Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νομπελ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νομπελ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

Ελληνικό μήνυμα για το νόμπελ ειρήνης

πατηστε για να δειτε το video

 

Ελληνικό μήνυμα για το νόμπελ ειρήνης

Ελληνικό μήνυμα για το νόμπελ ειρήνης Europe peace off
Ένα ελληνικό μήνυμα για την απονομή του Νόμπελ ειρήνης στην Ε.Ε – μέσα στο κτίριο του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.
Look I’m Greek but above all I’m European. And today I’m proud. Europe made me proud today because Europe has pacified my country. In Greece now there is peace. It’s so quiet, only three or four times a day I hear a gunshot from some neighbour committing suicide. But then it’s peaceful again. And sometimes you hear a dirty immigrant, or a gay or a bloody comi crying out for help when those black T-shirt guys stab them. But all in all it’s fine.
Not to mention social peace… Thanks to the EU, I don’t need to negotiate anything, or fight with my boss, when he tells me that my wage has to go down by 30%, and I must live on 400 euros with the same prices as in Belgium. Now, I know it’s the best choice for me cause the EU told me. And also I am peaceful inside. I know that if I get sick, I will not die from treatment complications, because there will be no treatment. No hospitals, no drugs, nothing to worry about. Just peace and death. So I have no worries, really. Even on election day Europe tells me who to vote for, responsible people of course, tax evaders and thieves. But in any case, no matter the government I elect, they won’t decide, cause Europe will. I feel so relieved seeing all these people in dark suits coming every month to tell us what to do. Because they know. Europe knows.
And the EU also gave to my country all this money to build this great wall in the borders with Turkey to keep the bloody hungry immigrants from entering into our peaceful Europe. I am very proud because you can see this wall from the moon. Of course, we can do better. We can build a bigger wall, like our peace loving friend, Israel. But we are still proud.
Europe peace off.
==============================================================
Ecoute, je suis Grec, mais en premier lieu (avant tout) je suis Européen. Et aujourd’hui j’en suis fier. L’Europe m’a rendu fier, car l’Europe a pacifié mon pays. En Grèce maintenant il y a la paix. C’est tellement calme, sauf que trois quatre fois par jour, j’entends un coup de feu d’un voisin quelconque qui se suicide. Et puis c’est calme de nouveau. Et parfois j’entends un immigrés de merde, ou un homo, ou un putain de rouge, qui crie au secours parce que ces gens en T-shirts noirs sont en train de le poignarder. Mais en général tout va bien.
Et puis il y a biensûr la paix sociale. Grâce à l’UE, je n’ai plus besoin de négocier quoi que ça soit, ou me battre avec le patron, quand il m’annonce qu’il va baisser mon salaire de 30%, et que je dois désormais survivre avec 400 euros par mois, le coût de vie étant le même qu’en Belgique. Maintenant, je sais qu’ ça c’est le meilleur choix, car l’Europe me l’a dit. Et je suis également très paisible à l’intérieur. Je sais que si je tombe malade, je ne vais pas mourrir de complications associées au traitement, car il n’y aura pas de traitement. Pas d’hôpitaux, pas de médicaments, rien de quoi s’inquiéter. Seulement paix et mort. Donc j’ai vraiment pas de soucis. Même le jour des élections, l’Europe me dit pour qui voter, des personnes responsables bien évidemment, voire des fraudeurs fiscaux et des voleurs. Dans tous les cas, n’importe quel gouvernement je choisisse, c’est pas eux qui décident, c’est l’Europe. Je me sens tellement soulagé quand tous ces gens en costard cravatte viennent tous les mois nous dire quoi faire. Parce qu’ils savent. L’Europe sait.
Et l’UE a aussi donné tout cet argent à mon pays pour construire le grand mur à la frontière turque pour garder tous ces salauds d’immigrés en dehors de notre Europe en paix. Je suis très fier car on peut voir ce mur à partir de la lune. Biensûr, on peut faire mieux. On peut construire un plus grand mur, comme notre ami qui aime la paix, Israel. Mais on est quand-même fiers.
Europe, fiche moi la paix.

