Πολλές απο τις χρεωμένες χώρες θα είχαν μηδενικό χρέος αν κατόρθωναν να φορολογήσουν τον πλούτο που φοροδιαφεύγει.
Η πραγματικότητα ξεπέρασε τη λογοτεχνική φαντασία του Ρ.Λ. Στίβενσον, που έγραψε το περίφημο «Νησί των Θησαυρών». Είναι σήμερα δεκάδες τα νησιά εκείνα που κρύβουν αμύθητους θησαυρούς, όχι πλέον μέσα σε ένα σεντούκι θαμμένο σε κάποια ερημική ακτή, αλλά στα θησαυροφυλάκια των ιδρυμάτων ιδιωτικής τραπεζικής (private banking) και στα τούνελ των offshore (υπεράκτιων) εταιρειών τους.
Ο λόγος γίνεται κυρίως για τροπικούς παραδείσους στην Καραϊβική και στις ατόλες του Ειρηνικού, όπως και για βραχώδεις όγκους στη μέση του Καναλιού της Μάγχης. Μαζί με τα νησιά υπάρχουν και άλλες «νησίδες» στον ωκεανό της παγκόσμιας οικονομίας (συνολικά 45 κατά τον ΟΟΣΑ - παραπάνω σύμφωνα με άλλες μετρήσεις), όπου οι σύγχρονοι κουρσάροι του χρήματος βρίσκουν ασφαλές αγκυροβόλιο απ' την εφορία.
Στους φορολογικούς παραδείσους οι πλούσιοι του πλανήτη έχουν αποθησαυρίσει τα τελευταία 40 χρόνια τουλάχιστον 21 τρισεκατομμύρια δολάρια. To ποσό αυτό υπερβαίνει το ΑΕΠ ΗΠΑ και Ιαπωνίας μαζί και μπορεί να φτάνει έως και τα 32 τρισεκατομμύρια με λιγότερο συντηρητικούς υπολογισμούς.
Συγκέντρωση
Αφορά δε μόνο αποταμιεύσεις και επενδύσεις σε χρηματο-οικονομικά προϊόντα, όπως ομόλογα και μετοχές, και όχι επενδύσεις σε ακίνητα, έργα τέχνης ή οτιδήποτε άλλο, όπως επισημαίνεται στην έρευνα που έκανε ο Τζέιμς Χένρι για λογαριασμό του Tax Justice Network (TJN), αποσπάσματα απ' την οποία δημοσίευσε πρώτη η βρετανική εφημερίδα Observer.
Αφορά δε μόνο αποταμιεύσεις και επενδύσεις σε χρηματο-οικονομικά προϊόντα, όπως ομόλογα και μετοχές, και όχι επενδύσεις σε ακίνητα, έργα τέχνης ή οτιδήποτε άλλο, όπως επισημαίνεται στην έρευνα που έκανε ο Τζέιμς Χένρι για λογαριασμό του Tax Justice Network (TJN), αποσπάσματα απ' την οποία δημοσίευσε πρώτη η βρετανική εφημερίδα Observer.
Ισως το πιο εντυπωσιακό από τα στοιχεία που παραθέτει ο Χένρι, οικονομολόγος και ανώτατο στέλεχος της McKinsey παλαιότερα, είναι ότι μόλις 91 χιλιάδες άνθρωποι κατέχουν τα 9,8 τρισεκατομμύρια δολάρια απ' τα 21. Δηλαδή ο καθένας διαθέτει μόνο σε φοροπαραδείσους -εξαιρείται τυχόν περιουσία του σε μέρη που δεν θεωρούνται τέτοιοι- κεφάλαια άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, για τα οποία δεν φορολογείται καθόλου.
Συνεπώς, πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να συμπαθήσει κανείς τους σύγχρονους «Πειρατές της Καραϊβικής». Οχι μόνο επειδή είναι λιγότερο ωραίοι και περιπετειώδεις απ' τον Τζακ Σπάροου. Αλλά επειδή δεν πληρώνουν φόρους, παρόλο που κερδίζουν από δραστηριότητες που προϋποθέτουν την ύπαρξη υποδομών (π.χ. δρόμους, λιμάνια) για τις οποίες χρεώνεται το κράτος φορολογώντας τους