Το Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ

Πολλές φορές , εμείς οι άνθρωποι, πιστεύουμε ότι κάποια πράγματα θα είναι πάντα εκεί για να μας περιμένουν.
Έτσι για πολλούς ήταν το Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ στην οδό Σόλωνος.
Και μάθαμε ότι χτες έκλεισε.Καταιγισμός σκέψεων και συναισθημάτων.
Σκέφτεσαι τους εργαζόμενους,το χώρο που δεν θα επισκεφτείς ποτέ ξανά,που σπούδαζες απέναντι, τις βόλτες που πολλές φορές έκανες εκεί στα κενά των μαθημάτων, όχι για να αγοράσεις κάτι αλλά για να ψαχουλέψεις βιβλία, να περάσει η ώρα ανάμεσα στις μυρουδιές χαρτιού και μελάνης.
Ξέρω. Πολλοί θα πουν , και τί έγινε; Υπάρχουν διαδικτυακά τα βιβλία.Είναι η πανομοιότυπη λογική με αυτούς που λένε ότι το σχολείο είναι άχρηστο αφού μορφώνεσαι κι απ΄το σπίτι.
Καημένοι...μα η μεγάλη δουλειά ενός βιβλιοπωλείου, όπως και ενός σχολείου, είναι η κοινωνικοποίηση του ανθρώπου.Να βρεθεί ανάμεσα σε άλλους, άγνωστους, να πιάσει κουβέντα, να ανταλλάξει απόψεις, προτιμήσεις...
Κάποιος Πάσχος δήλωσε ότι φταίνε οι έλληνες που δεν πατάνε το ποδάρι τους στα βιβλιοπωλεία που έκλεισε της ΕΣΤΙΑΣ.
Κακομοίρη μου κι εσύ, αυτό το βιβλιοπωλείο άντεξε 2 ΠΠ, μια μικρασιατική καταστροφή,Κατοχή, Εμφύλιο, Χούντα , να υποθέσω ότι όταν οι έλληνες πέθαιναν στην πείνα αγόραζαν βιβλία;
Και δε μου λες ρε Πάσχο, ποιο σύστημα τα τελευταία 30 χρόνια αποθέωσε το λάιφσταιλ του κωστόπουλου, το πρώτο τραπέζι πίστα, τον Θέμο και τα άλλα σκατά και απαξίωσε το Βιβλίο;
Και σήμερα τί τους κάνει το κράτος τους μορφωμένους; μετανάστες δεν τους στέλνει; δεν κλείνει σχολεία, πανεπιστήμια; δεν θέλει αγράμματους ανειδίκευτους εργάτες, σκλαβους;
Εδώ και 3 χρόνια επιλέχθηκε ο δρόμος της αμορφωσιάς και της καταστολής,της αγράμματης αποκτήνωσης της μάζας για να την κουλαντρίζουν εύκολα οι βοσκοί με τα τσομπανόσκυλα των ΜΜΕ.
Άρα άστε τις ελιτίστικες αηδίες και σιωπήστε.Ως μνημόσυνο τουλάχιστον για τα 128 χρόνια που ήταν ανοιχτό το βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ.
(εδώ η ιστορία του http://www.hestia.gr/estia_history.asp)

Sofia Lampiki

Ο «Ναμάντου» διηγείται το παραμύθι του μικρού μετανάστη στην Ελλάδα

«Με λένε Ναμάντου. Μη με ρωτήσετε κι εσείς από πού βγαίνει, δεν ξέρω και δεν καταλαβαίνω αν μπήκε από κάπου για να βγει. Ηρθαμε στην Ελλάδα για λίγο και ακόμα δεν έχει περάσει αυτό το “λίγο”. Θα μου πει η μαμά όταν περάσει». Ετσι ξεκινάει ο μικρός Ναμάντου τη διήγησή του στο παραμύθι της Δήμητρας Νικηφορίδου «Ο μικρός Ναμάντου διηγείται» το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Οσελότος». Ενα παραμύθι που βλέπει με τα μάτια ενός παιδιού τη ζωή των μεγάλων. Ενα βιβλίο που αγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία την καθημερινότητα των ανθρώπων που αναζητούν στη χώρα μας μια καλύτερη μοίρα.

Ο Ναμάντου της πρωτοεμφανιζόμενης στη συγγραφική δραστηριότητα Δήμητρας Νικηφορίδου, μεταφέρει με πολύ συναίσθημα αλλά και με την καθαρότητα της παιδικής σκέψης, αυτά που ζει στην Ελλάδα  - και που ζουν κι άλλα παιδάκια που έχουν έρθει από μακριά.
Το παραμύθι του Ναμάντου απηχεί κοινωνικές ευαισθησίες που καλούνται να αναπτύξουν τα παιδιά, ειδικά αυτή την ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο στην Ελλάδα και αντανακλά τις ανησυχίες για τις ανθρώπινες αξίες που μοιάζουν σιγά σιγά χάνουν τη μάχη απέναντι στον ρατσισμό.
Τα παιδιά άλλωστε ξέρουν καλύτερα να λένε τις ιστορίες. Ακόμη και αυτές των μεγάλων...
* To παραμύθι «Ο μικρός Ναμάντου διηγείται» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος στην τιμή των 8 ευρώ.

