ΗΛΙΑΚΟΙ ΚΑΔΟΙ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ...

Στην Κηφισιά , σε 4 σημεία της πόλης , τοποθετήθηκαν αυτόματοι ηλιακοί κάδοι με σκοπό να αποφεύγονται οι δυσάρεστες εικόνες
με τα ξεχειλισμένα σκουπίδια.
Οι κάδοι λειτουργούν αποκλειστικά με ...
φωτοβολταϊκά συστήματα και συμπιέζουν τα απορρίμματα. Τοποθετήθηκαν στα παρακάτω σημεία του κέντρου της Κηφισιάς :
- Κασσαβέτη και Κηφισίας,
-Κασσαβέτη και Λεβίδου,
-Λεβίδου και Κολοκοτρώνη,
-Διονύσου και Μυρσίνης.
Οι ηλιακοί κάδοι έχουν ευρεία εφαρμογή στο εξωτερικό. Χρησιμοποιούνται σε μεγάλες πόλεις και σε σημεία αυξημένης προσβασιμότητας, όπως πανεπιστήμια, εμπορικά κέντρα κλπ.

Δίνουμε 4 εκατομμύρια ευρώ για το κανάλι της Βουλής...

Δίνουμε 4 εκατομμύρια ευρώ για το κανάλι της Βουλής...

Θόρυβο δυσανάλογο της τηλεθέασης του προκαλεί το κανάλι της Βουλής. Το παρακολουθεί μόλις το 0,3% του πληθυσμού, δηλαδή 30.000 άτομα, αλλά το πληρώνουν αδρά, μέσω φορολογίας, 10.000.000 Έλληνες. Πόσο; Σχεδόν 4 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, και μάλιστα με έναν προϋπολογισμό που αντί να μειώνεται βαίνει διαρκώς αυξανόμενος.
Είναι ενδεικτικό ότι από 3,5 εκατ. ευρώ το 2010, τα έξοδα ξεπέρασαν τα 3.9 εκατ. το 2011.
Πρόσφατη αδημοσίευτη μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, αποφαίνεται πως το Δημόσιο θα γλιτώσει 6 εκατ. ευρώ αν το κανάλι της Βουλής παύσει τη λειτουργία του και η μετάδοση των συνεδριάσεων μεταφερθεί σε μία από τις υπόλοιπες κρατικές συχνότητες.
Όπως αποκαλύπτει η Real News, το μέσο ετήσιο μισθολογικό κόστος ανά εργαζόμενο φτάνει τα 34.000 ευρώ κι αν διαιρεθεί δια 14, που είναι οι μισθοί, οι μεικτές μηνιαίες αποδοχές φτάνουν τα 2.400 ευρώ.
Το κανάλι απασχολεί 82 υπαλλήλους, όλων των ειδικοτήτων και αντί να μειωθεί το προσωπικό του τα τελευταία πέντε χρόνια. Αντιθέτως, από το 2007 έως το 2011 το αύξησε κατά τρεις εργαζόμενους.
Το κανάλι που έχει πέντε κοντρόλ, 25 υπερσύγχρονες ρομποτικές κάμερες και 4 μοντάζ avid προκειμένου να μεταδίδει όλες τις συνεδριάσεις της ολομέλειας ή των επιτροπών, συνεχώς επεκτείνεται, αποκτά νέους χώρους και άρα ανανεώνει τον εξοπλισμό του.
Μάλιστα ενώ το 2009 προμηθεύτηκε καινούργιο τεχνολογικό εξοπλισμό κόστους 479.000 ευρώ, δύο χρόνια μετά, δηλαδή το 2011 επεκτάθηκε και σε τρίτο στούντιο, το οποίο εξοπλίστηκε ξανά από την αρχή. Το ποσό που δαπανήθηκε για προμήθεια κάθε είδους τηλεοπτικού - ηλεκτρονικού εξοπλισμού ήταν 136.712 ευρώ και για μηχανικό εξοπλισμό 51.676 ευρώ.

