Άκου Ελληνάκο ΙΙΙ: Μπορούμε να νικήσουμε επειδή είμαστε 10 εκατομμύρια απέναντι σε 10 λαμόγια

Επιτέλους χαρμόσυνα νέα Ελληνάκο. Η κρίση για την Ελλάδα τελειώνει. Σύντομα θα είναι παρελθόν. Όπου νά'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες και θα αρχίσουν τα γλέντια.

Ξέρεις γιατί Ελληνάκο; Γιατί η κρίση είναι για τους ζωντανούς. Η χώρα σου σε λίγο πεθαίνει. Θα περάσει στην αιωνιότητα. Έζησε σχεδόν 200 χρόνια.

Τα τελευταία 4 χρόνια χτυπιέται ανελέητα και πρακτικά έχει ήδη ψοφήσει. Τα περισσότερα τραύματά της είναι εσωτερικά Ελληνάκο και γι'αυτό δε θα τη βγάλει καθαρή.

Λείπει μόνον η ληξιαρχική πράξη θανάτου. Αυτή θα είναι η αναθεώρηση του συντάγματος Ελληνάκο. Εσύ κάποια στιγμή θα κάνεις πάλι το χρέος σου. Θα ψηφίσεις τη βουλή που θα την υπογράψει και μαζί θα θάψεις και τη χώρα σου. Βέβαια και πάλι θα το κάνεις με καλό σκοπό. Για να πάρεις άλλη μια δόση.

Το ψόφιο κουφάρι της ως ένα "σύγχρονο" κράτος θα αλλάξει ονομασία Ελληνάκο. Το νέο της όνομα θα είναι "Ελληνική Τραπεζοκρατία".

Η νέα σημαία που θα της δώσουν θα είναι παρόμοια με την ήδη υπάρχουσα, μόνο που αντί του σταυρού θα έχει το σύμβολο του Ευρώ. Τα παιδιά σου όλο καμάρι θα τραγουδούν "της πατρίδας μου η σημαία έχει χρώμα γαλανό και στη μέση χαραγμένο ένα κάτασπρο ευρώ".

Αυτά αποφασίστηκαν Ελληνάκο σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και απόδοσης τιμής για τον αγώνα που κάνεις να σώσεις τις τράπεζες και το Ευρώ. Για άλλη μια φορά η μοίρα σε έκανε πρωτοπόρο. Όπως οι πρόγονοί σου χάρισαν στον κόσμο την Δημοκρατία, έτσι και εσύ θα χαρίσεις την Τραπεζοκρατία.

Το μνημείο του "Αγνώστου Στρατιώτη" θα αλλάξει Ελληνάκο και θα μετονομαστεί σε "Αγνώστου Χρεοφειλέτη" και αντί του νεκρού οριζοντιωμένου στρατιώτη θα μπεις εσύ σε όρθια στάση. Ναι Ελληνάκο, στη στάση του αγώνα σου. Σε όρθια στάση, με γουρλωμένα μάτια και με τη θηλιά στο λαιμό. Έτσι όπως είσαι όταν αυτοκτονείς κρεμώμενος δίνοντας τον αγώνα τον καλό για να σώσεις τις τράπεζες και το νόμισμα που τόσο αγάπησες.

Όλα τα έθνη θα υποκλιθούν μπρος στην ανδρεία σου Ελληνάκο. Εσύ είσαι ο πρώτος που δέχθηκες τα χρέη των τραπεζών να τα αναλάβεις εσύ, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου. Εσύ ανοίγεις τον δρόμο ώστε να μπορέσει η Τραπεζοκρατία να απλωθεί και να κατακυριεύσει όλον τον κόσμο.

Και ναι Ελληνάκο, μάλλον θα σου κάνουν το χατίρι να είναι "Προεδρική Τραπεζοκρατία", ώστε άλλος ένας δικός σου διακαής πόθος να γίνει πραγματικότητα. Ο Τραπεζίτης που θα σε κυβερνά να εκλέγεται απευθείας από εσένα, τον "κυρίαρχο λαό".

Εσύ Ελληνάκο θα καλείσαι Τραπεζο-υπήκοος ή τραπεζοκόμος ή απλά βλάκας. Η δε χώρα σου θα είναι μια πολιτεία της ομοσπονδίας των Ηνωμένων Τραπεζοπολιτειών της Ευρώπης.

* Εάν αναρωτιέσαι γιατί λέω 4 χρόνια και όχι 3 που σου λέει η τηλεόραση ότι έχεις κρίση, σου θυμίζω ανόητε ότι το 2008 αποφάσισες (δια του υπουργού σου κ. Αλογοσκούφη), πρώτος σε όλη την Ευρώπη, να "θωρακίσεις" τις τράπεζες με τα δικά σου λεφτά. Ίσως σήμερα με τα μέτρα των 13 δις να καταλαβαίνεις τι θυσίες θα κάνεις για να ξεπληρώσεις μόνον τα πρώτα 28 δις που ανέλαβες τότε.

ΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑΚΟ

Γιατί άραγε δεν θα έπρεπε να "εκσυγχρονιστεί" η χώρα σου; Γιατί θα έπρεπε να ζήσει; Τι έβγαλε η χώρα σου Ελληνάκο;

Μπουμπούκια έβγαλε. Μπουμπούκια σαν και εσένα, που όταν τα κονόμησαν ξέχασαν την καταγωγή τους και έτρεξαν να μπουν στα Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά σαλόνια. Είναι φεντεραλιστές λένε, και εννοούν ας πάει στο διάολο η Ελλάδα αν είναι εγώ να τα κονομάω.

Αδέλφια σου όμως είναι ρε ανόητε. Λες να είναι τόσο διαφορετικοί από εσένα; Αφού και εσύ εάν τα κονομούσες το ίδιο θα έκανες.

