Του Φιντία Βελλίκη*
Όλη μου η ζωή είναι συνυφασμένη με τους αγώνες της Αριστεράς, αφού ξεκίνησα με τη σύνδεσή μου με την ΕΔΑ το 1958 σαν φοιτητής στο ΑΠΘ. Από τότε στρατεύτηκα στην ΕΔΑ Ν. Λαμπράκη, πρόεδρος της ΔΑΣ 114, από τους πρωτεργάτες του 15% μέλος του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ, ιδρυτικό μέλος του ΚΚΕ Εσωτ., μέλος της Κ.Ε. ΚΚΕ Εσωτ. από την ίδρυσή μου μέχρι τον μετασχηματισμό του σε ΕΑΡ οπότε έγινα μέλος του εκτ. γραφείου της και στη συνέχεια μέλος της Κ.Ε. του Συνασπισμού και βουλευτής το 1989 στον ενιαίο Συνασπισμό και μέλος της Κ.Ε. του μετέπειτα Συνασπισμού.
Τα αναφέρω όλα αυτά για να πληροφορηθεί ο αναγνώστης ότι όλα αυτά τα χρόνια ήμουν στην πρώτη γραμμή για ανανέωση και ενότητα της Αριστεράς, αλλά και αποτελεσματικότητά της.
Την άνοιξη του 1990 που ήμουν βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ενιαίου Συνασπισμού για την αγροτική πολιτική του (μετείχε και το ΚΚΕ), συνεδρίασε το τμήμα της αγροτικής πολιτικής και σ’ αυτή τη συνεδρίαση έβαλα το ζήτημα ότι δεν μπορούμε να πάμε στις εκλογές που ακολούθησαν το 1990 και οι υποψήφιοι προερχόμενοι από την ΕΑΡ να λένε στον λαό για μάχη
