Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011

Πρωταθλητής κόσμου στο τζούντο ο Ηλιάδης

Είναι ο κορυφαίος αθλητής του τζούντο στον κόσμο και το απέδειξε ξανά. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Ηλίας Ηλιάδης αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των -90 κιλών, νικώντας με Ippon στον τελικό του Παρισιού τον Ιάπωνα Νταΐκι Νισιγιάμα, μετά από 3 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα.
Στον πρώτο γύρο νίκησε με Yuko τον Πολωνό Ρόμπερτ Κράβτσικ. Στο δεύτερο γύρο επικράτησε με Ιppon σε 4 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα τον Αλγερινό Λι Μπουγιακούμπ και στον τρίτο γύρο με τον ίδιο τρόπο σε 3.10 λεπτά προκρίθηκε επί του Βραζιλιάνο Ούγκο Πεσάνια. Στον ημιτελικό συνέχισε τη

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2011


Σχολεία στο «κόκκινο»

Printer-friendly versionSend to friend
Η ίδια η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει χαρακτηρίσει την εφετινή σχολική χρονιά ως τη «δυσκολότερη μεταπολεμική», κυρίως υπό το βάρος της περιορισμένης χρηματοδότησης. Μαζικές συνταξιοδοτήσεις προσωπικού, σχεδόν μηδαμινές προσλήψεις, καθυστερήσεις στην έκδοση των βιβλίων και εξαγγελίες για κινητοποιήσεις με το «καλημέρα» διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό στην Α’βάθμια και Β’βάθμια εκπαίδευση.
«Βραχνάς» τα κενά
Σπεύδοντας να διασφαλίσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα λόγω των εξαγγελθέντων αλλαγών στο

Αθλητισμος και παιδεια. Να τι πρεπει να κανει η πολιτεια.



Στυμμένες λεμονόκουπες
του Γιώργου Μαυρωτά25/08/2011



1 εικόνα
Ετικέτες
αθλητισμός
παιδεία
Αφορμή για το παρόν μικρό σχόλιο στάθηκε αυτό το άρθρο. Μην νομίζετε ότι κάθε πρωί που ξυπνάω το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να διαβάσω τους New York Times, απλώς μου το έστειλε, κλείνοντάς μου το μάτι, η Γκέλη (…πώς κλείνεις το μάτι μέσω e-mail, κάπως έτσι ;-)

Οι Κινέζοι λοιπόν έχουν πολλά κρούσματα απειθαρχίας των αθλητών τους σε ένα σκληρό κι απαιτητικό σύστημα. Οσο κι αν το άρθρο έχει μια δόση χαιρέκακης υπερβολής από τον αμερικάνο δημοσιογράφο, δεν θα πρέπει να απέχει πολύ από την αλήθεια. Η πειθαρχία, η αφοσίωση και η αποκλειστική απασχόληση που τους ζητάει το σύστημα αρχίζει να γίνεται κουραστική και αφόρητη για κάποιους. Ιδίως γνωρίζοντας ότι στο τέλος, η πλειοψηφία τους θα πεταχτούν σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Αυτό όμως σημαίνει τελικά πρωταθλητισμός;

Τον προπονητή ή τον κινέζο αξιωματούχο ή τον πρόεδρο της ομοσπονδίας λίγο τους ενδιαφέρει τι θα κάνει ο κάθε αθλητής όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους της αθλητικής του καριέρας. Πόσοι είναι εκείνοι που θα παροτρύνουν έναν αθλητή να ασχοληθεί και με τις σπουδές του λέγοντας του το νομοτελειακό ότι δηλαδή η αθλητική καριέρα έχει ημερομηνία λήξης που έρχεται πολύ πριν από τα μισά της ζωής τους; Και το υπόλοιπο μισό τι θα κάνουν; Θα θυμούνται «περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαίς»;