Μπουμπούκια έβγαλε. Μπουμπούκια σαν και εσένα, που όταν έγιναν πολιτικοί την ξεπούλησαν κομμάτι-κομμάτι για να αυξήσουν τα μηδενικά στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Άλλοι κάνουν τους αριστερούς και άλλοι τους δεξιούς για να

Ευκαιρία για το κοινωνικό κράτος

Posted 1 day ago by  Aristos Doxiadis

Δημοσιεύτηκε στη Καθημερινή  στις 18 Νοεμβρίου 2012 ‘Κατακερματισμένη κοινωνία’, ‘πελατειακό κράτος’,  ‘συντεχνίες’, ‘ραντιέρηδες’.  Από διαφορετικές αφετηρίες πολλοί συμφωνούμε σε ένα πράγμα: το ελληνικό δημόσιο δεν ήταν το κοινό κτήμα των ελλήνων πολιτών που το φροντίζαμε συλλογικά, αλλά ένα ξέφραγο αμπέλι όπου όποιος μπορούσε επαίρνε οτι προλάβαινε. Είχαμε ένα μεγάλο δημόσιο χωρίς προγραμματισμό και χωρίς δημοκρατικό έλεγχο. Εγραφα σε προηγούμενο κείμενο οτι  κοινωνικό κράτος δεν αφορά όλους με τον ίδιο τρόπο. Ισχυρές ομάδες της μεσαίας τάξης έχουν καταφέρει να έχουν ειδικές προσβάσεις, και αδιαφορούν στην πράξη για την ποιότητα και το μέγεθος των παροχών που έχουν οι πιο αδύνατοι.  Ετσι δεν αναδεικνύονται στο δημόσιο διάλογο τα ζητήματα αυτά, παρά μόνο ως θέματα για καταγγελία.  Προτάσεις για βελτίωση, που υπάρχουν από τους τεχνοκράτες,  είτε θάβονται, είτε λοιδωρούνται. Αλλά η κρίση έχει ανατρέψει τους σχεδιασμούς των ισχυρών επαγγελμάτων ως προς τις συντάξεις τους , την υγεία και την παιδεία -- είτε επειδή τα κλαδικά τους ταμεία έχουν αναγκαστεί και αυτά να περιορίσουν τις παροχές, είτε γιατί τα ιδιωτικά πορτοφόλια δεν αντέχουν πια τα ιδιωτικά σχολεία και τους ιδιώτες γιατρούς. Η δε τρόικα έχει ζητήσει να καταργηθούν πολλές από τις ειδικές ρυθμίσεις των μεσαίων στρωμάτων. Υπάρχει λοιπόν μια ευκαιρία να αλλάξει εκ βάθρων το κοινωνικό κράτος. Με ποιό τρόπο όμως να αλλάξει έτσι ώστε στη νέα του μορφή να το φροντίζει και θα το υπερασπίζεται ο ΄δήμος' των πολιτών, απέναντι στους τζαμπατζήδες, τους προσοδοθήρες και τους απατεώνες;  Οσους νόμους και συστήματα και αν σχεδιάσουμε, το πρακτικό αποτέλεσμα θα είναι φτωχό αν οι πολίτες δεν θεωρήσουν οτι κάθε τέτοιο μέτρο τους αφορά άμεσα, αν δεν το υπερασπιστούν με τη φωνή τους και με την ψήφο τους. Πρώτη προϋπόθεση είναι η διαφάνεια. Μέχρι τώρα δεν έχουμε αντίληψη για μερικά βασικά. Πόσο δαπανά το κράτος για την περίθαλψη του μηχανικού και πόσο για τον εμποροϋπάλληλο της ίδιας ηλικίας; Πόσο κοστίζει ανά ασθενή το νοσοκομείο στην Αρτα και πόσο στο Χαϊδάρι, και πού οφείλονται οι διαφορές; Πόση σύνταξη παίρνει ο συνταξιούχος της ΔΕΗ και πόση του ΙΚΑ, με παρόμοια προσόντα και μισθό; Τα προνόμια κρύβονται μέσα στην αδιαφάνεια. Δεύτερη προϋπόθεση είναι οι γενικοί και απλοί κανόνες. Η διαφάνεια  ίσως  να αποκαλύψει σπατάλες και αδικίες, αλλά όσο ισχύουν εξαιρέσεις και διαφορετικοί κανόνες κατά ομάδες συμφερόντων δεν μπορεί να υπάρχει αποτελεσματική συλλογική δράση. Ποιός θα επιμείνει, π.χ., για ένα σύστημα αξιολόγησης ιατρών του ΕΟΠΠΥ αν οι ισχυροί 'οργανικοί διανοούμενοι' πηγαίνουν σε ιατρούς άλλων ταμείων; Πώς θα συζητήσουμε σοβαρά για την ηλικία συνταξιοδότησης όταν οι πιο πολλοί βγαίνουν στη σύνταξη με πλασματικά χρόνια και ειδικές εξαιρέσεις; Χρειάζεται διαφάνεια λοιπόν και γενικοί κανόνες. Αλλά δεν λειτουργούσε έτσι το σύστημα. Γιατί να πιστέψουμε οτι μπορεί να διαμορφωθεί μια νέα συναίνεση σε αυτή τη βάση; Ενα στοιχείο είναι η πίεση της τρόικας, που επηρεασμένη από την ευρωπαίκή σοσιαλδημοκρατία ζητά αλλαγές σε αυτή την κατεύθυνση. Η τρόικα είναι εξωγενής παράγοντας, και δεν μετέχει στη διαμόρφωση συναίνεσης, αλλά δίνει την ευκαιρία να βγούμε από τη 'θεσμική παγίδα' της στασιμότητας, να χτίσουμε και να δοκιμάσουμε νέους θεσμούς. Αλλο στοιχείο, είναι η τεχνολογία της δημοσιότητας που σε όλο τον κόσμο αρχίζει να ενδυναμώνει την κοινωνία των πολιτών. Το 'Δημόσια Δεδομένα Δικά μας Δεδομένα' (ο τίτλος μιας καλής πρωτοβουλίας), μπορεί να γίνει πραγματικότητα, αν βρεθούν αρκετοί νέοι ακτιβιστές να χτίσουν πάνω στις δυνατότητες αυτές. Πρέπει να αξιοποιήσουμε την αρχή που έγινε με τη 'Διαύγεια' και να την υπερασπιστούμε απέναντι στους ιδιοτελείς που θα προσπαθήσουν να την υπονομεύσουν. Η κρίση έφερε μια ακόμα αλλαγή που μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση 'δήμου': τέθηκαν στο κέντρο του δημόσιου διαλόγου 'μάκρο' ζητήματα, δηλαδή μεγέθη και εξελίξεις που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή μόνο έμμεσα. Επί μήνες το πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων ήταν τα spread,  και μετά τα δισ. των περικοπών, των τραπεζών, του ελλείμματος. Στις αναπτυγμένες κοινωνίες τέτοια μεγέθη είναι πάντα στο κέντρο του διαλόγου, αλλά στην Ελλάδα της ευημερίας τα οικονομικά συζητιόταν μόνο στη μικρή κλίμακα: από τους γιατρούς, οι πλασματικές υπερωρίες, από τους δημοσιογράφους, το αγγελιόσημο που δεν αποδιδόταν κ.ο.κ. Τώρα ίσως μπορέσουμε να μιλήσουμε στα σοβαρά για μακρομεγέθη, όπως η αναλογία συνταξιούχων προς εργαζόμενους. Αυτή η συζήτηση θα έχει περισσότερο νόημα από τα spread, που δεν τα διαμορφώνουμε εμείς. Τέλος, υπάρχει ένα διαχρονικό πολιτισμικό στοιχείο που στη νέα συγκυρία μπορεί να είναι θετικό: ο εξισωτισμός, ή το σύνδρομο της 'κατσίκας του γείτονα'.  Δεν ανεχόμαστε τα προνόμια των άλλων, εκτός αν και εμείς έχουμε τα δικά μας, ή αν ελπίζουμε να τα αποκτήσουμε, ή αν τα προνόμια είναι καλά καλυμένα μέσα στις δαιδαλώδεις ρυθμίσεις.  Ισως σήμερα, που πέφτουν οι μάσκες, ο εξισωτισμός να γίνει η βάση για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα. Ετσι λοιπόν, με τρόικα, με διαφάνεια, με απλούς κανόνες, με τεχνολογία, με αντίληψη της μακροεικόνας, ίσως καταφέρουμε να αποκτήσουμε αυτό που όλοι οι πολιτικοί και οι διανοούμενοι δήθεν ζητάν εδώ και δεκατίες: ένα κοινωνικό κράτος αλληλεγγύης και ισότητας.

