Ιερή φάμπρικα με πλαστές δωρεές

Ιερείς χορηγούσαν πλαστές αποδείξεις για εικονικές δωρεές σε ιδιώτες και αυτοί τις προσκόμιζαν στην Εφορία για να γλιτώσουν φόρους, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά δεκάδων εκατομμυρίων στο Δημόσιο

Πλημμυρίδα εικονικών δωρεών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ σε εκκλησίες και μοναστήρια σε όλη τη χώρα με υψηλά φορολογικά κέρδη για τους επιτήδειους διαπιστώνουν οι ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά τις αποκαλύψεις για τεράστιας έκτασης φοροδιαφυγή με πλαστές αποδείξεις που χορηγούσαν ιερείς της Πάτρας, της Λάρισας και των Φαρσάλων, οι έλεγχοι του ΣΔΟΕ έχουν εντοπίσει εκατοντάδες νέες περιπτώσεις εικονικών δωρεών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στην Κεντρική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τη Θεσσαλονίκη.

Επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες και μισθωτοί προσκόμισαν στην Εφορία με τη φορολογική τους δήλωση αποδείξεις από ιερείς για μεγάλες δωρεές σε εκκλησίες προκειμένου να έχουν υψηλές φοροαπαλλαγές και έτσι να μειώσουν το ποσό του φόρου που πρέπει να καταβάλουν για το εισόδημά τους ή και να λάβουν μεγάλες επιστροφές φόρου.

Στέλεχος του ΣΔΟΕ κάνει λόγο για χιονοστιβάδα εικονικών δωρεών, επισημαίνοντας ότι «σε ορισμένες εκκλησίες ιερείς κυκλοφορούν με διπλότυπα αποδείξεων και κόβουν με το αζημίωτο αφειδώς παραστατικά για χρηματικές δωρεές χιλιάδων ευρώ σε πιστούς, οι οποίες δεν έγιναν ποτέ ή στην καλύτερη των περιπτώσεων τα αναγραφόμενα ποσά είναι πολλαπλάσια από τα πραγματικά».

Είναι χαρακτηριστικό ότι εκκλησία της Κεντρικής Ελλάδας εξέδωσε απόδειξη για δωρεά πιστού ύψους

Γιατί λείπω....

www.protagon.gr

Από το παράθυρο του ξενοδοχείου, στο Seattle, διακρίνω μια μοναχική φιγούρα στο απέναντι πεζοδρόμιο. Ένας μοναχικός διαδηλωτής, φορώντας ένα ζωστήρα που κρατάει όρθιες δύο μεγάλες Συριακές σημαίες, σηκώνει στον αέρα ένα χαρτόνι γεμάτο συνθήματα που βουβά μεταφέρει τον πόνο του, την απόγνωση του για την δοκιμαζόμενη πατρίδα του. Μέσα στην παγωνιά, με τα αυτοκίνητα να περνούν δίπλα του και ελάχιστους πεζούς να τον προσπερνούν, κάθεται όρθιος, απτόητος, σιωπηλός για ώρες.

Πριν τον παρατηρήσω, καθισμένος στον υπολογιστή μου κι έτοιμος να γράψω το άρθρο της εβδομάδας για το protagon, σκόπευα να σας γράψω άλλο ένα άρθρο για την Κρίση, συγκεκριμένα για το συνέδριο στο Βερολίνο στο οποίο θα βρίσκομαι όταν θα διαβάζετε τούτες τις γραμμές. Δεν τα κατάφερα. Η εικόνα του Σύρου στην διασταύρωση μιας ψυχρής αμερικανικής μεγαλούπολης με μαγνήτιζε και μου υπέβαλε επίμονα το ερώτημα: Τι κάνεις εσύ εδώ; Γιατί λείπεις από την δική σου, χειμαζόμενη, χώρα;

Δεν ήθελα να γράψω επί προσωπικού. Κανείς μας, αυτές τις ώρες, δεν είναι αρκετά σημαντικός για να ομφαλοσκοπεί και να χρησιμοποιεί ένα βήμα που έτυχε να έχει για να γράφει αυτοβιογραφικά. Όμως κάτι η φιγούρα του Σύρου στο φανάρι, κάτι οι μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας που αρνούνταν να αφήσουν ανεπηρέαστη την ψυχολογία ακόμα ακόμα κι ενός άθεου (σαν εμένα), κατέληξα στο σημερινό μου θέμα. Συγχωρήστε με.

