Αλήθειες και ψέματα για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο

Η κατάθεση του «αντιρατσιστικού νομοσχεδίου» στη βουλή έχει καταντήσει γεφύρι της Άρτας.

Από τη μια ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης Α. Ρου­πα­κιώ­της το έχει ανά­γει σε μη­τέ­ρα όλων των μαχών, που τα κόμ­μα­τα του «συ­νταγ­μα­τι­κού τόξου» οφεί­λουν να δώ­σουν με το ρα­τσι­σμό και τη Χρυσή Αυγή.
Από την άλλη η ΝΔ έχει μπλο­κά­ρει δύο φορές την κα­τά­θε­ση του νο­μο­σχε­δί­ου, επι­κα­λού­με­νη τε­χνι­κά προ­βλή­μα­τα (π.χ. ότι δεν έχει πε­ρά­σει από το Γε­νι­κό Λο­γι­στή­ριο του Κρά­τους και τη Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία της κυ­βέρ­νη­σης) ή διαρ­ρέ­ο­ντας πως αντι­δρούν κύ­κλοι της εκ­κλη­σί­ας και του στρα­τού.
Κι ενώ η ομό­θυ­μη πρό­θε­ση της τρι­κομ­μα­τι­κής κυ­βέρ­νη­σης υπο­τί­θε­ται πως είναι να απο­μο­νω­θούν οι ρα­τσι­στές θε­σμι­κά μέσω του νόμου, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, με τις πα­λι­νω­δί­ες της κυ­βέρ­νη­σης, οι φα­σί­στες εμ­φα­νί­ζο­νται στο ρόλο του ρυθ­μι­στή, καθώς πιέ­ζουν την κυ­βέρ­νη­ση,  αντι­δρώ­ντας στην «άδικη