Εισαγγελέας Χανίων:"Κυβέρνηση δωσίλογων"

Εισαγγελέας Χανίων:"Κυβέρνηση δωσίλογων"

Για κυβέρνηση "δωσίλογων" που προσφέρει γη και ύδωρ στους δανειστές κάνει λόγο σε επιστολή του ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Χανίων, Γιάννης Πενταγιώτης με αφορμή τις κινητοποιήσεις του κλάδου αλλά και τους λόγους για τους οποίους αντιδρούν οι δικαστικοί στα νέα μέτρα.

Στην επιστολή του, λοιπόν αναφέρει:

«Συνάδελφοι δικαστές και εισαγγελείς σαν απάντηση στους ελάχιστους συναδέλφους που αντιδρούν στις κινητοποιήσεις μας αλλά και στις αμφιβολίες και στις αντιρρήσεις που ήδη εγείρονται για την κλιμάκωση του αγώνα, τις οποίες σέβομαι, αλλά δεν υιοθετώ αναφέρω τα κάτωθι:

Αγωνιζόμαστε ως κλάδος, ως ανεξάρτητη εξουσία ενάντια στην προκλητική παραβίαση του Συντάγματος από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, ενάντια στην κατεδάφιση όλων των κοινωνικών δικαιωμάτων, ενάντια στην ισοπέδωση της παιδείας και της υγείας του λαού μας, ενάντια στη γενοκτονία που επιχειρείται εις βάρος όλων μας με την μείωση των μισθών και των συντάξεων σε επίπεδα μη βιώσιμα στα πλαίσια δήθεν του αποκαλούμενου δημοσίου συμφέροντος το οποίο όπως φαίνεται σύμφωνα με την 668/20-2-2012 απόφαση του ΣτΕ, που έκρινε συνταγματικό το μνημόνιο σε όλα τα μέτρα του υπερισχύει του ίδιου του Συντάγματος, των άρθρων που κατοχυρώνουν τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και αγαθά και της ΕΣΔΑ.

