακωνσταντίνου και οι όμοιοί του, όχι μόνο το... συζητούν να μας πάνε σε μισθούς Βουλγαρίας (Ρουμανίας, Λετονίας, Αλβανίας κλπ), όχι μόνο το σκέφτονται,

αλλά το αποφάσισαν κιόλας!

Το ψήφισαν!

Το έκαναν νόμο του κράτους με ισχύ μέχρι το... 2042!

Και τώρα τι κάνουν; Με το πιο αθώο ύφος του ανήξερου, ζητούν την ψήφο του λαού ώστε να τους λυθούν τα χέρια για να διαπράξουν αμέσως μετά τις εκλογές ένα προειλημμένο έγκλημα. Ενα έγκλημα που, όμως, οι ίδιοι εκείνοι που το αποφάσισαν, ισχυρίζονται κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ότι... δεν το έχουν καταλάβει!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ - ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 4/4/2012

ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Με αφορμή ότι την τρέχουσα περίοδο τη συνοδεύει πολύς λόγος για τις «ιστορικής σημασίας» αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες και στα Γιούρογκρουπ, η μνήμη γύρισε σε μια παλιότερη, αλλά εξίσου «ιστορική» απόφαση.

του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Το «ιστορικό» εκείνο συμβάν συνετελέσθη στις 20/6/2000, πριν από δώδεκα σχεδόν χρόνια.

Πριν υπενθυμίσουμε ποια ήταν αυτή καθ' αυτή η τότε «ιστορική» απόφαση, αξίζει να δούμε τον τρόπο με τον οποίο προβλήθηκε και πανηγυρίστηκε από τους πρωταγωνιστές της στο εσωτερικό της χώρας:

Η Ελλάδα, όπως ελέχθη τότε, «τώρα είναι δυνατή». Η χώρα, μας διαβεβαίωναν, έχει τις «καλύτερες προϋποθέσεις για να καθορίζει πιο αποτελεσματικά τη δική της ιστορία». Πρόκειται, τονιζόταν με θριαμβευτικό ύφος, για «ιστορικό βήμα και αναπτυξιακό άλμα». Τα λόγια αυτά ανήκαν στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη...

Ακόμα πιο ενθουσιώδης ήταν ο τότε υπουργός Οικονομίας, ο Γιάννος Παπαντωνίου. Πάρτε μια γεύση:

«Είναι για τους Ελληνες και τις Ελληνίδες μια μέρα πανηγυρισμού». «Η Ελλάδα αποκτά τη θέση που της αξίζει (...). Για πρώτη φορά θα βρίσκεται στην πρώτη ευρωπαϊκή ταχύτητα, στην πρωτοπορία των ευρωπαϊκών λαών». «Αποτελεί για τη χώρα μας, για το λαό μας, ένα ιστορικό γεγονός. Είναι η δικαίωση μιας μεγάλης εθνικής προσπάθειας. Σηματοδοτεί την έξοδο από μια μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας και περιθωριοποίησης και τη συμμετοχή στο σύγχρονο κόσμο των ανοικτών οριζόντων, της ταχύτερης ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας». Αυτά διατυμπάνιζαν, τότε...

Τι ήταν, όμως, τούτο το τόσο κοσμοϊστορικό που είχε επισυμβεί, ώστε σύμπασα η καθεστηκυία πολιτική τάξη να καλεί διά στόματος πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομίας τον ελληνικό λαό να στήσει γιορτές και πανηγύρια;

Ποιο ήταν το «ιστορικό γεγονός», για το οποίο οι Σημίτης και Παπαντωνίου, σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ, αφειδώλευτα η ΝΔ, όλα τα κόμματα της «ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας» και σύμπαντα φυσικά τα ΜΜΕ θριαμβολογούσαν και είχαν στήσει τούτο τον τρελό χορό;

Τι συνέβη για το οποίο θα έπρεπε να ντυθούμε τσολιαδάκια και να βγούμε τρισευτυχισμένοι στους δρόμους;

Εκείνο που συνέβη στις 20/6/2000 ήταν η επίσημη επικύρωση στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στην Πορτογαλία, ότι η Ελλάδα έμπαινε και επισήμως στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ), ότι γινόταν μια χώρα του «ευρώ»...

Περί αυτής της «επένδυσης ασφαλείας» (!), επρόκειτο...

Περί αυτής της εγγυημένης «κοινωνικής ευημερίας», επρόκειτο...

Για την ένταξη στην ΟΝΕ και το «απάνεμο λιμάνι» του ευρώ ήταν όλα αυτά τα πανηγύρια...

