Ζωή Βαρέλη-Στεφανίδη

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013

Γιῶργος Σεφέρης - Ὁμιλία κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ Λογοτεχνίας στὴ Στοκχόλμη

Τούτη τὴν ὥρα αἰσθάνομαι πὼς εἶμαι ὁ ἴδιος μία ἀντίφαση. Ἀλήθεια, ἡ Σουηδικὴ Ἀκαδημία, ἔκρινε πὼς ἡ προσπάθειά μου σὲ μία γλώσσα περιλάλητη ἐπὶ αἰῶνες, ἀλλὰ στὴν παροῦσα μορφή της περιορισμένη, ἄξιζε αὐτὴ τὴν ὑψηλὴ διάκριση. Θέλησε νὰ τιμήσει τὴ γλώσσα μου, καὶ νὰ - ἐκφράζω τώρα τὶς εὐχαριστίες μου σὲ ξένη γλώσσα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὴ συγνώμη ποὺ ζητῶ πρῶτα -πρῶτα ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου.
Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωμένη μὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ μέτρο, πρέπει νὰ τιμωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες.
Ὅσο γιὰ μένα συγκινοῦμαι παρατηρώντας πῶς ἡ συνείδηση τῆς δικαιοσύνης εἶχε τόσο πολὺ διαποτίσει τὴν ἑλληνικὴ ψυχή, ὥστε νὰ γίνει κανόνας τοῦ φυσικοῦ κόσμου. Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς διδασκάλους μου, τῶν ἀρχῶν τοῦ περασμένου αἰώνα, γράφει: «... θὰ χαθοῦμε γιατί ἀδικήσαμε ...». Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἦταν ἀγράμματος. Εἶχε μάθει νὰ γράφει στὰ τριάντα πέντε χρόνια τῆς ἡλικίας του. Ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα τῶν ἡμερῶν μας, ἡ προφορικὴ παράδοση πηγαίνει μακριὰ στὰ περασμένα ὅσο καὶ ἡ γραπτή. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ποίηση. Εἶναι γιὰ μένα σημαντικὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Σουηδία θέλησε νὰ τιμήσει καὶ τούτη τὴν ποίηση καὶ ὅλη τὴν ποίηση γενικά, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀναβρύζει ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα λαὸ περιορισμένο. Γιατί πιστεύω πὼς τοῦτος ὁ σύγχρονος κόσμος ὅπου ζοῦμε, ὁ τυραννισμένος ἀπὸ τὸ φόβο καὶ τὴν ἀνησυχία, τὴ χρειάζεται τὴν ποίηση. Ἡ ποίηση ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀνθρώπινη ἀνάσα - καὶ τί θὰ γινόμασταν ἂν ἡ πνοή μας λιγόστευε; Εἶναι μία πράξη ἐμπιστοσύνης - κι ἕνας Θεὸς τὸ ξέρει ἂν τὰ δεινά μας δὲν τὰ χρωστᾶμε στὴ στέρηση ἐμπιστοσύνης.
Παρατήρησαν, τὸν περασμένο χρόνο γύρω ἀπὸ τοῦτο τὸ τραπέζι, τὴν πολὺ μεγάλη διαφορὰ ἀνάμεσα στὶς ἀνακαλύψεις τῆς σύγχρονης ἐπιστήμης καὶ στὴ λογοτεχνία. Παρατήρησαν πὼς ἀνάμεσα σ᾿ ἕνα ἀρχαῖο ἑλληνικὸ δράμα καὶ ἕνα σημερινό, ἡ διαφορὰ εἶναι λίγη. Ναί, ἡ συμπεριφορὰ τοῦ ἀνθρώπου δὲ μοιάζει νὰ ἔχει ἀλλάξει βασικά. Καὶ πρέπει νὰ προσθέσω πὼς νιώθει πάντα τὴν ἀνάγκη ν᾿ ἀκούσει τούτη τὴν ἀνθρώπινη φωνὴ ποὺ ὀνομάζουμε ποίηση. Αὐτὴ ἡ φωνὴ ποὺ κινδυνεύει νὰ σβήσει κάθε στιγμὴ ἀπὸ στέρηση ἀγάπης καὶ ὁλοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη, ξέρει ποὺ νἄ ῾βρει καταφύγιο, ἀπαρνημένη, ἔχει τὸ ἔνστικτο νὰ πάει νὰ ριζώσει στοὺς πιὸ ἀπροσδόκητους τόπους. Γι᾿ αὐτὴ δὲν ὑπάρχουν μεγάλα καὶ μικρὰ μέρη τοῦ κόσμου. Τὸ βασίλειό της εἶναι στὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς. Ἔχει τὴ χάρη ν᾿ ἀποφεύγει πάντα τὴ συνήθεια, αὐτὴ τὴ βιομηχανία. Χρωστῶ τὴν εὐγνωμοσύνη μου στὴ Σουηδικὴ Ἀκαδημία ποὺ ἔνιωσε αὐτὰ τὰ πράγματα, ποὺ ἔνιωσε πὼς οἱ γλῶσσες, οἱ λεγόμενες περιορισμένης χρήσης, δὲν πρέπει νὰ καταντοῦν φράχτες ὅπου πνίγεται ὁ παλμὸς τῆς ἀνθρώπινης καρδιᾶς, ποὺ ἔγινε ἕνας Ἄρειος Πάγος ἱκανὸς νὰ κρίνει μὲ ἀλήθεια ἐπίσημη τὴν ἄδικη μοίρα τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ θυμηθῶ τὸν Σέλλεϋ, τὸν ἐμπνευστή, καθὼς μᾶς λένε, τοῦ Ἀλφρέδου Νομπέλ, αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ποὺ μπόρεσε νὰ ἐξαγοράσει τὴν ἀναπόφευκτη βία μὲ τὴ μεγαλοσύνη τῆς καρδιᾶς του.
Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.
Ὅταν στὸ δρόμο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγμά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουμε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουμε. Ἂς συλλογιστοῦμε τὴν ἀπόκριση τοῦ Οἰδίποδα.