πηγή: Ανατολική Ακτή Αττικής http://anatakti.blogspot.com/2012/07/4_15.html#ixzz20mVWdtCP

Ελένη (Γκατζογιάννη) - Το παιδομάζωμα full movie

Μια ταινία είναι βασισμένη στο καταπληκτικό βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη, "ΕΛΕΝΗ", και μιλά για την ιστορία του ιδίου και

της μητέρας του Ελένης στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Η Ελένη εκτελέστηκε από κομμουνιστές ύστερα από μια δίκη παρωδία κατά την οποία "κατηγορήθηκε" ότι ύφαινε συνωμοσίες σε βάρος των κομμουνιστών, ενώ το μόνο που ήθελε ήταν να ... μην πάρουν τα ανήλικα παιδιά της στο παιδομάζωμα που διαπράττονταν. Ο Γκατζογιάννης 30 χρόνια αργότερα βρίσκει τον "δικαστή" της μητέρας του και....τα υπόλοιπα στην ταινία...

Η Ταινία είναι βασισμένη εξ ολοκλήρου σε ιστορικά γεγονότα. προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών, βομβιστικών επιθέσεων και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ τελικώς η προβολή της διεκόπη.

Το γύρισμα των κυρίων σκηνών του έργου στο χωριό Λιά της Ηπείρου, όπου διαδραματίσθηκαν τα δραματικά γεγονότα της εκτελέσεως της μητέρας του Ελένης και της Θείας του Αλέξως από τους κομμουνιστές, που περιγράφονται στο βιβλίο "Ελένη" του Νίκου Γκατζογιάννη, απηγορεύθη υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, εν ονόματι της επιλεκτικής λήθης.

Γράμμα στην Εφορία απο αγρότη στην Κρήτη - Θα γίνω φονιάς και όχι αυτόχειρας

Φονιάς παρά... αυτόχειρας προτιμά να γίνει ο πρώην μηχανικός και νυν αγρότης Νίκος Αρετούλης που κατοικεί στη Ρίζα της Ιεράπετρας που πριν από λίγες ημέρες παρέλαβε το... μπιλιετάκι της εφορίας που τον έβγαλε από τα ρούχα του. Ούτε λίγο ούτε πολύ βάση του εκκαθαριστικού του σημειώματος, το κράτος τον καλεί να πληρώσει αναλογικά το ¼ του πενιχρού εισοδήματός του που είναι μόλις 2000 ευρώ !

Διατηρώντας την ψυχραιμία του και επιστρατεύοντας την αίσθηση του χιούμορ ο ίδιος απέστειλε τόσο στο Υπουργείο Οικονομικών όσο και στη ΔΟΥ Ιεράπετρας ένα... πρωτότυπο υπόμνημα με το οποίο αναλύει για ποιους λόγους ο ίδιος δεν πρόκειται να πληρώσει ούτε ευρώ για τα χαράτσια της φετινής χρονιάς.

Στο υπόμνημα ο κ. Αρετούλης που έφυγε απο τη Θεσσαλονίκη εγκαταλείπωντας έναν αστικό τρόπο ζωής για να ζήσει στη νότια Κρήτη καλλιεργώντας τη γη, περιγράφει με λεπτομέρεια τον τρόπο και τις συνθήκες ζωής του αναδεικνύοντας την... απόκλιση της δικής του πραγματικότητας από τους στείρους αριθμούς του φοροεισπρακτικού κρατικού μηχανισμού χαρακτηρίζοντας τους ιθύνοντες της οικονομικής πολιτικής της χώρας αχρείους απατεώνες και ψεύτες.

Η επιστολή του η οποία δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα Το Ποντίκι αναφέρει τα εξής:

«ΥΠΟΜΝΗΜΑ – ΔΗΛΩΣΗ

Προς το υπουργείο Οικονομικών, ΔΟΥ Ιεράπετρας

Του φορολογούμενου πολίτη Αρετούλη Γ. Νικολάου, κατοίκου του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας.

Εις το εκκαθαριστικό σημείωμα που μου αποστείλατε «προσάπτε­ται» τεκμαρτό εισόδημα 8.863 ευρώ, ποσό το οποίο εγώ ποτέ δεν είδα κι ούτε θέλησα να αποκτήσω.

1.Για την οικία μου, αντικειμενικής αξίας 13.653,68 ευρώ (ΕΤΑΚ 10.8.2010), ευρισκόμενη στον οικισμό Πανακιανά του Δ.Δ. Ρίζας του Δήμου Ιεράπετρας, χωρίς καν ηλεκτροδότηση, θεωρείται τεκ­μαρτό εισόδημα 4.080 ευρώ, περίπου το 1/3 της αξίας της, τη στιγ­μή που πολύ καλύτερα σπίτια τα βρίσκει κανείς στην περιοχή μας με μόλις 150 ευρώ τον μήνα ενοίκιο (1.800/έτος).