Πρώτη φορά κοίταξα την βροχή μέσα από παράθυρο σε ξένο τόπο, στον οποίο ήξερα ότι θα έμενα χρόνια, το 1978 στην Αγγλία. Θυμάμαι ακόμα το συναίσθημα. Δέκα χρόνια μετά κοίταζα έναν άλλον τόπο, την Αυστραλία, μέσα από ένα άλλο, αντίστοιχο, «παράθυρο». Μεσολάβησαν κι άλλα «παράθυρα», στο Βέλγιο, στην Σκωτία… Συνολικά, 23 χρόνια πέρασαν μέχρι να πάρω την απόφαση της επιστροφής.

Γιατί γύρισα; Μέχρι τότε δεν είχα νιώσει ούτε μέρα μετανάστης. Ξένος ναι, μετανάστης ποτέ. Είχα μάθει να χαίρομαι τους ξένους τόπους με τρόπο που μόνο ένας Έλληνας μπορούσε, στον βαθμό που δεν έψαχνε να βρει Έλληνες και Ελλάδα στον ξένο τόπο αλλά, αντίθετα, πάσχιζε να χαθεί σε αυτόν. Ως ξένος Έλληνας. Με την βαλίτσα έτοιμη για νέους ξένους τόπους ή της επιστροφής. Κάποια στιγμή ένιωσα, καθώς πλησίαζα τα σαράντα, ότι οι βαθμοί ελευθερίας μειώνονταν. Κάποια στιγμή θα «έπιανα» τον εαυτό μου να έχει μετατραπεί από ξένο σε μετανάστη. Πανικοβλήθηκα.

Το πρώτο ανιχνευτικό βήμα έγινε το 1998, όταν επισκέφτηκα για ένα εξάμηνο το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην αρχή ήμουν σαν την μύγα μέσ’ το γάλα. Δεν είχα ποτέ πριν ούτε καν περάσει το σκαλοπάτι ελληνικού πανεπιστημίου. Φαντάζεστε το σοκ που με βρήκε. Όμως, κάπου εκεί έκαναν το θαύμα τους οι χαμηλές προσδοκίες και οι όμορφες αντιφάσεις της πατρίδας μας. Περιμένοντας τα χειρότερα (έχοντας ακούσει τόσες και τόσες θλιβερές ιστορίες), εξεπλάγην θετικά: μέσα σε μια θάλασσα μιζέριας (από τα θλιβερά κτήρια και τις ανύπαρκτες υποδομές μέχρι τα τραπεζάκια

Εφυγε ο Δημήτρης Μητροπάνος

http://planet-greece.blogspot.com

Πριν από λίγη ώρα σύμφωνα με πληροφορίες απο συγγενικα του πρόσωπα έφυγε απ οτην ζωή ο μεγάλος λαικος τραγουσιτής Δημήτρης Μητροπάνος….

Συμφωνα με πληροφορίες πριν απο λίγη ώρα πεθανε ο Δημητρης Μητροπάνος….

Η ειδηση μεταφέρεται με κάθε επιφύλαξη.

