Και ξαφνικά… Εγεννήθη ημίν Αβρανάς.

Panagiotis Timogiannakis

Και ξαφνικά… Εγεννήθη ημίν Αβρανάς. Αλέξανδρος Αβρανάς. Κι από κεί που δεν τον ξέραμε, τώρα, θα αρχίσουμε να ασχολούμαστε και να νοιαζόμαστε γι αυτόν. Διότι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας επέλεξε να τον «ασημώσει» με δύο από τα κορυφαία βραβεία του: Της Σκηνοθεσίας αλλά και της ερμηνείας – Κύπελο Volpi παρακαλώ, ιστορικό κινηματογραφικό βραβείο!- για τον Ελληνα ηθοποιό, τον σεμνότατο κι αξιότατο Θέμη Πάνου. Που σημαίνει ότι ο Αβρανάς που ως χτες δεν ξέραμε, δεν παίρνει απλώς το βραβείο σκηνοθεσίας επειδή επέδειξε ένα στυλ, ας πούμε, ή επειδή έθιξε ένα θέμα που άλλος ως τότε δεν είχε αγγίξει μα επιβραβεύεται κι ως σκηνοθέτης ηθοποιών. Όταν έρχεται η Βενετία, ή οποιοδήποτε Φεστιβάλ, που έχει περιορισμένο αριθμό βραβείων για να δώσει, μια και τα Φεστιβάλ δεν είναι Ακαδημίες ώστε να επιβραβεύουν τα επιτεύγματα σε όλους ή στους περισσότερους τομείς που απαρτίζουν τη δημιουργία μιάς κινηματογραφικής ταινίας (βλ Οσκαρ αλλά και λοιπών Ακαδημιών) αλλά έχει ένα μικρό αριθμό βραβείων.
Και στα Φεστιβάλ – κι αυτός είναι ένας λόγος που συχνά – πυκνά δέχονται κριτική, ότι δηλαδή μοιράζουν οι επιτροπές τα βραβεία, ένα στην κάθε ταινία, όπως στα παιδάκια που μοιράζουμε καραμέλες. Να πάρουν από μία το καθένα.. πρέπει να γίνει αυτή η τακτοποίηση.
Κατά καιρούς, παραβαίνουν τον κανόνα και δίνουν κάτι ακόμα σε μια ταινία, όπου σε τέτοια περίπτωση σημαίνει πως η ταινία άρεσε ξεχωριστά. Όταν λοιπόν έρχεται η Βενετία, για να συνεχίσω την παραπάνω φράση που άφησα μισή και μαζί με τη σκηνοθεσία του δίνει βραβείο και για τον ερμηνευτή του, έχουμε θρίαμβο.
Θα μου πείτε, όλα αυτά τα λες επειδή «μίλησε» η Βενετία;
Επιτρέψτε μου να ανοίξω εδώ μια παρένθεση και να πω πως όταν είχε έλθει πριν από κάποια χρόνια στην Ελλάδα ο Μάρλον Μπράντο, καλεσμένος από το Ίδρυμα Λάτση, είχε πλέξει το εγκώμιο της Ειρήνης Παππά ως ηθοποιού και τραγωδού.
Αμέσως μετά έσπευσαν να τη ρωτήσουν πολλοί πως αισθάνεται για την τιμή κλπ. Κι εκείνη θυμάμαι που έκανε την απάντηση ερώτηση λέγοντας «Τώρα με θυμηθήκατε;
Επειδή το είπε ο Μάρλον Μπράντο;
Αν δηλαδή δεν το έλεγε δεν θα ήμουν αυτή που είμαι;»
Το θέμα είναι πως εκείνη τη στιγμή κανείς δεν βρήκε το θάρρος να της απαντήσει «Ναι, επειδή το είπε ο Μάρλον Μπράντο αποκτά ιδιαίτερη σημασία!»
Κλείνω λοιπόν την παρένθεση και λέω το ίδιο για τον Αβρανά; Τώρα ασχολούμαστε όλοι μαζί του; Επειδή τον βράβευσε, τον διπλοβράβευσε, η Βενετία;
Κι όπως ερωτώ, απαντώ: Ναι!
Επειδή τον βράβευσε η Βενετία. Με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής που πήρε στους ώμους του τη