Ε, λοιπόν, σήμερα, δώδεκα χρόνια αργότερα, εν μέσω μιας καπιταλιστικής κρίσης που καταδεικνύει τα πραγματικά όρια της κεφαλαιοκρατικής «ανάπτυξης», μετά από δυο μνημόνια, με το τρίτο μνημόνιο να έχει ήδη προσχεδιαστεί, με ένα λαό στην πλήρη χρεοκοπία και με μια χώρα σε καθεστώς «ελεγχόμενης χρεοκοπίας», σε μια Ελλάδα - παράδεισο για μια χούφτα πολυεθνικές, μονοπώλια και «νταβατζήδες» που χτίστηκε πάνω σε μια Ελλάδα - κόλαση φτώχειας, ανεργίας, υποσιτισμού και αστέγων, μάλλον δεν υπάρχει κανείς, πια, που έχει λόγο να διαφωνήσει για το πόσο... «ιστορική» ήταν και εκείνη η απόφασή τους.

Ποιο «κούρεμα»; – Τι κρύβεται πίσω από τα PSI τους και από τα περί «σωτηρίας της πατρίδας»

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Δείτε τώρα τι κρύβεται πίσω από τα PSI τους και από τα περί της «σωτηρίας της πατρίδας»: Στην «Απόφαση ανταλλαγής ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου» του υπουργείου Οικονομικών που εξεδόθη από τις 15 Φεβρουαρίου ορίζεται ότι η ανταλλαγή των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου ύψους 42,732 δισ. ευρώ «κάτοχοι των οποίων είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Ευρωσύστημα» θα γίνει με ομόλογα «ίσης συνολικής ονομαστικής αξίας»… * Τι σημαίνει αυτό: Οτι ενώ σήμερα τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου κινούνται σε επίπεδα πραγματικής αξίας κατά 50%-70% χαμηλότερα της ονομαστικής τους αξίας, εντούτοις η συγκυβέρνηση Παπαδήμου, Βενιζέλου, Σαμαρά, εγγυάται στην ΕΚΤ και στο… Ευρωσύστημα την καταβολή του συνόλου του ποσού για τα «χαρτιά» που έχουν στα χέρια τους! * Με άλλα λόγια, στο όνομα της «εξυπηρέτησης» που μας προσφέρουν οι «εταίροι» και «φίλοι» μας, το ελληνικό κράτος δεσμεύεται ότι θα καταβάλει στους ευρωπιστωτές μας στο μέλλον ακέραιο το ποσό των 42,732 δισ. ευρώ για ομόλογα των οποίων η αξία σήμερα δεν είναι ούτε η μισή! * Την ώρα δηλαδή

ΜΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΣΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΕ

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΛΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ... ΜΗ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙΣ ΣΕ ΒΕΝΤΑΛΙΑ Όσες φορές η Αριστερά υπέταξε την πρακτική της σε ξύλινα ιδεολογήματα, τα λάθη που ακολούθησαν αυτή την επιλογή ήταν ολέθρια. Και όσες φορές αυτή η παρά φύση υποταγή εκδηλώθηκε σε κρίσιμες καμπές της ιστορίας του τόπου μας, τότε τα συνεπακόλουθα λάθη εκτός από ολέθρια, απέβησαν και μοιραία. Και για την ίδια την Αριστερά, αλλά  και για τον τόπο. του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Και έγιναν ολέθρια… και απέβησαν μοιραία… -Όχι μονάχα γιατί «πατεντάρισαν» και εμφανίστηκαν να ποδηγετούν με ένα τρόπο κατά κανόνα άδικο, το ρομαντισμό που πλημμυρίζει τις ψυχές χιλιάδων αγνών αγωνιστών που πίστεψαν στα κοινωνικά της οράματα, αφού παραμόρφωσαν την ουσία των πραγματικών τους προθέσεων στα μάτια της ανυποψίαστης κοινωνίας… -Αλλά κυρίως γιατί τροφοδότησαν με μια επικίνδυνη πρώτη ύλη, τα εργαστήρια της πολιτικής προβοκάτσιας των πιο άθλιων μηχανισμών, που ενοχοποίησαν και στοχοποίησαν την Αριστερά, ακόμη και για λάθη που δεν έκανε, για προθέσεις που δεν είχε, για γεγονότα που ουδέποτε συνέβησαν, και που κάποιοι, ΚΑΙ επιμελώς τα έστησαν, ΚΑΙ επιτυχημένα επεχείρησαν να της τα φορτώσουν. Μόνο ο ιστορικός του μέλλοντος θα μπορέσει να καταδείξει τελικά, αν αυτή ήταν η μοίρα της Αριστεράς, ή

Μας πάνε για «Κίνα» της Ευρώπης! Οχι οτι δεν το ξεραμε αλλα με στοιχεια!!!

