Μπαμπινιώτης: «Οι νέοι θα πληρώσουν ακριβά τα greeklish»

Τον κίνδυνο της «αποξένωσης» από την εικόνα των ελληνικών λέξεων επισήμανε ο καθηγητής της Γλωσσολογίας

Τον κίνδυνο της «αποξένωσης» από την εικόνα των ελληνικών λέξεων, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των «greeklish», επισήμανε ο καθηγητής της Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης.
«Εγώ θα έλεγα στον κόσμο που μας ...
ακούει: ‘’τη γλώσσα και τα μάτια σας’’. Θα έλεγα ότι σε
ημέρες κρίσης θα πρέπει να σκύψουμε σε ό,τι καλύτερο διαθέτει αυτός ο τόπος, που είναι ο πολιτισμός μας, η παράδοση μας και με τον πιο εύγλωττο τρόπο η γλώσσα μας.
Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα. Είναι ο πολιτισμός μας, είναι η ιστορία μας, είναι η σκέψη μας, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας. Πάνω από όλα η γλώσσα είναι αξία».
Αναφερόμενος στην ευρέως διαδεδομένη χρήση των «greeklish» (Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) μεταξύ των νέων που στέλνουν γραπτά μηνύματα από τα κινητά τηλέφωνα ή συνομιλούν μέσω του Διαδικτύου, ο Ομότιμος και Επίτιμος Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής, και πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τόνισε:
«Τα greeklish είναι ο καλύτερος δρόμος αποξένωσης από την εικόνα της λέξης. Αυτό…
μπορεί οι νέοι άνθρωποι να το πληρώσουν ακριβά. Έχουμε ελληνικές γραμματοσειρές και μπορούμε, αξιοποιώντας το Διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά μέσα, να χρησιμοποιούμε τις ελληνικές γραμματοσειρές που έχουν το προτέρημα να δίνουν την εικόνα της λέξης, το οπτικό ίνδαλμα, και να μας συμφιλιώνουν με την ορθογραφία της λέξης και με τη σημασία της»

Οδυσσέας Ελύτης

Από το Άξιον Εστί:
Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου…
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν’ ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη…
Εκεί ρόδια, κυδώνια
θεοί μελαχροινοί, θείοι κ’ εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια.
Και πνοές από τη ρεμματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων
ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι!..
Εκεί δάφνες και βάγια
θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια
στο χώμα το στρωμένο με τ’ αμπελομάντιλα ,
κνίσες, τσουγκρίσματα
και Χριστος Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων!
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου…
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του "Υμνου !..

Syndesmos71
 http://anti-ntp.blogspot.com/2012/02/greeklish.html

Πηγή: http://www.afipnisoy.com/2012/02/greeklish.html#ixzz2IryhzMTC
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Xειροδίκησε κατά Διαμαντοπούλου ο Μπαμπινιώτης

Υπάλληλοι του υπουργείου Παιδείας 

έγιναν μάρτυρες ενός απίστευτου καυγά το πρωί, όταν η Άννα Διαμαντοπούλου, 

έξαλλη με την απόφαση του Γιώργου Μπαμπινιώτη να παρακάμψει τη διάταξη του νομοσχεδίου που συνέδεε τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ με την εκλογή νέων Συμβουλίων Διοίκησης στα πανεπιστήμια, 

εισέβαλλε στο γραφείο του υπουργού ζητώντας του το λόγο 

σχετικά με πρόσφατες δηλώσεις του ότι η Πολιτεία

 «δεν μπορεί να εκβιάζει και να απειλεί τα Πανεπιστήμια 

ότι δεν θα τα χρηματοδοτήσει εάν δεν εφαρμόσουν το νόμο». 

Ακολούθησε εξαιρετικά έντονη συζήτηση, με την κ. Διαμαντοπούλου 

να λέει χαρακτηριστικά: 

«ο νόμος ψηφίστηκε από τα 4/5 της βουλής, 

ποιος είσαι εσύ που λες ότι δε θα τον εφαρμόσεις;». 

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Μπαμπινιώτης προσπάθησε να κατευνάσει την υπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας 

λέγοντας ότι δεν είναι δυνατό να επιβληθεί η εφαρμογή ενός νόμου με απειλές, 

πράγμα που όμως φαίνεται πως εξόργισε ακόμα περισσότερο την πρώην υπουργό Παιδείας, η οποία μάλιστα του φώναξε

 «θα εφαρμόσεις το νόμο που ψηφίσαμε, μη σου γ… την Παναγία», 

Ο κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης στην κυβέρνηση

• Δημήτρης Φύσσας

• ››

Είχα τον κ. Μπαμπινιώτη καθηγή στη Φιλοσοφική, Υπήρξα κάκιστος φοιτητής, μάλιστα έχασα δυο χρονιές ακριβώς από τη Γλωσσολογία. Συνεπώς δεν ήμουνα σε θέση να τον κρίνω ούτε σαν επιστήμονα, ούτε σα δάσκαλο, γιατί δεν τον έζησα στις παραδόσεις.