Γεννήθηκε στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα -από την οποία καταγόταν η μητέρα του- στις 2 Απριλίου του 1948. Μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια. Μέχρι τα 16 του νόμιζε πως είχε σκοτωθεί στον ανταρτοπόλεμο, όταν ήρθε ένα γράμμα το οποίο έλεγε πως ζει στην Ρουμανία. Ο πατέρας του καταγόταν από ένα χωριό της Καρδίτσας το Καππά. Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειας του. Πρώτα σαν σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του ύστερα στις κορδέλες κοπής ξύλων. Μετά την τρίτη γυμνασίου, το 1964, κατεβαίνει στην Αθήνα να ζήσει με τον θείο του στην οδό Aχαρνών. Προτού τελειώσει το γυμνάσιο άρχισε να δουλεύει σαν τραγουδιστής.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Στην ίδια ηλικία, έπειτα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον οποίο γνώρισε σε μία συγκέντρωση της εταιρίας του θείου του, στην οποία τραγούδησε, επισκέφτηκε την Κολούμπια. Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα οποίο θα δουλέψει στα «Ξημερώματα». Τον Ζαμπέτα τον μνημονεύει ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Όπως έχει δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα»^[. Το 1966 ο Μητροπάνος συναντάται για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι "Θεσσαλονίκη". Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού "Χαμένη Πασχαλιά", το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Στην πορεία που χάραξε στο δρόμο του λαϊκού έντεχνου, το 1972 είναι ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας ένα σταθμό στην ελληνική μουσική. Τον Ιούλιο του 1999, ο Μητροπάνος και ο Μούτσης θα ξαναβρεθούν επί σκηνής στο Ηρώδειο με την Δήμητρα Γαλάνη και την σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου για δυο μουσικές βραδιές στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφούνται ζωντανά και κυκλοφορούν σε διπλό CD δύο μήνες αργότερα. Ακολουθούν «Ο Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και «Τα συναξάρια» του Γιώργου Χατζηνάσιου, έργα υψηλής ποιότητας αλλά και μεγάλης απήχησης στην ελληνική κοινωνία.
Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης ("Εμείς οι δυο" κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος ("Πάρε Αποφάσεις" σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός ("Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό") ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του '80.
Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι "Για να σ' εκδικηθώ") και Νίκου Πορτοκάλογλου ("Κλείνω κι έρχομαι") αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού. Οι συνεργασίες με το Μάριο Τόκα και το Φίλιππο Γράψα ("Η εθνική μας μοναξιά" και "Παρέα με έναν ήλιο") συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. Παράλληλα, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.
Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο "έντεχνες" διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού.
Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000. Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού, ξεχωρίζει το "Πες μου τ' άληθινά σου σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση "Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο", από το πρόγραμμα - ωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος "Στη Διαπασών", ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπλουζ μπαλάντα. Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι "Η εκδρομή" του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία μετά από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Μητροπάνου, είναι η ζωντανή ηχογράφηση της συναυλίας του στο Ηρώδειο (Σεπτέμβριος 2009), αποτελούμενη από 2 CD με τον τίτλο "Τα τραγούδια της ζωής μου".

Δισκογραφία [Επεξεργασία]