Ισως το πιο πικρό ανέκδοτο των ημερών:

«Πώς έρεψες έτσι;

Μισ(θ)ός έμεινες»!

Μας πάνε για «Κίνα» της Ευρώπης!

Πού μας πάνε;

Ιδού πού μας πάνε:

1) Στο κείμενο των πολιτικών συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, το Δεκέμβρη του 2010, για την εισοδηματική πολιτική των κρατών - μελών που θα εφαρμόζεται με χρονικό ορίζοντα έως τη Δευτέρα Παρουσία, σημειώνονται τα εξής:

*

«Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεταιμε άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (...) Οι μισθοί θα πρέπει να βρίσκονται σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα».

*

Τι λέει η συγκεκριμένη απόφαση; Τι υπέγραψαν, δηλαδή, και σε τι συμφώνησαν - εδώ και χρόνια - οι εγχώριοι... «διαπραγματευτές» μας; Για ποια «Ευρώπη των λαών» μιλούν οι «αριστεροί» θιασώτες των Βρυξελλών;

Μα είναι πεντακάθαρο: Επί της ουσίας η απόφαση της ΕΕ (δηλαδή, των μονοπωλίων που την διαφεντεύουν και των κυβερνήσεων που υπηρετούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων) καθορίζει ότι για τους μισθούς των εργαζομένων στην Ευρώπη (και στην Ελλάδα) δεν υπάρχει... πάτος προς τα κάτω!

*

Οπως αποφάσισε η ΕΕ (δηλαδή, τα μονοπώλια που τη διαφεντεύουν), ένεκα της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων, οι μισθοί - επειδή αποτελούν «κόστος» που θέλουν να το μειώσουν οι κεφαλαιοκράτες - δεν θα «συγκρίνονται» μόνο μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Δηλαδή, το όριο για έναν Ελληνα εργαζόμενο δεν είναι ο μισθός, φερ' ειπείν, της Βουλγαρίας. Οχι, έχει και πιο κάτω!

Και τούτο γιατί, όπως ορίζει η ΕΕ, οι μισθοί και το «κόστος» που αυτοί

ΟΡΣΕ ΤΑ «ΕΡΓΑ» ΣΑΣ!

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Θαυμάστε τα «έργα» των «σωτήρων»:
*
1) Το 27,7% του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται ήδη από το 2009 - σύμφωνα με την έρευνα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής - σε συνθήκεςκοινωνικού αποκλεισμού.
Δηλαδή: Πριν ακόμα από την εφαρμογή των Μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων, των χαρατσιών και της αλλεπάλληλης φοροληστείας, πάνω από 3 εκατομμύρια Ελληνες - χωρίς να υπολογίζονται οι άστεγοι, όσοι ζουν σε ιδρύματα κλπ. - βρίσκονταν ήδη «πεταμένοι» στον Καιάδα, στον οποίο ήρθαν οι «σωτήρες» να στοιβάξουν και όλους τους υπόλοιπους Ελληνες!
*

2) Το επίσημο ποσοστό της ανεργίας εκτινάχτηκε τον Οκτώβρη του 2011 στο 18,2%, από 13,5% που ήταν τον Οκτώβρη του 2010 και 17,5% το Σεπτέμβρη του 2011. 