Εκείνα που θυμάμαι καλά από τον κ. Μπαμπινιώτη, τότε, είναι τρία πράγματα:

1. Είχε μια γλωσσολογική άποψη που την αποκαλούσε με το αρκτικόλεξο «Κ.Ν.Ε.»- Κοινή Νέα Ελληνική. Γινόταν η σχετική πλάκα με την ΚΝΕ του ΚΚΕ (εγώ ήμουνα κνίτης τότε). Παράδειγμα της Κ.Ν.Ε. του κ Μπαμπινιώτη: τα παλιά τριτόκλιτα θηλυκά γίνονται μεν πρωτόκλιτα, αλλά διατηρούν το γιώτα στην κατάληξή τους: η πόλι, της πόλεως , την πόλι. Αυτά βέβαια μετά τα εγκατέλειψε- και καλά έκανε.

2. Είχε την πιο οργανωμένη έδρα: σημειώσεις και βιβλία πάντα στην ώρα τους (σπανιότατη περίπτωση, σε σύγκριση με τους άλλους καθηγητές). Επίσης ήταν συνεπής στις παραδόσεις του (δε θα μπορούσα να πω το ίδιο και για τον εαυτό μου).

3. Η παρουσία του στις συνεδριάσεις του συλλόγου των καθηγητών (όπου συμμετείχα σαν εκπρόσωπος του φοιτητικού συλλόγου -ένας από τους δύο- χάρη σε ρύθμιση του κοσμήτορα κ. Σκιαδά), παρόλο που τον έβλεπα με τα μάτια του κνίτη συνδικαλιστή. ήταν από ουδέτερη μέχρι εποικοδομητική.

Η συνέχεια είναι ο κ. Μπαμπινιώτης που όλοι ξέρουμε: μακρόχρονη πρυτανεία στο πανεπιστήμιο, προεδρία στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία (Αρσάκειο), στο Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και δεν ξέρω σε πόσα άλλα όργανα, συμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές, Λεξικά που γίνανε μπεστ σέλερ, πυκνή αρθρογραφία.

Τώρα πια που έχω αναπτύξει κάποια κριτήρια,μπορώ να πω δυο λόγια ουσίας για τον παλιό μου καθηγητή.

Πρώτα τα καλά:

1. Είναι αταλάντευτος θιασώτης της ινδοευρωπαϊκότητας (συγνώμη που, λόγω χώρου, δε μπορώ ν΄ αναπτύξω το θέμα εδώ). Αυτό τον φέρνει σε αντίθεση, συχνά οξύτατη, με γλωσσολογούντες ή γλωσσολόγους της άκρας δεξιάς, που υποστηρίζουν διάφορα απίθανα / εθνικιστικά / αντιεπιστημονικά για την ελληνική γλώσσα (Πλεύρης, Γεωργιάδης, Τζιρακοπούλου κλπ)

2. Δέχτηκε το μονοτονικό - όχι αυτονόητο για άνθρωπο συντηρητικού προφίλ. Σ΄ αυτό πήγε κόντρα και στην εκκλησία, που - φυσικά - πολυτονίζει σταθερά.

3. Το Λεξικό του έχει αξιοσημείωτη ετυμολογική δουλειά (έβγαλε και χωριστό, μόνο Ετυμολογικό).

4. Το Λεξικό του διαθέτει μεγάλο πλούτο λημμάτων και ερμηνευμάτων

5. Έχει προτείνει μερικούς πετυχημένους νεολογισμούς, γνωστότερος από τους οποίους είναι το ευπώλητο (αντί μπεστ σέλερ)

6. Παρέμεινε «Γιώργος» (τουλάχιστον στο Λεξικό του), σε μια εποχή που έχουμε πήξει στους Γεώργιους, τους Κωνσταντίνους και τους Ιωάννηδες

7. Άσχετα από τις όποιες δημόσιες σχέσεις του, είναι επιστήμονας.

Και τώρα τα στραβά (γράφω σοβαρά πράγματα και με κουτσομπολιά δεν ασχολούμαι):

1. Είναι θεούσος σε βαθμό απίστευτο για σοβαρό επιστήμονα. Αυτό έχει επίδραση στην υποστήριξη αντιεπιστημονικών θέσεων, όπως η ταύτιση ελληνικού έθνους - ορθοδοξίας ή επιμονή του στη ύπαρξη του παντελώς ανύπαρκτου κρυφού σχολειού (π.χ. δείτε εδώ  τι του γράφουν οι Ροϊδης - Λασκαράτος). Το χειρότερο όμως είναι άλλο: έχει επίδραση στο ίδιο του το Λεξικό, που είναι στρατευμένο υπέρ της ορθοδοξίας: υπάρχει πλήθος θρησκευτικών παραδειγμάτων και σώρευση εκκλησιαστικών -