Τρία λινκ για δωρεάν ανάγνωση

Για όσους έχουν όρεξη για διάβασμα, αλλά όχι λεφτά

Θέλετε να διαβάσετε, αλλά δεν έχετε να ξοδέψετε; Τότε ελπίζω να ξέρετε αγγλικά, γιατί αυτή είναι η γλώσσα που κυριαρχεί. Πέρα από το καταπληκτικό και πάντα ενημερωμένο tuebl*, σας παρουσιάζω μερικά καινούρια λινκ για βιβλιοφάγους με άδειες τσέπες:

Scribd

Το Scribd είναι μια τεράστια online βιβλιοθήκη. Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να διαβάσετε κείμενα online ή να τα ανεβάσετε εκεί για να τα διαβάσουν άλλοι,

H ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΤ΄ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Άρθρο του Γρηγόρη Δελημάρη

                        

( Η περίπτωση της ιστορικής περιόδου 1936-1949 )

Στην ηλικία της έκτης Δημοτικού τα παιδιά τείνουν να εδραιώσουν με πιο ώριμο τρόπο ορισμένες πολιτικές στάσεις, συμπεριφορές, ιδέες και αντιλήψεις. Ένας από τους παράγοντες που επιδρά σε αυτή τη διαδικασία είναι το σχολείο, το περιεχόμενο του μαθήματος και ιδιαίτερα αυτό της Ιστορίας καθώς εκ των πραγμάτων δίνει τη δυνατότητα για πολιτικά συμπεράσματα, διαμορφώνει αντίληψη για το τι είναι πολιτικά «καλό και κακό», δίκαιο και άδικο, δυνατό ή μάταιο στην Ιστορία. Με λίγα λόγια, το αν ένα παιδί, μετέπειτα έφηβος/έφηβη και αργότερα εργαζόμενος, θα αποκτήσει τελικά μια ορθολογική εικόνα της Ιστορίας, για το ποιος είναι ο κινητήριος μοχλός της, ποιος ο ρόλος των λαών, κρίνεται και από το περιεχόμενο αλλά και το πώς διδάσκεται η Ιστορία στο Δημοτικό. Κρίνεται τελικά από αυτά που γράφουν αλλά και από αυτά που αποφεύγουν να γράψουν τα σχολικά βιβλία.

*****

    Το νέο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού[1] έρχεται να αποδείξει για άλλη μια φορά την προώθηση της κυρίαρχης ιδεολογίας μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια. Η όποια κοινωνικοταξική αναφορά απουσιάζει από τα κεφάλαια του βιβλίου που καλύπτουν μια περίοδο της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας, από τα μέσα του 15ου αιώνα έως και τον 20ο αιώνα. Η αλήθεια βέβαια είναι πως δεν περιμέναμε η ιστορική ύλη να αναδείξει ως κινητήριο μοχλό της Ιστορίας την πάλη των τάξεων, η οποία διεξάγεται στο πεδίο των μεταβολών της οικονομικής βάσης κάθε κοινωνίας. Άλλωστε οι ιδεολογικοί εκφραστές του καπιταλιστικού συστήματος φροντίζουν  να συσκοτίζουν κάθε γεγονός που αναδεικνύει εντονότερα τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα αυτού του συστήματος. Σκοπός είναι η καπιταλιστική πραγματικότητα να μην αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση από το μαθητή. Από τα πιο τρανταχτά παράδειγμα αποτελεί η δεκαετία του ΄40 στην Ελλάδα και η αποσιώπηση του ρόλου της ΕΣΣΔ στο Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Αν και είναι απαραίτητη μια συνολική εκτίμηση του βιβλίου, το άρθρο θα εστιάσει στα κεφάλαια 6-9 της ενότητας Ε΄ που αφορά την ιστορική περίοδο 1936-1949 για την Ελλάδα.

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

   Στη σελίδα 200 του βιβλίου πληροφορούμαστε πως στις 4 Αυγούστου του 1936 ο Μεταξάς, «στον οποίο είχε αναθέσει την πρωθυπουργία ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, διέλυσε τη Βουλή και επέβαλλε δικτατορία». Τι κρύβει το βιβλίο; Δεν αναφέρεται πως ο βασιλιάς όρκισε τον Μεταξά πρωθυπουργό χωρίς να πάρει την έγκριση της Βουλής, ούτε πως το κόμμα των Φιλελευθέρων και το Λαϊκό Κόμμα λίγο αργότερα τού έδωσαν ψήφο ανοχής και εμπιστοσύνης αντίστοιχα. Το μοναδικό κόμμα που ψήφισε «κατά» ήταν το ΚΚΕ. Έτσι, αποσιωπάται το κρίσιμο συμπέρασμα ότι ο αστικός κοινοβουλευτισμός με τους εκπροσώπους του έστρωνε το έδαφος σε μια ανοιχτή δικτατορία του κεφαλαίου (φασισμό) και αυτό δεν αποτελούσε μόνο ελληνικό φαινόμενο. Άλλωστε, ανάλογα παραδείγματα εκείνη την περίοδο είχαμε και  σε άλλες καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, όπως για παράδειγμα η Ιταλία, η Γερμανία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία κ.α. Αυτά είναι …«επικίνδυνα» και «μεροληπτικά» ιστορικά συμπεράσματα που δε θα ήταν σωστό

[1] Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, Ι. Κολιόπουλος, Ι. Μιχαηλίδης, Α. Καλλιανιώτης, Χ. Μηνάογλου «Ιστορία του Νεότερου και Σύγχρονου Κόσμου»

    να απασχολήσουν τα μυαλά μαθητών της έκτης Δημοτικού. «Πρέπει» πάση θυσία να