Οπως προκύπτει - και πάλι από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής - οι καταγεγραμμένοι άνεργοι διαμορφώθηκαν σε 903.525 άτομα και αυξήθηκαν κατά 219.478 σε σχέση με τον Οκτώβρη του 2010. Δηλαδή σε μόλις ένα χρόνο οι ουρές των ανέργων αυξήθηκαν κατά 32,1% και μιλάμε μόνο για τα επίσημα στοιχεία, αφού η πραγματική ανεργία «καλπάζει» και είναι πολλαπλάσια!
*
3) Το 51,9% των οικογενειών - σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας «MARC» - αντιμετωπίζει δυσκολίες ακόμα και στην κάλυψη καθημερινών βασικών αναγκών, ενώ το 63% των νοικοκυριών φτάνει να κάνει περικοπές μέχρι και στην κατανάλωση βασικών ειδών διατροφής...
Την ίδια ώρα τα λαϊκά νοικοκυριά στενάζουν κάτω από τον τοκογλυφικό δανεισμό στον οποίο έχουν περιέλθει προστρέχοντας στις τράπεζες για να αντιμετωπίσουν τόσο τα «οφέλη της ανάπτυξης» όσο και τα δεινά της κρίσης, με τη θηλιά να ανέρχεται στα 113 δισ. ευρώ.
*
Δίπλα σε αυτά έχουμε:
•    Τα φαινόμενα των υποσιτιζόμενων παιδιών στα σχολεία.
•    Τη μετατροπή των αστικών κέντρων και ειδικά της Αθήνας σε πόλη των αστέγων.
•    Τη γεωμετρική αύξηση των πεινασμένων που γεμίζουν τις - κατά τον Παπαδήμο - «γιορτές» των συσσιτίων.
•    Τις εικόνες των ανθρώπων που κρέμονται πρωί, μεσημέρι, βράδυ πάνω από τους κάδους των απορριμμάτων αναζητώντας τροφή.
•    Τα χιλιάδες «λουκέτα» στην αγορά.
•    Το μαζικό εξευτελισμό στον οποίο υποβάλλονται άνθρωποι που προστρέχουν σταενεχυροδανειστήρια ξεπουλώντας από βέρες μέχρι ...χρυσά δόντια για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ.
•    Τα «φύλλα πορείας» για την ...«εφεδρεία» που ετοιμάζονται για χιλιάδες σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
•    Τη μετατροπή των εργασιακών χώρων σε «Νταχάου» υπερεκμετάλλευσης με ...«εκ περιτροπής» μισθό.
•    Το απίθανο δουλεμπόριο των 5μηνων συμβάσεων για χιλιάδες σκλάβους των 625 ευρώ από τους οποίους πίνουν το αίμα μέχρι και οι ...ΜΚΟ!
•    Τις στατιστικές που δείχνουν ότι στην Ελλάδα «του ήλιου και της θάλασσας» η κρίση μετριέται ακόμα και με αύξηση των αυτοκτονιών...
*
Ας βάλουμε, λοιπόν, δίπλα στα λόγια τους, τα έργα τους.
Ας τους κρίνουμε με βάση το τι λένε, από τη μια, και το τι κάνουν, από την άλλη, με βάση το τι έχουν υποσχεθεί και το τι έχουν - τελικά - διαπράξει, αυτοί που εδώ και 40 χρόνια μας κυβερνούσαν ο καθένας μόνος του και τώρα ήρθαν να μας «σώσουν» όλοι μαζί.
Και ας τους στείλουμε εκεί που τους αξίζει.

«ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ»!

Ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου από τη Νέα Υόρκη, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο «Economic Club» στις 22/09/2010, είχε δηλώσει:
«Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι Ελληνες είναι ο λαός που εργάζεται περισσότερο από όλους. Οι μισθοί στην Ελλάδα είναι στην πραγματικότητα 60% χαμηλότεροι, σε σύγκριση με τους μισθούς σε Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Βέλγιο, Κάτω Χώρες και Ιρλανδία»!
*
Πάλι ο κ. Παπανδρέου, στη συνέντευξή του στο BBC στις 17/11/2010, είχε πει:
«Κόψαμε τους μισθούς κατά 50% - 60%. Αυτό είναι λιτότητα»!
*
Σύμφωνα, λοιπόν, με τα επίσημα στοιχεία, ο ελληνικός είναι ένας λαός που εργάζεται σαν «είλωτας»
και αυτοί που τον κυβερνούν πανηγυρίζουν ανά τον κόσμο γιατί ήρθαν και του έκοψαν από πάνω τον ήδη πενιχρό μισθό κατά 50% - 60%!
*
Ακόμα, λοιπόν, κι αν προς στιγμήν αποδεχτούμε τη «λογική» των κυβερνώντων και των υπερκείμενων κεφαλαιοκρατών που θέλουν «ανταγωνιστικότητα», η οποία θα έρθει κόβοντας (κι άλλο!) τους μισθούς των εργαζομένων,
τότε τίθεται το εξής ερώτημα:
Εδώ και δύο χρόνια που έκοψαν 60% το μισθό των εργατών, πόσο αυξήθηκε η «ανταγωνιστικότητά τους»; Και πόσο ακόμα θέλουν να την αυξήσουν;
Δηλαδή, με πόσα επί πτωμάτων κέρδη - περί αυτού πρόκειται - θα είναι ευχαριστημένοι, όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος της κρίσης;
*
Εν τέλει:
Για να ευχαριστηθούν με τα κέρδη (που όσο κι αν αυξηθούν, ο αχόρταγος κεφαλαιοκράτης ποτέ δεν ικανοποιείται) πόσο ακόμα πρέπει να κόψουν τους μισθούς;
Πάνω κι από 60%, μήπως 80%, μήπως 90% μήπως και 100% (!),
ή μήπως οι εργάτες και όσα από τα στρώματα του λαού καταφέρουν να επιβιώσουν από την κρίση, θα πρέπει να ζήσουν με το «όνειρο» τον καιρό της... «ανάπτυξης» να δουλεύουν ζητώντας συγγνώμη και που... αναπνέουν; 

* Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη» (14/1/2012).