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Στην έρευνα για τους υποδοχείς πρωτεΐνης G το Νόμπελ Χημείας


Στους Αμερικανούς Ρόμπερτ Τζ. Λέφκοβιτς του Πανεπιστημίου Ντιουκ και του Ιατρικού Ινστιτούτου Χάουαρντ Χιουζ και Μπράιαν Κ. Κομπίλκα του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, για τις μελέτες τους πάνω στους συζευγμένους υποδοχείς πρωτεΐνης G, απονέμεται το νόμπελ Χημείας.
Πρόκειται για δομές στην επιφάνεια των κυττάρων οι οποίες επιτρέπουν στα κύτταρα να αντιλαμβάνονται το χημικό περιβάλλον τους, και παίζουν σημαντικό ρόλο στο μηχανισμό δράσης πολλών φαρμάκων.

Οι υποδοχείς αυτοί, που υπάρχουν σε μια μεγάλη ποικιλία κυττάρων, μας επιτρέπουν να αναγνωρίζουμε εξωτερικά ερεθίσματα, όπως το φως και οι γεύσεις, αλλά και χημικά ερεθίσματα όπως η αδρεναλίνη και η ισταμίνη.

Ο Λέφκοβιτς ξεκίνησε ήδη από το 1968 να χρησιμοποιεί ραδιενέργεια προκειμένου να εντοπίσει τους υποδοχείς των κυττάρων. Προσθέτοντας ισότοπα σε διάφορες ορμόνες και με τη βοήθεια της ακτινοβολίας, κατάφερε να εντοπίσει αρκετούς εξ αυτών.

Τη δεκαετία του 1980, με τη βοήθεια του Κομπίλκα και της δημιουργικής του προσέγγισης, η επιστημονική ομάδα κατάφερε να απομονώσει το γονίδιο που κωδικοποιεί τον συγκεκριμένο υποδοχέα, και συνειδητοποίησαν ότι υπάρχει μία ολόκληρη οικογένεια τέτοιων υποδοχέων.

Το 2011, δεκαετίες μετά την έναρξη της έρευνας, ο Κομπίλκα και η ομάδα του κατάφεραν να απεικονίσουν την ακριβή στιγμή που η ορμόνη ενεργοποιείται από τον υποδοχέα και στέλνει την εντολή στο κύτταρο.

Ο Ρόμπερτ Λέφκοβιτς (Robert J. Lefkowitz) γεννήθηκε το 1943 στη Νέα Υόρκη και σπούδασε Ιατρική. Είναι σήμερα καθηγητής Ιατρικής και Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Duke στο Ντέραμ της Βόρειας Καρολίνας.

Ο Μπράιαν Κομπίλκα (Brian Kobilka) γεννήθηκε το 1955 στη Μινεσότα και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Γέιλ το 1981. Εργάζεται σήμερα ως καθηγητής Ιατρικής και Μοριακής και Κυτταρικής Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Ο θόρυβος πίσω από το ποίημα του Γκίντερ Γκρας



Δεν βλέπει κάποιο λόγο για να αφαιρέσει το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από τον Γερμανό συγγραφέα Γκίντερ Γκρας η Σουηδική Ακαδημία, παρά το θόρυβο που προκλήθηκε για το ποίημα που δημοσίευσε ο λογοτέχνης στις 4 Απριλίου στην Suddeutsche Zeitung.

Σε αυτό το ποίημα [ακολουθεί αυτούσιο σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα], με τίτλο «Τι πρέπει να ειπωθεί» [Was gesagt werden muss], o Γερμανός νομπελίστας επικρίνει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ ως τον πρώτιστο κίνδυνο στην Μέση Ανατολή.

Χθες, ο μόνιμος γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας -η οποία απονείμει τα Νόμπελ- Πέτερ Ένγκλαντ, ανήρτησε στο μπλογκ της Ακαδημίας τη θέση της: «Σχετικά με το πρόσφατο ντιμπέιτ για το ποίημα του Γκίντερ Γκρας, θα ήθελα να επισημάνω πως ο κ. Γκρας παρέλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1999 για τη λογοτεχνική του αξία και μόνο – αυτό ισχύει για όλους τους παραλήπτες. Στη Σουηδική Ακαδημία δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει συζήτηση αφαίρεσης του βραβείου».