• - 71 δίσκοι 45 στροφών
• 1970 Λαϊκή παρέλαση
• 1971 Δημήτρης Μητροπάνος Νο1
• 1972 Άγιος Φεβρουάριος
• 1973 Ο δρόμος για τα Κύθηρα
• 1974 Νεκρικοί Διάλογοι, Κυρά ζωή
• 1975 Σκόρπια φύλλα, Τσιμεντένια πρόσωπα
• 1976 Λαϊκά ’76
• 1977 Τα παιδιά της πιάτσας, Ερωτικά λαϊκά
• 1978 Παράπονο
• 1979 14 Ζεϊμπέκικα
• 1980 Πορτραίτο, Λαϊκά του σήμερα
• 1981 Τα συναξάρια
• 1982 Τα λαϊκά της νύχτας
• 1982 Τα 14 χασάπικα
• 1983 Λαϊκές στιγμές
• 1984 Τα πικροσάββατα, Τα λαϊκά της νύχτας Νο 2, Όταν μιλούν τα τέλια, Ακόμα μια μέρα
• 1985 Τα νυχτέρια μας, Για τα παιδιά, 15 χρόνια Δημήτρης Μητροπάνος
• 1986 Τα ζημιάρικα, Αγάπη μου αγέννητη, Τ’ ανάρπαχτα
• 1987 Ένας καινούριος άνθρωπος, 16 από τα ωραιότερα τραγούδια μου, Το δικό μας τραγούδι
• 1988 Καινούρια χρώματα
• 1989 Μια νύχτα στον παράδεισο, Εμείς οι δυο, Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του, Πριν τελειώσει η νύχτα
• 1990 20 μεγάλες επιτυχίες, Εσύ λέγε με έρωτα
• 1991 Στα ξενυχτάδικα της αγκαλιάς σου, Μια νύχτα στο Λυκαβηττό, Πάρε αποφάσεις
• 1992 Οι μεγάλες επιτυχίες
• 1993 Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό
• 1994 Η εθνική μας μοναξιά, 24 Ζεϊμπέκικα, Παρέα μ’ έναν ήλιο
• 1995 Τα 45άρια του Δημήτρη Μητροπάνου
• 1996 30 χρόνια Δ. Μητροπάνος, τα λαϊκά μιας ζωής, ΖΟΟΜ ’96, 16 χασάπικα, Τα ερωτικά, Τα πρώτα μου τραγούδια/1967-1975, Στου αιώνα την παράγκα
• 1997 Ψάξε στ’ όνειρό μας
• 1998 Τα μεγάλα λαϊκά, Του έρωτα & της φυγής
• 1999 Εντελβάις
• 2001 Στης ψυχής το παρακάτω
• 2003 Θα είμαι εδώ
• 2004 Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο
• 2005 Πες μου τ’ αληθινά σου
• 2007 Για την καρδιά ενός αγγέλου
• 2008 Στη Διαπασών
• 2009 Τα τραγούδια της ζωής μου

Πέθανε η διασημότερη ελληνίδα αρνήτρια του AIDS.

Πέθανε η καλή δημοσιογράφος Μαίρη Παπαγιαννίδου - η διασημότερη ελληνίδα αρνήτρια του AIDS.

Βραβεύτηκε ως Γυναίκα της Χρονιάς επειδή "νίκησε" το Aids, έγραψε βιβλία που ξεσκέπαζε την "απάτη" της ασθένειας. Δυστυχώς, δεν είχε δίκιο.

Κάποτε είχα γράψει, κάπως αυστηρά, εναντίον της ανεύθυνης (έτσι τη θεωρώ) στάσης της στο θέμα του Aids. Υποστήριζε πως μια τεράστια πλεκτάνη είχε στηθεί γύρω απ' αυτό, ότι ο ιός hiv δεν υπάρχει, ότι τα φάρμακα είναι αυτά που σκοτώνουν. 

Μου είχε απαντήσει, στέλνοντάς μου ένα ντοκιμαντέρ για μια Αμερικανίδα αρνητρια του Aids - ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και σχεδόν πειστικό. 

Θα ήταν ακόμα πιο πειστικό αν δεν έβρισκα πως η συγκεκριμένη Αμερικανίδα είχε πεθάνει λίγο καιρό μετά το ντοκιμαντέρ στο οποίο υποστήριζε πως δεν είχε Aids, που γεννούσε τα παιδιά της -υποστηρίζοντας πως δεν θα έχουν Aids μια και αυτή δεν είχε - και αυτά πέθαιναν.

Παρ' ό,τι βασίζεται πειστικές μισές αλήθειες, η άρνηση του Aids σκοτώνει πλέον περισσότερο απ' το Aids. Ειδικά σήμερα που είναι σχεδόν "σπάνιο" πλέον να πεθάνεις απ' το Aids αν παίρνεις τα φάρμακά σου. 

Είχα στεναχωρηθεί ψάχνοντας το θέμα μετά το τέλος του ντοκιμαντέρ, βλέποντας πως

Μπρέιβικ και Μιχαλολιάκος

Ξεκίνησε χθες στο Όσλο η δίκη του Άντερς Μπρέιβικ. Του μακελάρη που κατηγορείται ότι σκότωσε συνολικά 77 ανθρώπους τον περασμένο Ιούλιο: 69 στο νησί Ουτόγια και 8 με την βομβιστική επίθεση σε κυβερνητικό κτήριο, στην πρωτεύουσα της χώρας. Στην πλειονότητά τους, τα θύματα ήταν νέα παιδιά.

