ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΡΧΕΙΑΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

Την Τετάρτη 30 Μαΐου το πρωί στο Δημαρχείο του Δήμου Μαραθώνα πραγματοποιήθηκε Επίσημη παράδοση του Αρχειακού
Υλικού του Βαλκανιονίκη - Ειρηνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη.

Ο γιος του αείμνηστου Γρηγόρη Λαμπράκη κος Θεόδωρος Λαμπράκης και ο Δήμαρχος Μαραθώνα κος Ιορδάνης Λουίζος υπέγραψαν Πρωτόκολλο Παράδοσης και Παραλαβής σύμφωνα με το οποίο η οικογένεια του Γρηγόρη Λαμπράκη Δωρίζει Επίσημα στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου όλα τα κειμήλια του μεγάλου Έλληνα-Αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη.
Ο Δήμαρχος Μαραθώνα, η Δημοτική Αρχή και το Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου εκφράζουν θερμές Ευχαριστίες προς την οικογένεια Γρηγόρη Λαμπράκη και ιδιαίτερα στον γιο του Θεόδωρο για την έμπρακτη απόδειξη εμπιστοσύνης και εκτίμησης τους προς το Δήμο Μαραθώνα.

Η ΚΙΒΔΗΛΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΟΥΗ

Με το θέμα αυτό έχω ασχοληθεί και άλλη φορά και βέβαια δεν έχω τελειώσει ακόμα. Αναφέρομαι στην "αρπαγή" της πρώτης Ολυμπιακής νίκης του Μαραθώνιου δρόμου το 1896 από τον Σπύρο Λούη σε βάρος του Μανιάτη Χαρίλαου Βασιλάκου (καταγωγής Λυγερέα-Γυθείου). Σε πολύ παλαιότερο φύλλο έχω γράψει αναλυτικά για αυτό και θα επανέλθω ποικιλότροπα και δυναμικότερα όταν θα έρθει η ώρα.

Στην πορεία των ερευνών μου βρήκα πάμπολα πρόσθετα στοιχεία και συνάντησα διάφορους ανθρώπους. Ένα από τα σημαντικώτερα στοιχεία μου τα έδωσε ο σεβάσμιος Θάνος Κουτσικόπουλος παλαιός αθλητής και επτά φορές κριτής Ολυμπιακών Αγώνων, ο οποίος είχε την καλωσύνη να μου στέλνει αποδεικτικές επιστολές του με θέμα την μεγάλη απάτη του Σπύρου Λούη.

Την τελευταία του επιστολή δημοσιεύω, έχοντας λάβει την άδειά του, διατηρώντας το κείμενο όπως είναι.

Ας την διαβάσει προσεκτικά ο αναγνώστης και ας κρίνει μόνος του.

Ντόναλντ Μακφαίηλ

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΛΟΥΗ ( 1896)

Το παρόν είναι ανατύπωσις της ερεύνης πού έκανα το 1946 στα γραφεία της Ε.Ο.Α. (Ελληνικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων), με την βοήθεια του Προεδρείου και του τότε Διευθυντού της Ε.Ο.Α., με την ευκαιρία του εορτασμού της 50ρίδος των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896.

Όπως αναφέρω, μου εζητήθηκε να μη κοινοποιήσω τα στοιχεία που αμφισβητούσαν την "νίκη" του Λούη "για να μη γίνη ζημία στον Ελληνικό Αθλητισμό". Με τον πρόσφατο εορτασμό της Εκατονταετηρίδος θυμήθηκα την τότε έρευνά μου και - μια πού είμαι ακόμη εν ζωή και θεωρώ ότι δεν υπάρχει λόγος αποκρύψεως επειδή όλοι όσοι έπαιξαν κάποιο ρόλο το 1896 δεν ζουν, προβαίνω σε ανατύπωση με ελαφρές προσαρμογές (που δεν επηρεάζουν την ουσία):

 ΙΣΤΟΡΙΚΟΚατά την 100ετία που επέρασε γράφηκαν, λογικά άλλωστε, πολλά εγκωμιαστικά άρθρα και σημειώματα για την Ολυμπιακή Νίκη του Σπύρου Λούη στον Μαραθώνιο των πρώτων συγχρόνων Ολυμπιακών Αγώνων που έγιναν την άνοιξη του 1896 στην Αθήνα. Επειδή όμως, περιέργως, δεν εγράφηκε τίποτα για τις τότε αμφισβητήσεις σημαντικής μερίδας της κοινής γνώμης - ειδικά των ιστορικών - σχετικά με την ανακηρύξη του Λούη εις βάρος του καταταγέντος δευτέρου Χαριλάου Βασιλάκου, η αντικειμενική ιστορική αλήθεια επιβάλλει την παράθεση της ουσίας των αμφισβητήσεων ως και των αντικειμενικών ιστορικών στοιχείων που προέκυψαν.

Άλλωστε δεν επεδιώκετο πια (1946) αναθεώρησις των αποτελεσμάτων, πράγμα που απέκλεισε στην προ 50ετίας έρευνά μου με το τότε Προεδρείο της ιδικής μας Ε.Ο.Α., καίτοι - ιδίως ο προεδρεύων φίλος μου Νικ. Μπαλτατζής - εθεώρει