Μαρία Κάλλας: Η Google τιμά τη μεγάλη ελληνίδα ντίβα της όπερας

Tο σημερινό doodle της Google τιμά την μεγάλη ελληνίδα υψίφωνο της όπερας, με αφορμή τη συμπλήρωση 90 ετών από τη γέννησή της - Δείτε βίντεο με τις ερμηνείες της

Η Μαρία Κάλλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923 και πέθανε στο Παρίσι στις 16 Σεπτεμβρίου 1977.
Η Κάλλας υπήρξε κορυφαία υψίφωνος και η πλέον γνωστή παγκοσμίως ντίβα της όπερας.
Η Μαρία Κάλλας είναι ίσως η μόνη καλλιτέχνης του 20ου αιώνα, και ίσως όλων των εποχών, για την οποία έχουν γραφεί τόσες πολλές βιογραφίες, μελέτες, βιβλία, αφιερώματα, άρθρα. Οι πρώτες εκδόσεις με βιογραφίες της Κάλλας χρονολογούνται από το 1957, γεγονός που σημαίνει ότι οι σύγχρονοί της είχαν συνειδητοποιήσει μέσα από ένα κλίμα έντονων και σκληρών πολεμικών, το μέγεθος της τέχνης της και την επαναστατική παρουσία της στην όπερα.

Read more: http://www.newsbomb.gr/politismos/story/376918/maria-kallas-i-google-tima-ti-megali-ellinida-ntiva-tis-operas#ixzz2mJnqPm2c

Η Google τιμά τον σπουδαίο Κάρολο Κουν

105 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ

Φόρο τιμής στον σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη Κάρολο Κουν αποτίει με το σημερινό της λογότυπο η Google, τιμώντας την συμπλήρωση 105 ετών από τη γέννησή του.

Ο Κάρολος Κουν γεννήθηκε στην Προύσα 13 Σεπτεμβρίου 1908. Φοίτησε στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και σπούδασε αισθητική στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.
Το 1929 διορίστηκε καθηγητής αγγλικών στο Κολλέγιο Αθηνών. Η πρώτη του εμφάνιση ως σκηνοθέτη ήταν στο Τέλος του ταξιδιού του Σέριφ και με μαθητές του, από το Κολλέγιο, παρουσίασε έργα του Αριστοφάνη (Όρνιθες, Βάτραχοι, Κύκλωπας, Πλούτος) και του Σαίξπηρ (Όνειρο Θερινής Νυκτός). Ίδρυσε τη Λαϊκή Σκηνή (1934-36) και συνεργάστηκε με διάφορους θιάσους (Κατερίνας, Κοτοπούλη, κ.ά.).
Το 1942 ίδρυσε το Θέατρο Τέχνης όπου και ανέβασε Ίψεν, Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, Πιραντέλλο και μετά την απελευθέρωση για πρώτη φορά στην Ελλάδα Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Μίλερ κ.ά. Επίσης το ίδιο έτος (1942) ίδρυσε τη Δραματική Σχολή του θεάτρου του, στην οποία μαθήτευσαν οι σημαντικότεροι σκηνοθέτες και ηθοποιοί της μεταπολεμικής γενιάς.

