Οι έντονες διεργασίες στον χώρο της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» φαίνονται ανεξήγητες εκ πρώτης όψεως: τι έπαθαν ξαφνικά όλοι αυτοί – πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και αποτυχημένοι πρώην πολιτικοί- και τρέχουν αλαφιασμένοι πέρα δώθε, μεταξύ Αιγάλεω και Ψυταλλείας και φτιάχνουν κόμματα με ό,τι βρουν; Τι τους έπιασε;Εκ πρώτης όψεως λοιπόν το πράγμα μοιάζει περίεργο. Αλλά δεν είναι. Διότι λείπει κάτι ουσιώδες: το καθαρά μνημονιακό κεντροαριστερό κόμμα. Αυτό που θα ξαναφέρει την παράταξη αυτή στις ράγες της πολιτικής της Κομισιόν και θα φράξει τον δρόμο στην εκλογική νίκη του Σύριζα.
Διότι, δόξα τω Θεώ, κεντροαριστερά κόμματα έχουμε ήδη δύο: ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Τόσος πολύς είναι πια ο κόσμος της κεντροαριστεράς, που δεν χωράει σε κανένα; Τι ακριβώς ζητάνε όλοι αυτοί οι συναθροισμένοι; Έχουν τόσες πολλές και τόσο σοβαρές πολιτικές διαφορές που δεν κολλάνε πουθενά;
Εάν δει κανείς με προσοχή τις διακηρύξεις των 58 και του Ποταμιού, έχουν και οι δύο ένα κοινό