Απεργία, για όλα τα όμορφα…

Γιώτα Ιωαννίδου,

γραμματέας ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ

Αν επισκεφτεί κανείς το μουσείο του μεταξοσκώληκα στο Σουφλί, θα δει φωτογραφίες των μαντηλοφορεμένων εργατριών του προηγούμενου αιώνα, όρθιες, να εργάζονται και να υπομένουν... Εργατριών; Αν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες, θα ξεχωρίσει κορίτσια 10-12 χρόνων. Που εργάζονταν 10-12 ώρες...

Τι θα έλεγε ένας προοδευτικός άνθρωπος εκείνης της εποχής; Ότι η θέση ενός παιδιού δεν είναι ούτε στο χωράφι, ούτε στα γίδια, ούτε στα εργοστάσια. Αντίθετα, «το παιδί θα έπρεπε να μάθει γράμματα». Μα και ο αγράμματος μεροκαματιάρης γονιός, θα έλεγε με τον δικό του τρόπο: «Διάβασε παιδί μου να γλυτώσεις, διότι άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο».

Φυσικά, υπήρχαν και τότε, οι «άλλοι». Εκείνοι που ήθελαν τα παιδιά στο χαμαλίκι, για να φουσκώνει ο μπεζαχτάς τους. Και εκείνοι οι δύσμοιροι γονείς, που αιχμάλωτοι της δικής τους ανάγκης, αμορφωσιάς και φόβου, τραβολογούσαν τα ίδια τα παιδιά τους από τα χέρια του δάσκαλου, φωνάζοντας πως «με τα γράμματα δε γέμισε κανένα στομάχι».

Η Ελλάδα, αλλά και όλη η ανθρωπότητα μόχθησε, πόνεσε, μάτωσε για να πάνε τα πράγματα μπροστά. Και δεν πήγαν παντού, ούτε την ίδια στιγμή.

Δραματικό φαινόταν το δήθεν ερώτημα: «γράμματα ή δουλειά»; Αλλιώς: «Ψωμί ή παιδεία»;

Πιο ομολογημένη αποτυχία για μια κοινωνία που νομιμοποιούσε ένα τέτοιο ερώτημα και το έθετε ως βάση των αξιών της, δεν θα μπορούσε να έχει υπάρξει!

Το παιδί της κάθε εποχής ήξερε και κάτι άλλο όμως. Το χωράφι, το ορυχείο, το εργοστάσιο, το μαραγκούδικο, ακόμη και στα καλύτερά τους, σήμαινε να μαθαίνεις «να ακούς» και βασικά να λες «ναι», να είσαι υπό επιτήρηση, στις προσταγές του φόβου και του περιορισμού.

Το σχολείο, αντίθετα, ακόμη και το πιο αυταρχικό, στα χειρότερά του, είχε πάντα μια χαραμάδα ελευθερίας, διαφυγής, διαμόρφωσης ελεύθερων κριτικών συλλογισμών.

Εκατό χρόνια πριν, προοδευτικοί και αντιδραστικοί, από τη δική τους σκοπιά ο καθένας,

Διαβάστε περισσότερα »

Μυστικά χαμένα στη μετάφραση [Βίντεο]

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την τρίτη επέτειο της 11ης του Σεπτέμβρη, το 50% των κατοίκων της Νέας Υόρκης πιστεύει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήξερε από πριν ότι θα γίνει τρομοκρατική επίθεση αλλά απέφυγε συνειδητά να την αποτρέψει.

Ψάχνοντας τα μυστικά και τα αναπάντητα ερωτήματα για το γεγονός που άλλαξε τον κόσμο, ο Στέλιος Κούλογλου και οι συνεργάτες του μίλησαν με νυν και πρώην πράκτορες του FBI και της CIA που γνώριζαν ότι οι η Αλ Κάιντα ετοίμαζε επιθέσεις ή είχαν εντοπίσει τους τρομοκράτες, αλλά οι έρευνες τους περιέργως μπλοκαρίστηκαν, με δημοσιογράφους και πολιτικούς που ερεύνησαν την υπόθεση, με συγγενείς των θυμάτων καθώς και με μέλη της επιτροπής που συγκροτήθηκε για να εξετάσει τι ακριβώς γνώριζε ο πρόεδρος Μπους και αν οι επιθέσεις θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί.