 

Ανεπιθύμητος στο Ισραήλ

Πάντως, η ισραηλινή κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει πως ο Γκίντερ Γκρας είναι πια για το Ισραήλ persona non grata και πως δεν θα του επιτραπεί η είσοδος στη χώρα, εάν ποτέ το επιχειρήσει.

Ντόρος για ένα… ποίημα

Και αν σε εμάς -ιδιαίτερα στην Κύπρο- μοιάζει παράξενος όλος αυτός ο ντόρος «για ένα ποίημα», στη Γερμανία δίνεται ιδιαίτερη σημασία στους λογοτέχνες, κυρίως, δε, στον Γκίντερ Γκρας. Όχι μόνο γιατί είναι ένας από τους νομπελίστες της χώρας αλλά γιατί μέσα από τα βιβλία του είχε αναδείξει με ρεαλισμό το ναζιστικό μένος. Είχε δώσει στους Γερμανούς μια σαφή εικόνα της χώρας τους στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πως το κατάφερε; Γνωστός για τις αριστερές του θέσεις, ο 84χρονος σήμερα Γκίντερ Γκρας είχε παραδεχτεί το 2006 πως στον πόλεμο υπηρέτησε στα SS.

Γι’ αυτό και ο λόγος του σήμερα, είναι μάλλον αμφισβητήσιμος.

Γερμανία – Ισραήλ: συμμαχία

Το ποίημα του Γκίντερ Γκρας αναστατώνει ίσως περισσότερο από εκείνη την παραδοχή του 2006. Γιατί ίσως, εκείνο που επικρίνει και θέλει να θίξει προς διάλογο, είναι τη σχέση της Γερμανίας με το Ισραήλ: μια σχέση εμπορική εν πρώτοις -η Γερμανία προμηθεύει το Ισραήλ με οπλισμό- και κατά συνέπεια η διπλωματική σχέση των δύο χωρών: αυτή που επισφράγισε το 2008 η Άνκελα Μέρκελ με τη δήλωσή της πως η ασφάλεια του Ισραήλ έχει κεντρική θέση στην εξωτερική πολιτική της Γερμανίας.

Το κείμενο ως ποίηση

Σε κάθε περίπτωση, από λογοτεχνικής άποψης το ποίημα του Γκίντερ Γκρας δεν λέει πολλά. Και αν -όπως αναφέρει ο Marcel Reich-Ranicki, ένας από τους κριτικούς της Γερμανίας με τεράστια επιρροή- ο νομπελίστας λογοτέχνης ήθελε πράγματι απλά και μόνο να ανακτήσει την προσοχή που έχασε τα τελευταία χρόνια, τα κατάφερε μεν, όχι όμως για να υπενθυμίσει την λογοτεχνική ικανότητά του.

«Τι πρέπει να ειπωθεί», όπου καταδικάζει τις πωλήσεις όπλων από τη Γερμανία στο Ισραήλ και τονίζει ότι δεν πρέπει να επιτραπεί στο εβραϊκό κράτος να εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον του Ιράν, ενώ χαρακτηρίζει το Τελ Αβίβ «πηγή ενός αναγνωρίσιμου κινδύνου». Επιπλέον αναφέρει: «δεν θα μείνω σιωπηλός επειδή με έχει κουράσει η υποκρισία της Δύσης».

Τι πρέπει να ειπωθεί

Γιατί παρέμεινα σιωπηλός, γιατί συγκρατήθηκα τόσο, για κάτι που επιχειρείται απροκάλυπτα μέσα από παιχνίδια του πολέμου, στο τέλος των οποίων όσοι από εμάς επιβιώσουν δεν θα είναι παρά σκιές; 

Είναι το υποτιθέμενο δίκαιο του πρώτου χτυπήματος, που θα κατέστρεφε τους ανθρώπους στο Ιράν, που αρθρώνεται από κύμβαλα αλαλάζοντα και υποστηρίζεται από οργανωμένες ομάδες, με την υποψία ότι ίσως μια ατομική βόμβα να κατασκευάζεται εκεί. 