Τον περασμένο μήνα έκανα μια παρουσίαση στο Ευρωπαϊκό συνέδριο συμμετασχόντων σε Ολυμπιακούς Αγώνες σχετικά με το ρόλο της εκπαίδευση για τους αθλητές υψηλού επιπέδου. Εκεί προσπαθώ να αναδείξω τον ρόλο της εκπαίδευσης στη ζωή ενός πρωταθλητή. Το πώς του προσφέρει ισορροπία κατά τη διάρκεια της αθλητικής του καριέρας και πώς μπορεί να τον κάνει περιζήτητο μετά τη λήξη της, όταν δηλαδή θα βιώσει αυτόν τον «μικρό θάνατο» της εγκατάλειψης ενός τρόπου ζωής. Είναι γεγονός ότι ο αθλητισμός αναπτύσσει δεξιότητες όπως επιμονή, αντοχή στις αντιξοότητες, στοχοπροσήλωση, αφιέρωση, ομαδικό πνεύμα, διαχείριση του άγχους κ.ά. που δεν τις μαθαίνεις σε κανένα σχολείο και είναι πολύ ελκυστικές στον επαγγελματικό στίβο. Αν αυτά συνδυαστούν με κάποιες σπουδές, τότε ο αποχωρών από την ενεργό δράση αθλητής, γίνεται κελεπούρι για θέσεις σχετικές με τον αθλητισμό και όχι μόνο.





Υποστηρίζω επίσης ότι σπουδές και αθλητισμός είναι δυο δραστηριότητες συμπληρωματικές κι όχι ανταγωνιστικές, όπως πολλοί γονείς νομίζουν και ότι ο μορφωμένος αθλητής είναι λιγότερο επιρρεπής σε διάφορους πειρασμούς όπως το ντόπινγκ. Επίσης αναφέρομαι στο τι κάνουν οι διάφορες χώρες για να διευκολύνουν τους υψηλού επιπέδου αθλητές τους να σπουδάσουν και στο τι πρέπει να κάνουν οι ίδιοι οι αθλητές γι αυτό. Εύκολοι δρόμοι και μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν -και οι αθλητές το ξέρουν καλά αυτό-, παρά μόνο αυτοπειθαρχία και σωστή διαχείριση του χρόνου. Μαθήματα σπουδαία για όλη την ζωή.


Πιστεύω ότι οι αθλητές υψηλού επιπέδου είναι ένα κεφάλαιο για την κοινωνία. Καλώς ή κακώς αποτελούν μαζί με ηθοποιούς, τραγουδιστές κ.ά. τα κυριότερα πρότυπα για τα μικρά παιδιά. Ένας ρόλος που εκτός από αυτόγραφα έχει και ευθύνες. Για να τον παίξουν λοιπόν καλά αυτόν τον σημαντικό ρόλο χρειάζεται να είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες και η μόρφωση πιστεύω είναι κάτι που συμβάλει σε αυτό. Αντί λοιπόν το κράτος να μοιράζει στους αθλητές που διακρίνονται γαλόνια και καρέκλες που τρίζουν στο δημόσιο τομέα, θα ήταν καλύτερα για μένα να μοίραζε υποτροφίες μετά ή και κατά την διάρκεια της καριέρας τους. Πιστέψτε με, θα ήταν μια επένδυση πολύ επωφελής και για τις δύο πλευρές…


ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Γιατί πρέπει να πείτε «ΟΧΙ» στα greeklish



Posted: 11 Aug 2011 11:15 PM PDT
Τι είναι τα greeklish;

Τα Greeklish (Γκρίκλις), από τις λέξεις greek (ελληνικά) και english (αγγλικά), γνωστά και ως Grenglish, Λατινοελληνικά ή Φραγκολεβαντίνικα, είναι η ελληνική γλώσσα γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο. Είναι ένα είδος μεταγραφής.

Η χρήση των greeklish
Τα greeklish χρησιμοποιούνται στο....

διαδίκτυο όταν Έλληνες επικοινωνούν μέσω email, IRC ή instant messaging. Επίσης χρησιμοποιούνται πολλές φορές σε μηνύματα

Μήπως ζούμε το κραχ του 2011;



Posted: 12 Aug 2011 02:45 AM PDT
Πόσο ακόμη θα πρέπει να πέσει το χρηματιστήριο, πριν αρχίσουμε να μιλάμε για κραχ; Ο δείκτης Dow ήδη σημείωσε πτώση 2.000 μονάδων μέσα σε 14 εργάσιμες μέρες. Μήπως λοιπόν θα πρέπει να μιλάμε για το μεγάλο χρηματιστηριακό κραχ του 2011;



Χθές μόνο, ο Dow έπεσε κατά 519 μονάδες. Προχθες, η Federal Reserve ανακοίνωσε πως θα κρατήσει μηδενικά τα επιτόκια έως τα μέσα του 2013, και αυτό βοήθησε σε μια ανάκαμψη του δείκτη. Χθές όμως η κατάσταση ανατράπηκε και πάλι. Η σταθερότητα κράτησε μόνο μια ημέρα. Οι