Οι αποκαλύψεις είναι συγκλονιστικές.

Η Κόλιν Ράουλι, πράκτορας του FBI διηγείται στην εκπομπή πως το FBI της απαγόρευσε να ερευνήσει τον υπολογιστή του 20ου αεροπειρατή που είχε συλληφθεί ένα μήνα πριν τις επιθέσεις επειδή ήθελε να μάθει να πιλοτάρει αεροπλάνο αλλά όχι και να το προσγειώνει!!

Ο Μοχάμεντ Άττα, που θεωρείται επικεφαλής της ομάδας των 19 καμικάζι, είχε χρηματοδοτηθεί με 100 χιλιάδες δολάρια από τον αρχηγό των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος την ημέρα της επίθεσης βρισκόταν στην Ουάσιγκτον και είχε συναντήσεις με τον Κόλιν Πάουελ και τον τότε διευθυντή της CIA Τζώρτζ Τέρνερ!

Η CIA είχε προειδοποιήσει από τις αρχές Αυγούστου του 2001 τον αμερικανό πρόεδρο ότι η Αλ Κάιντα ετοιμαζόταν να χτυπήσει μέσα στις ΗΠΑ!

Αποκαλυπτική είναι και η περίπτωση της μεταφράστριας του FBI Σιμπέλ Έντμοντς, η οποία ανακάλυψε ότι μια σειρά ντοκουμέντα και υποκλοπές που είχε στη διάθεση της η υπηρεσία της πριν την 11η του Σεπτέμβρη, δεν είχαν συνειδητά μεταφρασθεί. Με βάση τις πληροφορίες αυτές η κυβέρνηση θα έπρεπε να κηρύξει συναγερμό από την άνοιξη του 2001.

Παρά τις απειλές που δέχθηκε από τους ανωτέρους της, η Έντμοντς ζήτησε να ερευνηθεί η υπόθεση με αποτέλεσμα να απολυθεί από το FBI. Μετά από παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης όλες αυτές οι πληροφορίες θεωρούνται σήμερα κρατικά απόρρητα και τα δικαστήρια θέλουν να απαγορεύσουν στην Εντμοντς να αναφέρεται στην υπόθεση.

Το μυστικό της 11ης του Σεπτέμβρη, θα μας πει η ίδια στην εκπομπή, μοιάζει να είναι χαμένο στη μετάφραση.

Μυστικά χαμένα στη μετάφραση by tvxorissinora

Πηγή:tvxs

Οσμή σκανδάλου | Τι συμβαίνει με τα LIDL;

Μόλις άκουσα χθες την είδηση από την τηλεόραση λέω ! Όπα κάτι μου θυμίζει…

Ο πρώην Υπουργός Οικονομίας κ. Χριστοδουλάκης σε ανοικτή του επιστολή στην καγκελάριο κ. Μέρκελ μεταξύ άλλων γράφει ότι «η Γερμανία δεν ήταν και αυτή έτοιμη να μπει στην ΟΝΕ επειδή έκανε το τέχνασμα να κρύψει τις ζημιές των νοσοκομείων μετατρέποντας τα σε … ανώνυμες εταιρείες». Δες ΕΔΩ.
Δεν ξέρω βέβαια ακριβώς το τέχνασμα που κάνανε οι φίλοι Γερμανοί με τα νοσοκομεία τους, αλλά αυτό με το που το άκουσα μου έκανε αμέσως κλικ.
Το ίδιο τέχνασμα αλλά από την ανάποδη φαίνεται ότι έχουν κάνει οι φίλοι μας όχι στην Γερμανία αλλά στην φαληρημένη Ελλάδα με την δημιουργία ξεχωριστών Ομόρρυθμων Εταιρειών σε κάθε μαγαζί που ανοίγουν.
Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Γιατί το κάνουν; Όχι μόνο για να κρύβουν από τα μάτια του ανταγωνισμού τα (τεράστια φαντάζομαι) κέρδη των επιτυχημένων LIDL, αλλά κυρίως για να μην υπόκεινται στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί τριγωνικών (ενδο-ομιλικών) συναλλαγών, αφού με τις Ομόρρυθμες

Διαβάστε περισσότερα »

Christopher Hitchens – Ο Θεός δεν είναι μεγάλος. Πώς η θρησκεία δηλητηριάζει τα πάντα | Πανδοχείο

Προς τον κ. Στουρνάρα ενταύθα: Έλεος πια! | newmoney.gr

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Το πρόγραμμα για τους Αγιασμούς στα σχολεία της Παλλήνης

Ο Δήμος Παλλήνης με ανακοίνωσή του ενημερώνει για το πρόγραμμα του Αγιασμού των Σχολείων την Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013.

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΔΗΜΟΥ ΠΑΛΛΗΝΗΣ

1ο ΓΕΡΑΚΑ