Την πρώτη μέρα της δίκης, όταν πάνω του ήταν στραμμένα τα βλέμματα όλης της Νορβηγίας και όλου του πολιτισμένου κόσμου, ο Μπρέιβικ την εκμεταλλεύτηκε δεόντως. Με το που αντίκρισε τις οικογένειες των θυμάτων του, επιζήσαντες και δημοσιογράφους, τους χαιρέτησε ναζιστικά (αρχαιοελληνικά, λένε οι Έλληνες ομοϊδεάτες του). Με τόσες κάμερες και φωτογράφους γύρω του, ξέροντας ότι οι εικόνες θα μεταδοθούν παντού, θεώρησε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή, για  να προπαγανδίσει  τα ναζιστικά του ιδεώδη.

Λίγο μετά, όταν και προβλήθηκε μια ταινία μίσους, που είχε φτιάξει ο ίδιος, δάκρυσε. Κάποιος μπορεί και να πίστευε ότι το έκανε από τύψεις. Ο δικηγόρος του υπήρξε διαφωτιστικός. «Η εξήγηση οφείλεται εν μέρει (...) στο γεγονός ότι έκανε την πράξη αυτή, την οποία χαρακτηρίζει στυγερή αλλά απαραίτητη, όπως λέει για να σώσει την Ευρώπη από έναν πόλεμο», διευκρίνισε. Ποιος είναι, άραγε ο πόλεμος από τον οποίο «έσωσε την Ευρώπη» ο Μπρέιβικ; Το εξηγεί σε ένα μανιφέστο μίσους που είχε γράψει όταν και μιλάει για «μαρξιστές τυράννους της Ευρώπης». Αλλά και στο δικαστήριο - το οποίο δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει, διότι θεωρεί τον εαυτό του «ανώτατο στρατιωτικό διοικητή» -  «κατονόμασε» τους εχθρούς της Ευρώπης, λέγοντας  ότι «λαμβάνετε εντολές από πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα».

Μάλιστα. Αυτό το «είστε εχθροί της Ευρώπης, διότι υποστηρίζετε την πολυπολιτισμικότητα», το «προσάπτει» στα ελληνικά πολιτικά κόμματα και ο Μιχαλολιάκος. Ακόμα και για «μαρξιστές τυράννους» έχει μιλήσει. Ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, όταν του δοθεί η ευκαιρία, δεν τη χάνει και χαιρετάει και αυτός ναζιστικά. Πρέπει να του «αναγνωριστεί», και η γνήσια λατρεία του προς τον Χίτλερ, διότι ο χαιρετισμός του είναι πιστή αντιγραφή του «Fuhrer» και όχι κάποια μοντέρνα μορφή, όπως αυτή του Μπρέιβικ.  Ποιος ξεχνάει, άλλωστε, τον ναζιστικό του χαιρετισμό, την πρώτη φορά που βρέθηκε ως μέλος (!) του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων. Είδε κάμερες, δημοσιογράφους, μυρίστηκε δημοσιότητα και του βγήκε από μέσα του ο Χίτλερ. Ως τώρα, ο Μιχαλολιάκος, δεν έχει κατηγορηθεί για φόνο αλλά αρκετοί ακτιβιστές του, είτε έχουν καταδικαστεί, είτε είναι κατηγορούμενοι για βαριές σωματικές βλάβες και επιθέσεις μίσους.

Η πιθανότητα να δούμε στην Ολομέλεια του Ελληνικού Κοινοβουλίου, στο Ναό της Δημοκρατίας, όπως συνηθίζουμε να λέμε τη Βουλή, τον αρχηγό των Ελλήνων νεοναζί, να χαιρετάει Χιτλερικά, πρέπει να είναι αρκετή για να κάνει πολλούς να ξανασκεφτούν, πριν αποφασίσουν να ψηφίσουν «από αντίδραση» την Χρυσή Αυγή.    

Στη φυλακή ο Άκης Τσοχατζόπουλος

Η μαραθώνια απολογία του Άκη Τσοχατζόπουλου ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 6 το απόγευμα...