Οικονομικές όμως δυσχέρειες ανάγκασαν το Θέατρο Τέχνης να διαλυθεί (1949) το οποίο άνοιξε πάλι το 1954 σε μορφή κυκλικού θεάτρου. Τη περίοδο εκείνη (1950-53) ο Κουν συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, σκηνοθετώντας Τσέχοφ (Ο θείος Βάνιας, Οι τρεις αδερφές), Πιραντέλο (Ερρίκος Δ΄), κ.λπ.
Με μαθητές της Δραματικής Σχολής του όταν συγκρότησε και πάλι το 1954 το Θέατρο Τέχνης, με τη μορφή κυκλικού θεάτρου, εκτός τους παλαιούς συγγραφείς ο Κουν παρουσίασε τα καινούργια ρεύματα του ξένου μεταπολεμικού θεάτρου (Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Πίντερ, Ντάριο Φο, Αραμπάλ κ.ά.) και παράλληλα παρουσίασε έργα πολλών νέων Ελλήνων προικισμένων συγγραφέων - Σεβαστίκογλου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Αναγνωστάκη και Ευθυμιάδη επιστρέφοντας σε έργα των αρχαίων τραγικών και του Αριστοφάνη.
Από το 1957 ανεβάζει αρχαίο δράμα, αρχικά στο θέατρό του παρουσίασε τον Πλούτο και το 1959 τους Όρνιθες του Αριστοφάνη, που θεωρήθηκε παράσταση-σκάνδαλο λόγω της πρωτοποριακής της μορφής, και στη συνέχεια στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, για να συνεχίσει στο "Θέατρο των Εθνών" του Παρισιού, Λονδίνο, Ζυρίχη, Μόναχο, Μόσχα, Λένινγκραντ, Βαρσοβία, Βενετία, Φεστιβάλ Βιέννης, Διεθνές θεατρικό Φεστιβάλ Βελιγραδίου, Ελληνική Εβδομάδα του Ντόρτμουντ, Φεστιβάλ Φλάνδρας και σκανδιναβικές πρωτεύουσες με τα έργα «Όρνιθες», «Πέρσες», «Επτά επί Θήβας», «Αχαρνής», «Οιδίπους Τύραννος», «Λυσιστράτη», «Βάκχες» και «Ειρήνη».
Επίσης, παρουσίασε έργα ξένων συγγραφέων, όπως των Ουάιλντερ (Μικρή μας πόλη), Σαρτρ (Κεκλεισμένων των θυρών), Πάτρικ (Αυγουστιάτικο φεγγάρι), Ουίλιαμς (Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, Τριαντάφυλλο στο στήθος, Καλοκαίρι και καταχνιά), Μπρεχτ (Ο κύκλος με την κιμωλία, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν), Ιονέσκο (Ρινόκερος), Μίλερ (Ο θάνατος του εμποράκου), Ο' Νιλ (Ο παγοπώλης έρχεται), Μπέκετ (Περιμένοντας τον Γκοντό), Πίντερ, Άλμπι, Αραμπάλ, Ζενέ, Βάις, κ.ά. Οι περισσότεροι μάλιστα απ' αυτούς τους συγγραφείς πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Ελλάδα από το Θέατρο Τέχνης. Παράλληλα, σκηνοθέτησε έργα νέων Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων, όπως των Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Σεβαστίκογλου, Αρμένη, Λ. Αναγνωστάκη (Η αυλή των θαυμάτων, Αγγέλα, Η πόλη, Βαβυλωνία, κ.λπ.).
Απ' τα έργα που σκηνοθέτησε τα τελευταία χρόνια ξεχωρίζουν: Το παιχνίδι της σφαγής του Ε. Ιονέσκο (1970-71), Τρωίλος και Χρυσηίδα του Σαίξπηρ (1972-73), Ο τρόμος και η αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ του Μπ. Μπρεχτ (1974-75), Τρεις αδερφές του Α. Τσέχοφ (1975-76), Η αληθινή απολογία του Σωκράτη του Κ. Βάρναλη (1976-77), Ο αυτόχειρ του Ν. Έρντμαν (1977-78), Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού του Ι. Καμπανέλλη (1978-79), Δάφνες και Πικροδάφνες των Δ. Κεχαΐδη - Ε. Χαβιαρά (1979-80), Το σόι του Γ. Αρμένη (1980-81), Το Πιστοποιητικό του Ν. Έρντμαν (1981-82), Το Πανηγύρι του Δ. Κεχαΐδη (1982-83), Θαμμένο παιδί του Σ. Σέπαρντ (1983-84), Ούτε κρύο ούτε ζέστη του Φ. Κρετς (1984-85), Ριχάρδος Γ΄ του Σαίξπηρ (1985-86), Εσωτερικές φωνές του Ε. ντε Φιλίππο (1986-87), Ο ήχος του Όπλου της Λ. Αναγνωστάκη (1986-87). Το Θέατρο Τέχνης συμμετείχε σε πολλά ελληνικά (Αθηνών, Επιδαύρου, Φιλίππων κ.ά.) και ξένα (Λονδίνου, Παρισιού, Μονάχου, Βιέννης κ.ά.) φεστιβάλ.
Το 1984 το ελληνικό κράτος παραχώρησε έναν χώρο στην Πλάκα, για την ανέγερση του θεάτρου Κ. Κουν.
Τιμήθηκε με το παράσημο Φοίνικα, το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το βραβείο Θεάτρου των Εθνών. Με τη διαθήκη του, που δημοσιεύτηκε λίγες μέρες μετά το θάνατό του τον Φεβρουάριο του 1987, κληροδότησε τον τίτλο Θέατρο Τέχνης στους Γ. Λαζάνη, Μ. Κουγιουμτζή και Γ. Αρμένη με την προτροπή να συνεχίσουν τη συνεργασία τους στο Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν.
Έγραψε τις μελέτες "Η αρχαία τραγωδία-κωμωδία" και "Ο σκηνοθέτης και το αρχαίο δράμα". Υπήρξε γεγονός πως ως σκηνοθέτη τον Κουν απασχολούσε το σύγχρονο νεοελληνικό έργο, η νεοελληνική θεατρική παράσταση, το αρχαίο δράμα και το κλασσικό θέατρο σε σύγχρονη απόδοση.
Ο Κάρολος Κουν έφυγε από τη ζωή στις 14 Φεβρουαρίου 1987.