2.Θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα διαβίωσης 3.000 ευρώ. Δυστυχώς για σας, λόγω της αντικαταναλωτικής και οικολογικής ιδεολογίας και τρόπου ζωής που έχω επιλέξει από το 1995, εγώ και η σύντροφός μου (2 άτομα) επιζήσαμε με μόλις 2.126,5 ευρώ για ένα ολό­κληρο έτος, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της βενζίνης του αυτοκινήτου μου, που χρησιμοποιώ κυρίως για τις αγροτικές εργασίες μου. Δηλαδή ζητάτε για φόρο το 1/4 του ετήσιου εισοδή­ματος επιβίωσής μου!!!

3.Όσο για το αυτοκίνητό μου, μοντέλο '91 και κυβισμού 750 κ.εκ., με έξοδα ασφάλισης – τελών κυκλοφορίας 300 ευρώ και συντήρη­ση από εμένα τον ίδιο (ως πρώην μηχανικός), θεωρείτε τεκμαρτό εισόδημα 2.000 ευρώ.

Κατόπιν όλων αυτών που ανέλυσα παραπάνω και επικαλούμενος το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος, δηλώνω τα εξής:

α) Μεταξύ της επιλογής να μην τρώω για τρεις (3) μήνες

και να πλη­ρώσω τον φόρο που ζητάτε, θα προτιμήσω να μην πληρώσω ούτε ένα ευρώ.

β) Μεταξύ της επιλογής να γίνω αυτόχειρας ή φονιάς, θα προτιμή­σω να γίνω φονέας σας.

γ) Αν δεν έχετε κάνει κάποιο λάθος με αυτό το εκκαθαριστικό που μου αποστείλατε, τότε είστε αχρείοι και απατεώνες και κλέφτες.

7.7.2012

Άνευ ουδεμίας εκτίμησης

Ν. Αρετούλης»

Στα 20.000 ευρώ ο πραγματικός μισθός του κάθε βουλευτή

Μια προσφυγή δικαστικών λειτουργών στο Μισθοδικείο για να κηρυχθούν παράνομες οι μειώσεις στον κλάδο τους, φέρνει πονοκέφαλο στη Βουλή, καθώς αποκαλύπτεται ότι το πραγματικό κόστος του κάθε ενός από τους 300 βουλευτές μας ξεπερνά τα 20.000 ευρώ μηνιαίως ή, αν προτιμάτε, τα 700 ευρώ την ημέρα

Ειδικότερα, σύμφωνα με ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Εθνος της Κυριακής», το ειδικό τμήμα του Μισθοδικείου με κατεπείγον έγγραφό του ζητά από τον γενικό γραμματέα της Βουλής, κ. Θάνο Παπαϊωάννου, διευκρινίσεις προκειμένου να καθοριστεί ο μισθός των δικαστικών, καθώς το Σύνταγμα προβλέπει ότι «οι βουλευτές δικαιούνται αποζημίωσης ίσης με το σύνολο των πάσης φύσεως μηνιαίων αποδοχών του ανώτατου δικαστικού λειτουργού».

Αυτήν την παράγραφο του Συντάγματος αντέστρεψαν οι δικαστικοί που ζητούν από τον περασμένο Μάρτιο να μάθουν πόσες είναι οι πάσης φύσεως αποδοχές των βουλευτών μας. Μάλιστα το έγγραφο έδινε προθεσμία δύο μηνών στη Βουλή για να απαντήσει, καθώς υπήρχε νέα δικάσιμος στο Μισθοδικείο στις 12 Ιουνίου. Ωστόσο, απάντηση δεν υπήρξε ποτέ.