Εδώ υπάρχει και μια αντίφαση και ειρωνεία των σοφών του ΣτΕ καθώς όλα τα μέτρα που λαμβάνονται στα πλαίσια του δημοσίου συμφέροντος για τη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας μας συγχρόνως τα ίδια μέτρα καταστρατηγούν, ισοπεδώνουν το δημόσιο συμφέρον και καταστρέφουν την κοινωνία μας για το καλό της οποίας εφαρμόζονται.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στο καθεστώς κατοχής που έχουν επιβάλλει η Τρόικα, οι σύμβουλοί τους, οι αξιωματούχοι της ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ και οι ντόπιοι και ξένοι τραπεζίτες.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην κυβέρνηση «δωσίλογων» που προσφέρουν γη και ύδωρ στους δανειστές μας εξοντώνοντας το λαό μας με την κατάλυση κάθε είδους εργασιακού και κοινωνικού δικαιώματός του.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στο φαύλο αυτό καθεστώς της δήθεν κοινοβουλευτικής δημοκρατίας το οποίο νομοθετεί ενάντια στη θέληση και βούληση του λαού υποστηρίζοντας ότι διαθέτει λαϊκή νομιμοποίηση και εντολή.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στη λειτουργία της βουλής οπερέτας και της κυβέρνησης «yes men» που έχουμε, που νομοθετούν πάντα με δημοκρατικό τρόπο ψηφίζοντας όλα τα μέτρα που οδηγούν στην εξόντωση το λαό μας και στη διάλυση το κράτος μας, σε ένα άρθρο, για να μην υπάρξουν αντιδράσεις και διαρροές. Αλήθεια τι δημοκρατική πρακτική που είναι αυτή. Την επικροτούμε ως δικαστική εξουσία.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ανεργία που έχει ξεπεράσει το 30%, αγωνιζόμαστε για τις οικογένειες των 3.000 συμπολιτών μας που αυτοκτόνησαν μην αντέχοντας την εξαθλίωση που τις οδήγησε η νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή μας.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στον ορυμαγδό των νέων αυτών μέτρων λιτότητας και ισοπέδωσής μας, τα οποία κατά τους κυβερνώντες παίρνονται για το καλό μας και για να υπάρξει ανάπτυξη, όμως εδώ και δύο χρόνια συνεχώς βαθαίνει η ύφεση και δεν υπάρχει διέξοδος και τέλος.

Αγωνιζόμαστε για την εθνική μας κυριαρχία και ανεξαρτησία. Αλήθεια μήπως δεν έχετε αντιληφθεί ότι ήδη ζούμε σε καθεστώς κατοχής, δουλείας, αποικιοκρατίας γερμανικής προέλευσης. Ποιος πιστεύει ότι είμαστε ελεύθερο και κυρίαρχο κράτος που θα δώσει ένα τέλος στην αυτοκαταστροφή του, στο φαύλο κύκλο που μας οδηγεί η προδοτική αυτή πολιτική που δήθεν υπερασπίζεται τα συμφέροντά μας ως ελληνικό κράτος και πολίτες.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας, στην αμετάκλητη και άνευ όρων παραίτησή μας από την εθνική κυριαρχία στην οποία προβήκαμε στο άρθρο 14 παράγραφος 5 της δανειακής σύμβασης που υπόγραψε ο υπουργός οικονομικών το Μάιο του 2010 χωρίς την έγκριση και κύρωσή της από τη βουλή και με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν στη χώρα μας οι εκπρόσωποι της Τρόικας και του ΔΝΤ, οι οποίοι με τις ευλογίες των πολιτικών μας συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται σε αποικία ή μήπως βρίσκονται.

Αγωνιζόμαστε για να διατηρήσει ο καθένας το σπίτι του που με μόχθο και κόπο και με τις οικονομίες του έφτιαξε και αγόρασε και να μη του το πάρει η τράπεζα γιατί με την περικοπή του μισθού του δεν έχει πια τα χρήματα για να πληρώνει το στεγαστικό του δάνειο.

Αγωνιζόμαστε για να έχουν τα παιδιά μας μέλλον σε αυτό τον τόπο και όχι να μεταναστεύουν, να μένουν άνεργα και να αμείβονται με 500 ευρώ.

Αγωνιζόμαστε για να παραμείνουμε ελεύθεροι πολίτες με γνώμη και άποψη και όχι δούλοι, απλοί διεκπεραιωτές και εφαρμοστές των άθλιων νόμων που ψηφίζει η βουλή αυτή των άθλιων εκπροσώπων μας οι οποίοι για άλλη μια φορά αφού υφάρπαξαν την ψήφο του λαού μας με ψευδή διλλήματα περί δήθεν καταστροφή μας αν δεν ακολουθήσουμε πιστά τις οδηγίες των δανειστών μας θεωρούν ότι έχουν τη λαϊκή νομιμοποίηση και εντολή.

Η μέχρι τώρα στάση μας και η κλιμάκωση του αγώνα μας όχι μόνο δεν είναι αντισυνταγματική και παράνομη όπως θέλουν μερικοί να πιστεύουν και να παρουσιάσουν αλλά αντίθετα υπηρετεί το λαό και το Σύνταγμα που καλούμαστε να εφαρμόσουμε.

Αγωνιζόμαστε για να σταματήσει η προκλητική ισοπέδωση των ατομικών, κοινωνικών, εργασιακών δικαιωμάτων του λαού μας.

Αγωνιζόμαστε για την προστασία των αδύνατων.

Αγωνιζόμαστε για να μην εξαφανιστεί η φυλή μας, το έθνος μας, η Ελλάδα μας, ο τόπος μας που τόσο ξεδιάντροπα αφανίζεται από τους δήθεν αντιπροσώπους του, από αυτούς που είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά και στην ανομία. Ας πληροφορηθεί λοιπόν η ηγεσία μας, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου καθώς και οι εκλεκτοί συνάδελφοι που διαφωνούν με τη στάση μας ότι αγωνιζόμαστε για όλα τα ανωτέρω.