Ακροδεξιό μίσος και λογοκρισία στο ίντερνετ

Αίσθηση προακλεί η διαδικτυακή πρωτοβουλία- κάλεσμαπρος την Google να "παύσει" τα ιστολόγια της Χρυσής Αυγής. Η οργάνωση διατηρούσε ιστολόγια σε διάφορους παρόχους, όπως η Wordpress και ο Blogger της Google. Ύστερα από αντιδράσεις και επισημάνσεις των ιστολογίων (blog) της Χ.Α. η Wordpress τα διέγραψε αφού παραβίαζαν την πολιτική περιεχομένου που διατηρεί. Τα blog στην Google, όμως, είχαν μέχρι σήμερα παραμείνει ενεργά. To ερώτημα που τίθεται είναι εάν μπορεί ή εάν πρέπει να λογοκριθεί το ίντερνετ, ακόμη και σε περιπτώσεις όπως αυτής της Χρυσής Αυγής. Ρεπορτάζ: Νίκος Μίχος

Μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας change.org ο χρήστης με το όνομαAct Against Racism προώθησε μια έκκληση προς την Google ώστε να διαγράψει τα ιστολόγια της Χρυσής Αυγής και να τα απαγορεύσει. Μάλιστα, η έκκληση έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής πεντακόσιες υπογραφές.

Η πολιτική περιεχομένου της Google Blogger αναφέρει ότι δεν θα πρέπει να δημιουργούνται ιστολόγια με προσβλητικό περιεχόμενο, που κάνουν έκκληση στην βία, που τάσσονται εναντίον μιας κοινωνικής ομάδας ή μιας θρησκείας ή που προωθούν το μίσος.

Όμως, η πολιτική περιεχομένου της Google δεν επιβάλλεται παρά μόνο ζητά την τήρησή της, κάτι που επαφίεται στην ηθική του χρήστη. Σε κάθε περίπτωση εάν κάποιος αναγνωρίσει παραβίαση της πολιτικής περιεχομένου μπορεί να επισημάνει το συγκεκριμένο ιστολόγιο ή να εκφράσει σε μια ειδική φόρμα επικοινωνίας προς την Google την αντίδρασή του και η εταιρία θα το ελέγξει και θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα εφόσον αναγνωρίσει παραβίαση της πολιτικής της.

Μπορεί να λογοκριθεί το ίντερνετ;

Παρόλο που οι θέσεις της Χρυσής Αυγής κάνουν διαχωρισμό κοινωνικών ομάδων και μέσω των ιστολογίων τους έχουν απειλήσει δημοσιογράφους (οπότε η πολιτική περιεχομένου της Google έχει παραβιαστεί) τίθεται ένα μεγάλο, ηθικό κυρίως, ζήτημα: μπορεί να λογοκριθεί το internet;

Οι απόψεις διίστανται ακόμη και ανάμεσα σε αυτούς που επιθυμούν να δουν την Χρυσή Αυγή να εξαφανίζεται. Από την μια πλευρά, η Χρυσή Αυγή με τις ακραίες της θέσεις θα γίνει πάλι το πρώτο θέμα, όταν επιχειρηθεί ο αποκλεισμός της από τον ηλεκτρονικό τύπο. Αυτό για πολλούς είναι αρνητική εξέλιξη, αφού θεωρούν λάθος το να ασχολείται κανείς με το φαινόμενο της ακροδεξιάς, καθώς έτσι το διογκώνει. Επίσης, ο πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει την δημοκρατική συμπεριφορά σε εκείνους που πιστεύουν στην δημοκρατία. Το πρόβλημα του ρατσισμού και του φασισμού λύνεται με δημοκρατικές μεθόδους και όχι με αμφίδρομες προσπάθειες αποκλεισμού.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το δεδομένο της καταψήφισης του ACTA (του νόμου για το internet), ο οποίος θα έφερνε την λογοκρισία στο διαδίκτυο. Δεδομένου, λοιπόν, ότι ο νόμος καταψηφίστηκε σε όλες τις χώρες που προσπάθησε να εφαρμοστεί, πως τώρα ζητείται η μονομερής λογοκρισία; Κάτι τέτοιο μπορεί να επαναφέρει στο προσκήνιο τον ACTA.