της Δευτέρας το Πάσχα.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος έφυγε από τα δικαστήρια χωρίς χειροπέδες -  όπως κατά την προσαγωγή του -  με αυτοκίνητο της Ασφάλειας και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις κρίθηκε προφυλακιστέος με τη σύμφωνη γνώμη του ανακριτή Γαβριήλ Μαλλή και του αρμόδιου εισαγγελέα.  Απόψε θα παραμείνει στην Ασφάλεια και ενδεχομένως την Τρίτη θα οδηγηθεί σε σωφρονιστικό κατάστημα. 

Ο πρώην υπουργός απολογήθηκε με την κατάθεση υπομνήματος, που αριθμεί περίπου 15-20 σελίδες και απαντώντας σε ερωτήσεις του ανακριτή για την υπόθεση.

Συμφωνα με πληροφορίες, αρνήθηκε την κατηγορία της νομιμοποίησης από εγκληματική δραστηριότητα που του έχει αποδοθεί και επιχείρησε να αποδομήσει το κατηγορητήριο, υποστηρίζοντας: "Δεν έχω καμία σχέση με τις ύποπτες offshore και κανένα από το εμβάσματα που μου καταλογίζονται δεν εχει κατατεθεί σε δικό μου λογαριασμό".

Πέρασε το ανακριτικό κατώφλι γύρω στις 10 το πρωί της Δευτέρας του Πάσχα - κατά την είσοδό του είπε στους δημοσιογράφους που τον περίμεναν «Σύγγνωμη που σας έφερα εδώ Δευτεριάτικα» -  και ξεκίνησε να απολογείται γύρω στις 12 το μεσημέρι. 

Τι πρέπει να κάνει η νεολαία;

Αντιμετωπίζοντας ένα παρόν καλπάζουσας ανεργίας και ένα μέλλον περιορισμένων προοπτικών ικανοποιητικής απασχόλησης, πολλοί νέοι άνθρωποι με ρωτούν: τι να κάνουμε; Ο, τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνει και η χώρα εδώ και καιρό, τους απαντώ: κινηθείτε με έντονη εξωστρέφεια και αναπτύξτε στο έπακρο τις δεξιότητες και τα συγκριτικά σας πλεονεκτήματα.

Με τον καιρό διαπίστωσα πως όσοι με ρωτούν ανήκουν σε τρεις κυρίως κατηγορίες. Η πρώτη περιλαμβάνει τους νεότερους, όσους σπουδάζουν ακόμα. Αποκτήστε, τους λέω, περισσότερες και καλύτερες δεξιότητες. Δεν αναφέρομαι σε «δεξιότητες» αντί για «ειδικότητες» τυχαία: οι δεύτερες μεταλλάσσονται ραγδαία, ενώ οι πρώτες καθιστούν δυνατή τη μελλοντική μετακίνηση ανάμεσα σε διαφορετικές ειδικότητες. Οι δεξιότητες είναι αυτές που μας επιτρέπουν να μαθαίνουμε. Επιμένω στην άριστη γνώση των αγγλικών (η άγνοιά τους ισοδυναμεί πλέον με αναλφαβητισμό), στη συνθετική και αναλυτική ικανότητα και στον χειρισμό του γραπτού λόγου.   Προσθέτω και τη γνώση των μαθηματικών και της στατιστικής. Το πρόβλημα είναι πως η παιδεία στην Ελλάδα δεν συμβάλλει στην απόκτηση ούτε συνθετικών και αναλυτικών ικανοτήτων, ούτε στον χειρισμό του γραπτού λόγου (αντίθετα, τα πάμε πολύ καλά στα αγγλικά και όχι και τόσο άσχημα στα μαθηματικά).   Γι’ αυτό θεωρώ απαραίτητη την πρόσβαση στην παιδεία άλλων χωρών, τόσο στο επίπεδο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (υπάρχουν πολλά προγράμματα ανταλλαγής μαθητών) όσο και στην τριτοβάθμια. Δεν

Η απώλεια των διακριτών στιγμών

Κάποτε οι πόλεμοι κηρύσσονταν και οι πτωχεύσεις ανακοινώνονταν. Σήμερα «αναδύονται» απαρατήρητα, πίσω από την πλάτη μας, μέσα σε ένα συνονθύλευμα παραπλανητικών νεολογισμών, ακρωνυμίων, τεχνολογιών.