Η μόνη διέξοδος στην κρίση είναι η σθεναρή και αποφασιστική στάση μας για να τεθεί τέρμα στην καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου και δικαιοσύνης που βιώνουμε και για να υπάρξει μέλλον στον τόπο μας. Διαφορετικά αν πάψει να υφίσταται και ο θεσμός της δικαστικής εξουσίας, της δικαιοσύνης που τώρα τελευταία με αφορμή τις κινητοποιήσεις μας βάλλεται από παντού και κυρίως από το εσωτερικό του, την ηγεσία του αλλά και τους ίδιους τους λειτουργούς του δεν θα υπάρχει, δεν θα έχει μείνει όρθιο τίποτα πια. Τότε ας συνεχίσουμε να μασάμε το κουτόχορτο που μας προσφέρουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι εργολάβοι – καναλάρχες και οι πολιτικοί πάτρωνές τους που θαυμάζουμε στη βουλή και ας συμμορφωθούμε με τις υποδείξεις.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.

Γιάννης Πενταγιώτης

Εισαγγελέας Πρωτοδικών»

Πηγή:cretalive.gr

Τώρα- λέει ότι έχει ζωστεί με εκρηκτικά στην Ηρ.Αττικού

14:08Κοινωνία

Τώρα- Ισχυρίζεται ότι έχει ζωστεί με εκρηκτικά

Άνδρας περίπου 40 χρόνων που βρίσκεται στην συμβολή των οδών Ηρώδου Αττικού και Ακακιών, πολύ κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο, ισχυρίζεται ότι φέρει εκρηκτικά. Στο σημείο έχει διακοπεί η κίνηση των οχημάτων, ενώ τον έχει προσεγγίσει διαπραγματευτής στη ΕΛΑΣ.

Ενα εφιαλτικά προφητικό κείμενο για το κοντινό μέλλον της Ελλάδας

του Δρ. Βλάση Γωγούση
« Καλείσθε όπως εντός 3ημέρου από σήμερον να εγκαταλείψετε την κατοικία σας...»

-Βάλτε μια υπογραφή εδώ-σας παρακαλώ - , λέει ευγενέστατα  ο δικαστικός επιμελητής.

 Τα μάτι του παραλήπτη, ξάγρυπνο και θολωμένο  όλο το βράδυ, αλληθωρίζει, το χέρι του τραβάει από την κωλοτσέπη το περίστροφο και χωρίς λαλιά,

 « Φύγεεεεεε, ουρλιάζει, έξω από το σπίτι μου ,  τσακίσου» και πυροβολεί ταυτόχρονα στο πόδι τον ( αναίτιο) λειτουργό ! .

Εκείνος, έντρομος κι` αιμορραγώντας , σέρνεται σαν παλαβός για να γλυτώσει !

 Όχι δεν είναι σίριαλ τρόμου, είναι μια θλιβερή πραγματικότητα που θα την δούμε σύντομα μπροστά μας, φίλοι αναγνώστες .

 Καλά , δεν καταλάβατε  ,  δεν απορήσατε ακόμα συμπατριώτες μου ,πως η περιλάλητη άρχουσα τάξη, μας πήρε ακόμα και τα σώβρακα και μείς δεν βγάλαμε άχνα;;;

 Μας κόψαν τους μισθούς, μας κόψαν τις συντάξεις, τα επιδόματα, τα δώρα Πάσχα-Χριστουγέννων, τα επιδόματα αδείας, μας καζικώσανε και μας βουλώσαν όλες τις…..οπές μας ( ας μην το πω αλλιώς, διδάκτωρ πράγμα ,δεν μου πάει ! )  και μείς … σιωπή  και μούγκα ,;;;;

Και να ! χαράτσια, να! εισφορές αλληλεγγύης, να!   Νόμος 4051 ( ;) ( αναδρομικές αρπαχτές  από το 2010) , να!  μειώσεις Ν. 4024 ( ;) , να! και ο Φ.Μ.Υ  του 2010-11, ( απ` την εκκαθάριση της σύνταξής μου τα` αντιγράφω ) και να! και συ   κατακαϋμένε , συνταξιούχε  ΒΛΑΣΗ  , πάρε κάτι υπόλοιπα να ζήσεις ως τον άλλο μήνα !

Καλά δεν καταλάβατε  πως  μοιάζουμε  με έναν λέβητα που σιγοβράζει, ένα 

Το πουλάω το σπίτι..

Το είπε και ο Γιάννης Πάριος, βέβαια αναφερόταν σε μια γυναίκα με την οποία χώρισε και όχι στην Ελλάδα..

Ελενίτσα @ 

Έπεσε το μάτι μας στο blog του Π. και της Α. που στην προσπάθειά τους να φύγουν από την Ελλάδα, πουλάνε όλα όσα έχουν στο σπίτι τους, διαδικτυακά.

“Την κάνουμε για έξω παίδες! Το σκεφτόμασταν καιρό αλλά η χαριστική βολή ήρθε όταν ακούσαμε τη Ρίτσα Μπιζόγλη να λέει ότι η ανεργία έφτασε στο 23,1%..”

Στο blog αυτό θα βρείτε όλα όσα είχαν μέσα στο σπίτι τους (διακοσμητικά, ηλεκτρικές συσκευές κ.α), σε πολύ χαμηλές τιμές για να τα αγοράσετε.

Εγώ πραγματικά δειλιάζω να φύγω και χαίρομαι που πήραν την απόφαση να κυνηγήσουν κάτι άλλο κάπου αλλού. Θα κάνω όμως ένα βήμα μπροστά, θα αγοράσω κάτι έτσι για να νιώσω την ευχαρίστηση ότι τους βοηθάω να φύγουν από αυτήν την κατάθλιψη, τη μιζέρια, την ανεργία..

Φίλοι μου, εύχομαι να σας πάνε όλα δεξιά αλλά ακόμα και αν δεν πάνε, να μην απογοητευτείτε γιατί τουλάχιστον το προσπαθήσατε.

Είμαι μαζί τους, εσείς;

ΑΝΕΡΓΙΑ ΜΗΤΗΡ ΠΑΣΗΣ ΚΑΚΙΑΣ.