“Δεν συμφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα παλέψω για να το πείς”

Εκκλήσεις, πάντως, για τον περιορισμό της Χρυσής Αυγής έχουν κάνει και άλλες οργανώσεις, όπως οι Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι δηλώνουν την ανησυχία τους για την βίαιη δράση της Χρυσής Αυγής.

Μιλώντας στο tvxs.gr εκπρόσωπος της οργάνωσης υπογράμμισε το σλόγκαν των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα που είναι εμπνευσμένο από τον Βολταίρο: “Δεν συμφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα παλέψω για να το πείς”.

Για τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα κάθε εφημερίδα πρέπει να υπάρχει, εφόσον λειτουργεί στα πλαίσια του νόμου. Καμία απαγόρευση δεν είναι λύση για εκείνους. “Παρόλα αυτά η βίαιη στάση της Χρυσής Αυγής και τα καλέσματα βίας εναντίον κάθε τι μη ελληνικού δεν κινείται στο πλαίσιο του νόμου”, δηλώνουν. Η “προσωπική” διαφωνία των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα με την Χρυσή Αυγή έχει να κάνει με τις απειλές κατά δημοσιογράφων, όπως της κας. Ξένιας Κουναλάκη, της δημοσιογράφου της Καθημερινής που δέχθηκε απειλές από blog του ακροδεξιού κόμματος.

Χρήσιμες πληροφορίες

Οι απαγορεύσεις δεν είναι και το τέλος του προβλήματος, σύμφωνα με την Αν. Καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, κα. Βασιλική Γεωργιάδου. “Δεν είναι σαφές και αν είναι και θεσμικά σωστό να κλείσει κανείς ένα blog λόγω περιεχομένου”. Πριν τις απαγορεύσεις για την κα. Γεωργιάδη υπάρχουν και άλλες λύσεις. Όσον αφορά την βίαιη δράση της Χρυσής Αυγής, πριν από οποιονδήποτε άλλο οφείλει να πάρει θέση και να δράσει το κράτος και η Αστυνομία.

Όσον αφορά τα blog της Χρυσής Αυγής, η κα. Γεωργιάδη θεωρεί ότι είναι χρήσιμα καθώς μπορούμε να πληροφορηθούμε για τις θέσεις της, τις δράσεις της, αλλά και για το τι σχεδιάζει να κάνει, ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. “Με αυτό τον τρόπο δεν μένουν στο περιθώριο και δεν λειτουργούν υπογείως”, σύμφωνα με την ίδια.

Η Ελλάδα μεταξύ των χωρών που ζήτησαν στοιχεία χρηστών από το Twitter

Κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, ζητούν στοιχεία χρηστών από υπηρεσίες όπως η Google και το Twitter, όταν βρίσκονται στη διαδικασία ερευνών διαφόρων υποθέσεων. Το Twitter έδωσε στη δημοσιότητα την πρώτη έκθεση «διαφάνειας», στα πλαίσια της πρακτικής που εφαρμόζει και η Google.

Στην έκθεση αυτή, όπου υπάρχουν στοιχεία του πρώτου εξαμήνου του 2012, καταγράφονται ο αριθμός των αιτημάτων ανά χώρα, καθώς και το ποσοστό που αυτά τα αιτήματα εξυπηρετήθηκαν. Τα αιτήματα αυτά, αφορούν σε πληροφορίες λογαριασμών χρηστών, για τους οποίους γίνονται έρευνες στα πλαίσια εγκληματικών πράξεων.

Στην πρώτη θέση, όπως πιθανώς αναμενόταν, βρίσκονται οι ΗΠΑ, με 679 αιτήσεις, όπου το 75% από αυτές εξυπηρετήθηκαν, έστω και εν μέρει. Στη δεύτερη θέση, βρίσκεται η Ιαπωνία, με 98 αιτήσεις και 20% εξυπηρέτηση, ενώ στην τρίτη θέση, βρίσκονται ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, που υπέβαλαν από 11 σχετικά αιτήματα.

Όλες οι υπόλοιπες χώρες στη λίστα των 23 που δημοσιεύεται, υπέβαλαν λιγότερα από 10 αιτήματα και μεταξύ αυτών, είναι και η Ελλάδα.

Μπορείτε να δείτε όλη την έκθεση του Twitter, με τις επιπλέον πληροφορίες που δίνει, αναλυτικά, εδώ.