Λοιπόν, γιατί διστάζω να ονοματίσω έναν άλλο τόπο στον οποίο για χρόνια πολλά –παρ’ όλο που κρατήθηκε μυστικό- μια ενισχυόμενη πυρηνική δυνατότητα αναπτύσσονταν πέρα από κάθε εποπτεία ή έλεγχο οποιουδήποτε είδους; 


Αυτή η γενικευμένη πρακτική απόκρυψης των πραγμάτων, στην οποία και η δική μου σιωπή έγινε συνένοχη, μοιάζει πια με ένα αποτρόπαιο ψέμα και με αναγκάζει σε μια μορφή τιμωρίας όταν έρχεται η στιγμή της χλεύης: Όμως η ετυμηγορία «αντι-σημιτισμός» ξεπέφτει πλέον εύκολα. 


Τώρα που η ίδια μου η χώρα έρχεται ξανά και ξανά στην θέση του σκληρά κατηγορούμενου για τα δικά της εγκλήματα, τα ξεκάθαρα και ασύγκριτα, φαίνεται να είναι το σημείο εκκίνησης (κάτι που είναι απλώς επιχειρηματική δραστηριότητα αλλά εμφανίζεται ως διαδικασία επανόρθωσης) ενός ακόμα υποβρυχίου ικανού να μεταφέρει πυρηνικές κεφαλές, στο δρόμο του για το Ισραήλ, όπου ούτε μία πυρηνική βόμβα έχει προς το παρόν αποδειχτεί ότι υπάρχει, με μοναδικό μάρτυρα τον ίδιο τον φόβο, θα πω αυτό που πρέπει να ειπωθεί. 


Όμως γιατί έμεινα σιωπηλός ως τώρα; 


Γιατί θεωρούσα πως η καταγωγή μου κηλιδωμένη από έναν λεκέ που ποτέ δεν θα μπορέσει να σβήσει, σήμαινε ότι δεν θα μπορούσα να περιμένω από το Ισραήλ, έναν τόπο με τον οποίο είμαι – και πάντα θα είμαι- συνδεδεμένος, να αποδεχτεί την ανοικτή δήλωση της αλήθειας. 


Γιατί μόνο τώρα, όντας πια γέρος και με όση μελάνι μου απομένει δηλώνω πως η πυρηνική δύναμη του Ισραήλ θέτει σε κίνδυνο την ήδη εύθραυστη παγκόσμια ειρήνη; 


Διότι ό,τι πρέπει να ειπωθεί σήμερα θα είναι μάταιο αν ειπωθεί αύριο. 


Διότι εμείς οι ήδη πολύ επιβαρυμένοι με ενοχές Γερμανοί, ίσως να παρέχουμε τα εργαλεία για ένα επερχόμενο έγκλημα έτσι ώστε η συνενοχή μας να μην μπορεί πια να εξαλειφθεί με καμία από τις συνήθεις δικαιολογίες. 


Και επί πλέον σπάω την σιωπή μου γιατί σιχάθηκα την Δυτική υποκρισία και πραγματικά ελπίζω πως πολλοί θα ελευθερωθούν κι αυτοί από την σιωπή τους και θα μπορέσουν να απαιτήσουν από αυτούς που είναι υπεύθυνοι και ένοχοι για τον επερχόμενο κίνδυνο να αποκηρύξουν οποιαδήποτε πιθανότητα για χρήση στρατιωτικής βίας, θα μπορέσουν να επιμείνουν ώστε οι κυβερνήσεις του Ιράν και του Ισραήλ να επιτρέψουν και οι δύο ταυτόχρονα σε κάποιον επίσημο διεθνή θεσμό έναν ανοικτό και χωρίς κανένα περιορισμό έλεγχο της πραγματικής πυρηνικής τους δυνατότητας. 


Κανένας άλλος τρόπος δεν μπορεί να είναι επιβοηθητικός για τους Ισραηλινούς και στους Παλαιστινίους, σε αυτούς που παρόλο που ζουν δίπλα - δίπλα κατατρύχονται από την εχθρότητα σε αυτήν την περιοχή που διακατέχεται από αυταπάτες, αλλά και για όλους εμάς.  
   parathyro.com


Διαβάστε περισσότερα: http://manier-manier.blogspot.com/2012/04/blog-post_4830.html#ixzz1syz32OZe