Τρελαίνομαι να διαβάζω βαθυστόχαστες αναλύσεις αυτές της μέρες. Η παθογέννεση της ελληνικής οικονομίας (τώρα που τη θυμηθήκαμε στο κόσμο γενικότερα έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, αμήν) ή να βλέπω πολίτες γεμάτους ενοχές «φταίω εγώ» «είμαι ένας κακός άνθρωπος, ένας πολύ κακός άνθρωπος» σαν νέοι ήρωες του υπογείου του Ντοστογιέφσκι που αυτομαστιγώνονται σαν τον Σίλας στο κώδικα Ντα Βίντσι. Η το άλλο το καταπληκτικό, πρέπει όλοι να σκεφτούμε σοβαρά το ρόλο μας και την ευθύνη μας απέναντι στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο (το κοινωνικό σύνολο εν τω μεταξύ ακονίζει μαχαίρια κι ετοιμάζεται για κανιβαλιστικές επιδείξεις)


Εντάξει παιδιά φταίω κι εγώ, φταις κι εσύ, φταίει κι ο Χατζηπετρής αλλά αυτές τις κουβέντες τις κάνει κάποιος όταν υπάρχει μια διάθεση από τους γύρω και τους κάτω και τους επάνω να συνειδητοποιήσουν τα λάθη, να ξεκινήσει το μπάλωμα, και να φτιάξουμε το νέο κουστούμι. Βλέπετε εσείς κάτι τέτοιο και δεν το αντιλαμβάνομαι εγώ? Γιατί εγώ αυτό που βλέπω στη μαγική μου σφαίρα είναι ένα χωρίς προηγούμενο μακελειό σε παγκόσμιο επίπεδο και σε τοπικό επίπεδο σκηνές χάους. 

34% βλέπει η ΓΣΕΕ να σκαρφαλώνει η ανεργία τον επόμενο χρόνο . Αυτή η αισιοδοξία θα τους φάει. Γιατί δεν λέτε πως η δουλειά στο άμεσο μέλλον θα είναι όπως εκείνη η διαφήμιση για το λαχείο «ο ένας στους δυο...»

Το ερώτημα λοιπόν πλανάται καλυμμένο από μυστήριο πάνω από τις κεφάλες μας. Τι θα γίνει με τις  στρατιές των  ανέργων? Πως σκοπεύουν να επιβιώσουν? Γιατί όταν ένα κράτος δέκα εκατομμυρίων  φτάνει να έχει στους κόλπους του πέντε εκατομμύρια μη απασχολούμενους  σε τίποτα... κάτι θα συμβεί. Απλή λογική έτσι? Από κάπου

(Όχι στις) αυτοκτονίες..., του Στάθη

(Όχι στις) αυτοκτονίες...

Κι όμως, οι αυτοκτονίες συνεχίζονται...

Αντιθέτως προς το κοινώς λεγόμενο, ιδιαιτέρως μάλιστα μετά από τυχόν στραβές, ότι «η ζωή συνεχίζεται», συνεχίζονται

και οι αυτοχειριασμοί.

Συνεχίζονται και πυκνώνουν.

Ερευνα του Καίμπριτζ που δημοσιεύθηκε στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση «British Medical Journal», διαπιστώνει ότι, από το 2008, όταν εκδηλώθηκε η κρίση, η Ελλάδα και η Ιρλανδία είναι πρώτεςστις αυτοκτονίες.

Αυτή η θλιβερή πρωτιά ουδέποτε έως τώρα είχε σημειωθεί για τη χώρα μας...

Και εμείς, οι πιο πολλοί, νομίζαμε, έως προσφάτως τουλάχιστον, ότι η Ελλάδα με τον ήλιο της, τη θάλασσα και τις άλλες της ομορφιές είναι αφ’ εαυτής φάρμακο που αμβλύνει τέτοια προβλήματα.

Και ίσως εν τέλει να είναι, ίσως χωρίς την Ελλάδα-φάρμακο, οι αυτοκτονίες στη χώρα μας να ήταν πολύ περισσότερες.

Ο Κομφούκιος (ή ο Λάο Τσε; αρχίζω να μη θυμάμαι πια, με τόσα που όλων μας τον νου σκοτίζουν) έλεγε ότι για μια μακρά πορεία προϋπόθεση είναι το ένα, πρώτο, βήμα. Για το ανεπανόρθωτο επίσης αρκεί ένα βήμα, το τελευταίο.

Πώς παίρνει κανείς μιαν τέτοιαν απόφαση και για ποιους λόγους, είναι ένα θέμα τόσον πολύπλοκο, όσον το σύμπαν του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά σεσυνδυασμό με το άπειρον των συντελεστών γύρω του.

Ομως, η έρευνα του Καίμπριτζ εστιάζει στις «αυτοκτονίες της κρίσης». Παραθέτει στοιχεία από την κρίση του 1929, κάνει συγκρίσεις και προχωρεί σεσυμπεράσματα.

Είναι αλήθεια ότι σε κάθε κοινωνία ενδημούν υποψήφιοι αυτόχειρες, αλλά αν μείνει κανείς σε αυτήν μόνον τη διαπίστωση και μάλιστα τη θεωρήσει ως ικανή και επαρκή εξήγηση του φαινομένου των

αυτοκτονιών στην Ελλάδα εν καιρώ κρίσης, δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί ο ίδιος ελαφρόμυαλος και η προσέγγισή του χυδαία. Οχι μόνον επιστημονικώς, αλλά και ηθικώς.

Μια ενδημία υποψηφίων αυτόχειρων που εξελίσσεται σε επιδημία αυτοκτονιών (που μάλιστα δηλώνουν οι ίδιοι τα αίτιά τους ως οικονομικά) την «εξηγεί» κανείς με τέτοια ρηχότητα

μόνον αν είναι κουτός ή νεοφιλελεύθερος, μόνον αν θέλει να απολογηθείγια ένα σύστημα στο οποίο συμμετέχει ενοχικά ή όχι, αρνούμενος όμως σε κάθε επίπτωση ότι είναι συνένοχος.