• Δεκέμβρης 1893: «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν», Χαρίλαος Τρικούπης

• Μάιος 1932: «Τελικώς, επτωχεύσαμεν», Ελευθέριος Βενιζέλος

• Σεπτέμβρης 1939: «Σήμερα το πρωί, ο πρέσβης μας στο Βερολίνο παρέδωσε στη γερμανική κυβέρνηση τελεσίγραφο. Πρέπει να σας πω ότι καμία απάντηση δεν λάβαμε και, συνεπώς, η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία». Νέβιλ Τσάμπερλεν

• Οκτώβρης 1940: «Έχω εντολή, κ. πρωθυπουργέ, να σας παραδώσω μια απαίτηση της κυβερνήσεώς μου». Εμμανουέλε Γκράτσι, πρέσβης της Ιταλίας στην Αθήνα, προς τον Ιωάννη Μεταξά

• Αύγουστος 1971: «Διέταξα τον υπουργό οικονομικών Τζον Κόναλι να αναστείλει τη μετατρεψιμότητα του αμερικανικού δολαρίου». Πρόεδρος Νίξον, ανακοινώνοντας την κατάρρευση του μεταπολεμικής παγκόσμιας νομισματικής ένωσης (το λεγόμενο Bretton Woods).

Πέντε παραδείγματα διακριτών στιγμών που λειτουργούν ως φάροι στο αρχιπέλαγος της σύγχρονης ιστορίας. Στιγμές που ηγέτες στάθηκαν μπροστά στην κοινή γνώμη και εναγώνια ανακοίνωσαν πως η μέρα εκείνη έκλεισε απότομα ένα κεφάλαιο, εισήγαγε μια ασυνέχεια στον ιστορικό ρου, άλλαξε τα δεδομένα ανεπιστρεπτί.

Αυτές οι διακριτές στιγμές έχουν εκλείψει. Όχι, δυστυχώς, όπως ελπίζαμε. Το όνειρο μετά το 1945 ήταν ότι οι πόλεμοι θα τελείωναν. Η ευχή μετά το 1896, το 1932, το 1971 ήταν ότι οι οικονομικές καταρρεύσεις απλώς δεν θα επαναλαμβάνονταν. Για να το πω απλά, ελπίζαμε πως οι διακριτές στιγμές θα «εξαφανίζονταν» ελλείψει κακών μαντάτων. Πού τέτοια τύχη! Ούτε οι πόλεμοι σταμάτησαν ούτε οι οικονομικοί θεσμοί ανέπτυξαν αντιστάσεις στον ιό του... Κραχ. Αυτό που συνέβη είναι ότι, απλά, οι ηγέτες μας σταμάτησαν να προβαίνουν στην ανακοίνωσή τους, στερώντας μας τη «διακριτή στιγμή» που μπορεί ν’ αποτελέσει την αρχή της συλλογικής

