Μια φορά κι έναν καιρό… άκουσα κι εγώ για πρώτη φορά το παραμύθι με τα Τρία Γουρουνάκια και τον Μεγάλο Κακό Λύκο. Τότε, οι εφημερίδες της Αθήνας ήταν ακόμη μονοψήφιες σε αριθμό, η τηλεόραση κρατική και ασπρόμαυρη, η “multimedia” εκδοχή του παραμυθιού της εποχής… το βινύλιο και οι έννοιες του Web 2.0 ή του Semantic Web ενδεχομένως να ξεπερνούσαν ακόμη και τη φαντασία του σεναριογράφου του Star Trek!
Η “The Guardian” λάνσαρε το νέο της τηλεοπτικό σποτ στις 29 Φεβρουαρίου του 2012, ένα σποτ το οποίο αποτελεί μέρος μιας μεγάλης διαφημιστικής καμπάνιας που έχει στόχο την επανατοποθέτηση του βρετανικού ομίλου στη ραγδαία μεταβαλλόμενη αγορά των media, διεθνώς. Το σποτ έρχεται περίπου 9 μήνες μετά την απόφαση του ομίλου να αναθεωρήσει τη στρατηγική του, θέτοντας σε προτεραιότητα τα ψηφιακά μέσα (digital-first-strategy) και 26 χρόνια μετά την τελευταία τηλεοπτική διαφήμιση “Points of View” της “Guardian” το 1986.
Το σενάριο
Το διάρκειας 2 λεπτών σποτ παρουσιάζει μια σύγχρονη εκδοχή της ιστορίας του παραμυθιού και τον τρόπο με τον οποίο θα κάλυπτε σήμερα η “Guardian” τα γεγονότα στην έντυπη και τις online εκδόσεις της.
Το σποτ, με στοιχεία δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ και φιλμ νουάρ, ξεκινά με την είδηση του θανάτου του Κακού Λύκου, που παρουσιάζεται ως δολοφονία, και τη σύλληψη των Τριών Γουρουνιών στο χτισμένο από τούβλα σπίτι που έχει απομείνει όρθιο. Καθώς η είδηση γίνεται γνωστή, ανοίγει ο πυρετώδης «24/7» κύκλος της ροής της πληροφορίας μέσα από τις διάφορες πλατφόρμες ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, με δημοσιογράφους και πολίτες να ερευνούν, να «φωτίζουν», να αναλύουν τις πτυχές της είδησης, να αλληλεπιδρούν και να διατυπώνουν απόψεις.
Καθώς, όμως, η online κοινότητα υπερασπίζεται με πάθος την αθωότητα των τριών συλληφθέντων ηρώων, έρχεται η ανατροπή, όταν μέσα από μαρτυρίες και