Οταν οι αυτοκτονίες άρχισαν να πυκνώνουν στην Ελλάδα στην εποχή της κρίσης, κάποιες γραφίδες, δημοσιογραφικές και άλλες, επιχείρησαν να υποβαθμίσουντο φαινόμενο σε μελό, σε συνοικιακό... λαϊκισμό των διαταραγμένων ή τωναδύνατων χαρακτήρων που δεν εννόησαν το μεγαλείο της δημιουργικής λογιστικής και απέδρασαν από τον μάταιο τούτο κόσμο.

Θα ήταν ντροπή, αν δεν ήταν πονηρία.

Αυτοί που τέτοια έγραψαν όχι μόνον δεν εκλήθησαν οι ίδιοι να ζήσουν με400 Ευρώ ή με μείον 600 Ευρώ τον μήνα, αλλά, οι περισσότεροι, ήταν και είναι απ’ τους «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», άνθρωποι δηλαδή ωφελημένοι απ’ το σύστημα, είτε ως παρατρεχάμενοι υπουργών, είτε ως κρατικοδίαιτοι ή πελάτες των κομμάτων, είτε ως φερέφωνα της μιντιακής τυραννίδας.

Δεν λέω ότι πρέπει να πεινάει κανείς για να δικαιούται να γράφει για τουςπεινασμένους (αυτό όντως είναι λαϊκισμός), λέω όμως ότι δεν μπορούν να «φτύνουν πάνω στον τάφο» των αυτόχειρων εκείνοι που τους πήραν το φαϊ απ’ το τραπέζι,

εκείνοι που βοήθησαν τους Δυνατούς σε ένα ακόμα ανοσιούργημα, εκείνοι που απολογούνται για το... ηθικό δικαίωμα του Δυνατού να γαμάει και να δέρνει.

Ο Ναπολέων έλεγε ότι μία εφημερίδα αξίζει όσο δύο συντάγματα επιλέκτων - και τότε οι εφημερίδες ήταν ακόμα στην αρχή τους! φανταστείτε τι θα έλεγε ο Μεγάλος για την τηλεόραση σήμερα

και την ικανότητα της προπαγάνδας να φέρνει μέσω του χαζοκουτιού την πραγματικότητα τούμπα.

Διότι, αντί να ντρέπονται οι ασφαλείς για όσα ανάξια έγραψαν και είπαν για τους αυτοκτονήσαντες και τους αυτοκτονούντες,

έφθασαν να αισθάνονται αμηχανία (ακόμα και ντροπή) ορισμένοι απ’ τουςσυγγενείς και τους φίλους των εκδημησάντων - μπας και ήταν χαρακτήρες «αδύναμοι», μπας και δεν ήταν αρκετά δυνατοί ώστε να αντέξουν τον πολιτισμό των κοπρόσκυλων;

To αμετάκλητον της αυτοκτονίας είναι κάτι το τρομακτικό, αφορά καιστους δυνατούς και στους αδύναμους - αν όμως παρέλθει η «στιγμή» και δεν συμβεί,μπορεί να μη συμβεί ποτέ. Κι αν

θέλετε, αυτή είναι και η προσωπική μου έκκληση γράφοντας αυτό το κείμενο: ο εξορκισμός της «κακιάς στιγμής» όπως την έλεγαν οι παλιοί. Οσον αφήνουμε να υπάρχει ένα «μετά», όλα μπορεί να εξελιχθούν αλλοιώς.

Ξέρω ότι αυτό δεν είναι αρκετό, όμως δεν μπορώ να συμβάλω περισσότερο και πιο δυνατά σε αυτό το πεδίο,

παρά λέγοντας μιαν κουβέντα ακόμα: ο κόσμος κατοικείται, όχι μόνον από τους ανθρώπους και όλα όσα συμβαίνουν,αλλά κι από τα πλάσματα του μυαλού μας - ουδείς είναι μόνος του αν αφεθεί στις νεράιδες των πηγών, τις ιστορίες των δένδρων, τις σκέψεις των φιλοσόφων και το τραγούδι της Γης.

Και στην πατρίδα μας, όσον κι αν την έχουν κακοποιήσει οι Δυνατοί, το τραγούδι της Γης ακούγεται σαν ένας ύμνος χρωμάτων, ακούγεται όπως οι παρέεςφίλων, οι συνάξεις συντρόφων, τα στέκια θεών - don’t give up without a fight, όπως λέει ο Εθνικός Υμνος όλων των ανθρώπων, όλων των εποχών...

email: stathis@enikos.gr

Δωρεαν παροχη..........

Πού γίνεται δωρεάν έλεγχος για τον ιό του AIDS

Στο Νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός λειτουργεί το Διαγνωστικό Εργαστήριο και Κέντρο Αναφοράς...
STDs (Sexually Transmitted Diseases) και AIDS (Acquired Immunodeficiency Syndrome) υπό την επίβλεψη της Δρ. Μαρίας Χατζηβασιλείου, Βιοπαθολόγου - Επίκ. Καθηγήτριας, στο οποίο γίνονται ανάμεσα σε πολλά άλλα και τεστ αντισωμάτων HIV1 και HIV2. Το εργαστήριο είναι πλήρως εξοπλισμένο με ειδικευμένο προσωπικό. Σε αυτό το εργαστήριο γίνονται κατά μέσο όρο 100.000 εξετάσεις το χρόνο και έχει ροή 10.000 ασθενών.

