Του Κώστα Βαξεβάνη
Δικαιοσύνη ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Ολίγον από Δικαιοσύνη κατά το ολίγον από γιουβέτσι, οδηγεί σε ένα θαυμάσιο φαγοπότι χωρίς τιμωρία. Σε Δικαιοσύνη δεν οδηγεί. Όταν κατά καιρούς αποκαλύπτονται τα παραδικαστικά κυκλώματα, υπάρχουν πολλοί που πέφτουν από τα σύννεφα. Θαυμάσιοι δικαστές και εισαγγελείς, αυστηροί και ανυποχώρητοι, σκληροί και φαινομενικά άτεγκτοι, αποδεικνύεται πως είναι απλώς μάγοι της διαφθοράς.
Η σκληρότητα και η αυστηρότητά τους, δεν είναι παρά το προκάλυμα της δράσης τους. Ρίχνουν χρόνια φυλάκισης σε μικροβαποράκια, βγάζοντας τη φήμη του διώκτη των ναρκωτικών και παράλληλα αθωώνουν τον μεγαλέμπορο. Κανένας δεν τους ψέγει. «Για να το κάνει ο τάδε που είναι κέρβερος, μάλλον ο άνθρωπος δεν ήταν έμπορος ή τέλος πάντων δεν υπήρχαν αρκετά ενοχοποιητικά στοιχεία» σχολιάζει η δικηγοροδικαστική πιάτσα.
Δεν θέλω να πω πως όποιος είναι αυστηρός δικαστής ή όποιος ανταποκρίνεται στην κοινωνική πίεση, κρύβει από πίσω κάτι άνομο. Απλώς σημειώνω πως η «σκληρή στάση» δεν είναι και Δικαιοσύνη.
Στον Κορυδαλλό είναι προφυλακισμένοι δύο άνθρωποι που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα. Ο Κώστας Σακκάς και η Βίκη Σταμάτη. Ο νόμος ορίζει πως για να προφυλακιστεί κάποιος απαιτείται να υπάρχουν ενδείξεις ενοχής και να είναι ύποπτος φυγής. Να θυμίσω πως ο Μάκης Ψωμιάδης, δεν