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ

«Κουρέματα» εκατομμυρίων προς εξυπηρέτηση «φίλιων δυνάμεων»
Μέγα ζήτημα μέσα κι έξω από την Ελλάδα προκάλεσε το κούρεμα με… οσμή «εξυπηρέτησης φίλιων δυνάμεων» σε βάρος νοσοκομείων, πανεπιστημιακών και τεχνολογικών ιδρυμάτων, συνδικαλιστικών ενώσεων και άλλων Νομικών Προσώπων, που με νόμο του 1997 υποχρεούνταν να διατηρούν τα διαθέσιμά τους σε λογαριασμούς στην Τράπεζα της Ελλάδα και η τελευταία, με το PSI, αποφάσισε να τα «κουρέψει»… Και λέμε με οσμή «εξυπηρέτησης φίλιων δυνάμεων» – ουσιαστικά δηλαδή με οσμή σκανδάλου – όχι μόνο επειδή σχετικές φήμες έχουν κυκλοφορήσει ευρύτατα και έχουν καταγραφεί ως καταγγελίες σε ρεπορτάζ και ανακοινώσεις επαγγελματικών ενώσεων. Αλλά και επειδή, όπως προκύπτει από τα δημοσιευμένα στοιχεία, για ένα τουλάχιστον ίδρυμα, το Νοσοκομείο Αγίων Αναργύρων, έχουν κουρευτεί διαθέσιμα που είχαν κατατεθεί στην Τράπεζα της Ελλάδας τον Ιανουάριο του 2012, όταν δηλαδή ελληνικά ομόλογα υπήρχαν μόνο στις δευτερογενείς αγορές και πωλούνταν στο 30% της ονομαστικής αξίας. Που θα πει ότι αν όντως η ΤτΕ είχε αγοράσει ΟΕΔ από τη δευτερογενή αγορά εκείνη την εβδομάδα με τα κεφάλαια του Νοσοκομείου Αγίων Αναργύρων, το ίδρυμα σε καμία περίπτωση δεν θα είχε γράψει τις ζημιές που ανακοινώθηκαν…
Ας τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά. Σύμφωνα με το νόμο 2469 του 1997 τα ΝΠΙΔ, όπως και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, υποχρεούνται να καταθέτουν τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους στην Τράπεζα της Ελλάδας, στο λεγόμενο Κοινό Κεφάλαιο το οποίο επενδύεται σε κινητές αξίες του Δημοσίου, δηλαδή σε έντοκα γραμμάτια και ομόλογα. Με αυτή τη θέσμιση στηρίζονταν επί σειρά ετών ο δημόσιος δανεισμός και παράλληλα τα ιδρύματα είχαν καλές σταθερές αποδόσεις της τάξης του 4% με 5% ετησίως μετά την εισαγωγή της χώρας στο ευρώ.

Σύγχυση και καταγγελίες

 Με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, όμως, το λεγόμενο PSI, τα διαθέσιμα κεφάλαια των ιδρυμάτων κουρεύτηκαν κατά 70% μέσο όρο, όσο ήταν

Φορολογικές δηλώσεις: Πόσες αποδείξεις χρειάζονται

15/04/2012 11:00

Στις φορολογικές δηλώσεις φυσικών προσώπων που θα υποβληθούν, για φέτος δεν υπάρχει έκπτωση φόρου για όσους συγκεντρώσουν περισσότερες από τις απαιτούμενες αποδείξεις, αλλά μόνο επιπλέον φόρος (!) αν λείπουν αποδείξεις.

Οι φορολογούμενοι θα πρέπει να συνυποβάλουν με τη δήλωσή τους αποδείξεις δαπάνης του ενός τετάρτου του εισοδήματός τους (25%) με ανώτατο όριο τις 15.000 ευρώ.

Παραδείγματα: Φορολογούμενος με εισόδημα 20.000 ευρώ πρέπει να υποβάλει αποδείξεις 5.000 ευρώ, στις 40.000 ευρώ αποδείξεις 10.000 ευρώ, ενώ στις 70.000 ευρώ περιορίζονται σε 15.000 ευρώ. Αν ο φορολογούμενος υποβάλλει περισσότερες αποδείξεις, δεν κερδίζει κάποια έκπτωση.

Αντίθετα, αν ο φορολογούμενος δεν έχει συγκεντρώσει τις αποδείξεις που λέει ο νόμος, επιβάλλεται στη διαφορά ποινή φόρου 10%. Για παράδειγμα, για φορολογούμενο με εισόδημα 10.000 ευρώ απαιτούνται αποδείξεις 2.500 ευρώ, αν υποβληθούν αποδείξεις 3.000 ευρώ, δεν έχει κανένα κέρδος, αν υποβληθούν αποδείξεις 2.000 ευρώ θα προκύψει έξτρα φόρος 50 ευρώ.