Πού ακριβώς βρίσκεται το Εργαστήριο;
Στην οδό Ι. Δραγούμη 5 στην Καισαριανή εντός του Νοσοκομείου « Ανδρέας Συγγρός». Το Νοσοκομείο διαθέτει 4 εισόδους. Η πιο εύκολη είσοδος για το Εργαστήριο βρίσκεται επί της οδού Ι. Δραγούμη. Στο τέλος του υπαίθριου διαδρόμου, ανεβείτε δεξιά την μεταλλική σκάλα και μπείτε στην είσοδο.

Το Εργαστήριο βρίσκεται στα αριστερά σας, απέναντι από το Γραφείο 11 ( Ταμεία 1 & 2). Έξω από το εργαστήριο υπάρχει αναρτημένη πινακίδα με τίτλο: «ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ STDs ΚΑΙ AIDS».

Πώς μπορώ να κλείσω ραντεβού για να κάνω τεστ αντισωμάτων HIV;
Πρέπει να τηλεφωνήσετε στη Γραμματεία του Νοσοκομείου «Ανδρέας Συγγρός» στο νούμερο             210 7249025       από τις 08.00 εώς τις 13.00 Δευτέρα εως Παρασκευή εκτός των επίσημων αργιών. Μπορείτε να κλείσετε ραντεβού ακόμα και για την επόμενη ημέρα εκτός σπανίων περιπτώσεων.

Εάν θέλετε να αποφύγετε την πολυκοσμία, σημειώστε ότι αρκετοί προσέρχονται για τεστ μετά από κάποια συνταρακτική

Αγροτικά Προϊόντα Χωρίς Μεσάζοντες μέσω Διαδικτύου από το Xoris.gr

Μετράει σε περίπου έναν μήνα ζωής περισσότερα από 4.000 μέλη και, όπως λένε οι δημιουργοί του, ο αριθμός θα ήταν ήδη μεγαλύτερος εάν δεν είχε μεσολαβήσει το Πάσχα. 


Πρόκειται για τον νέο ιστότοποwww.xoris.gr, ο οποίος δημιουργήθηκε για να φέρει σε επαφή παραγωγούς αγροτικών προϊόντων και καταναλωτές παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες και προωθώντας τις αγοραπωλησίες σε πολύ χαμηλότερες τιμές. 


«Η ιδέα γεννήθηκε λόγω της...


απήχησης που είχε το «κίνημα της πατάτας». Θέλαμε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα, έναν «τόπο» συνάντησης παραγωγών και καταναλωτών, οι οποίοι μέχρι τώρα δεν έρχονταν σε επαφή με την εξαίρεση ορισμένων λαϊκών αγορών», λέει ο ένας εκ των δύο εμπνευστών της σελίδας, Θανάσης Ζωγράφος. 


Η πλατφόρμα λειτουργεί στο πρότυπο των κοινωνικών δικτύων, ενώ δεν υπάρχουν χρεώσεις ούτε για τους παραγωγούς ούτε για τους καταναλωτές. 


Οι πρώτοι δημοσιεύουν δωρεάν την αγγελία με τα προϊόντα που διαθέτουν, τη διεύθυνση και τα τηλέφωνα επικοινωνίας μαζί τους, ενώ για τους καταναλωτές-χρήστες η εγγραφή είναι δωρεάν. 


Η διαδικασία είναι απλή, ο καταναλωτής εντοπίζει το προϊόν που τον ενδιαφέρει και στη συνέχεια έρχεται σε απευθείας επαφή με τον παραγωγό μέσω τηλεφώνου ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. 


Σε ορισμένα προϊόντα είναι δημοσιευμένη η τιμή πώλησης, ενώ σε άλλα η αγγελία παραπέμπει στον παραγωγό. 


«Ο καταναλωτής εντοπίζει με εύκολο τρόπο το προϊόν που τον ενδιαφέρει και συνομιλεί με τον παραγωγό για να κάνει την παραγγελία και να συνεννοηθούν για τον τρόπο παραλαβής», λέει ο κ. Ζωγράφος, ο οποίος διευκρινίζει ότι οι διαχειριστές δεν εμπλέκονται στη διαδικασία. 


«Ο χρόνος παράδοσης εξαρτάται από τον παραγωγό και το είδος, αλλά συνήθως δεν ξεπερνά τις τέσσερις ημέρες». 


Όσο για την ποιότητα των προϊόντων που διατίθενται, σύμφωνα με τον κ. Ζωγράφο, «οι αυστηρότεροι κριτές είναι οι ίδιοι οι καταναλωτές, οι οποίοι μπορούν να αφήσουν τα σχόλιά τους τόσο για τα προϊόντα που τους άρεσαν όσο και γι΄αυτά με τα οποία δεν έμειναν ευχαριστημένοι», καταλήγει. 


Τα προϊόντα, τα οποία μπορεί κανείς να βρει στο «xoris», είναι κυρίως γεωργικά και κτηνοτροφικά και καλύπτουν μια ευρεία γκάμα ειδών, η οποία διαρκώς εμπλουτίζεται. 


Προς το παρόν μπορεί να αναζητήσει κανείς από λάδι, κρασί, μέλι και τσίπουρο, μέχρι κουνέλια, ψάρια, αβγά αλλά και αρωματικά φυτά (τσάι του βουνού, δενδρολίβανο κ.λπ.) έως και σαπούνια από μέλι κ.λπ. 


Σήμερα στην πλατφόρμα συμμετέχουν περίπου 250 παραγωγοί, με τον αριθμό τους να αυξάνεται συνεχώς. 


Στην ιστοσελίδα υπάρχει επίσης και «σύμβουλος τιμών», όπου οι καταναλωτές μπορούν να βρουν τιμές για βασικά προϊόντα σε αγοραπωλησίες χωρίς μεσάζοντες, ενώ το δίκτυο φιλοξενεί και είδη για χάρισμα.