Αιτία, σύμφωνα με την εφημερίδα, είναι ότι οι πραγματικές πάσης φύσεως αποδοχές των βουλευτών είναι υπερδιπλάσιες από αυτές που δηλώνουν ως βουλευτική αποζημίωση. Ειδικότερα:

• 8.000 ευρώ είναι ο μηνιαίος μισθός κάθε βουλευτή
• 1.100 ευρω είναι η κατά μέσο όρο πρόσθετη αμοιβή για συμμετοχη σε επιτροπές
• 150 ευρώ το μήνα για συμμετοχή στα θερινά τμήματα
• 350 ευρώ το μήνα είναι οι ασφαλιστικές εισφορές για κάθε βουλεύτη στον ΕΟΠΥΥ
• 1000 ευρώ το μήνα κοστίζει των leasing των αυτοκινήτων που έχει κάθε βουλευτής
• 473 ευρώ το μήνα είναι τα έξοδα κίνησης των βουλευτών κατά μέσο όρο
• 2.263 ευρώ το μήνα είναι κατά μέσο όσο το επίδομα οργάνωσης γραφείου
• 1.000 ευρώ το μήνα είναι το επίδομα ενοικίου που λαμβάνουν οι βουλευτές της περιφέρειας
• 983 ευρώ είναι κατά μέσο όρο η δαπάνη για τα σταθερά τηλέφωνα κάθε βουλευτή
• 200 ευρώ το μήνα το πλαφόν στα κινητά τους.

Σύνολο μέχρι τώρα, 15.519 ευρώ είναι μηνιαίως οι πάσης φύσεως αποδοχές των βουλευτών. Σε αυτά πρέπει να προστεθούν και άλλες παροχές, όπως τα 4.000 ευρώ μηνιαίως για τους δύο επιστημονικούς συνεργάτες που δικαιούται κάθε βουλευτής αλλά και τα 960 ευρώ το μήνα που κοστίζουν κατά μέσο όρο το μήνα τα 104 μονά αεροπορικά εισιτήρια που δικαιούται κάθε βουλευτής της περιφέρειας.

Επομένως, οι συνολικές μηνιαίες «πάσης φύσεως» αποδοχές των βουλευτών μας ξεπερνούν όντως τα 20.000 ευρώ το μήνα. Φυσικό είναι λοιπόν να μην απαντά η Βουλή στο επίσημο αίτημα του Μισθοδικείου εδώ και μήνες, καθώς οι υπεύθυνοι αναζητούν, σύμφωνα με το «Έθνος» φόρμουλα για να δικαιολογήσουν αυτές τις δαπάνες διαφορετικά ή να τις βγάλουν τελείως από τις αμοιβές των βουλευτών...

Έκλεισαν τα μικρόφωνα σε Σπρίνγκστιν και Μακάρτνεϊ λόγω κοινής ησυχίας!

Απότομα έληξε χθες το βράδυ η συναυλία του Μπρους Σπρίνγκστιν στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου. Στη σκηνή μαζί με τον Σπρίνγκστιν ήταν και ο Σερ Πολ Μακάρτνεϊ όταν οι υπεύθυνοι σίγησαν τα μικρόφωνα με την αιτιολογία ότι είχε ξεπεραστεί το χρονικό περιθώριο της άδειας για τη συναυλία κατά 30 λεπτά κι έτσι κανένας από τους δύο σταρ δεν κατάφερε να απευθυνθεί στο κοινό.

Ο Σπρίνγκστιν, γνωστός για τις πολύωρες συναυλίες του, είχε παίξει ήδη για τρεις ώρες μπροστά σε ένα ενθουσιώδες κοινό στο πλαίσιο του φεστιβάλ Hard Rock Calling. Αφού είχε ήδη πει τις μεγάλες του επιτυχίες «Born In The USA» και «Because The Night» καλωσόρισε στη σκηνή τον Μακάρτνεϊ για να πουν μαζί τις επιτυχίες των Beatles «I Saw Her Standing There» και «Twist and Shout» αλλά σε κανέναν από τους δύο δεν δόθηκε η ευκαιρία να ευχαριστήσουν το κοινό και αναγκάστηκαν να κατέβουν από τη σκηνή χωρίς να πουν κουβέντα.

Ο Σπρίνγκστιν έπαιξε με τη διάσημη μπάντα του E Street και νωρίτερα είχε καλέσει στη σκηνή τον κιθαρίστα Τομ Μορέλο των Rage Against The Machine και τον Τζον Φόγκερτι (Creedence Clearwater Revival). Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της συναυλίας κατέβηκε για να σφίξει τα χέρια μελών του κοινού, ενώ σε ένα σημείο αντάμειψε έναν φαν του παίζοντας ένα σχετικά άγνωστο κομμάτι από το ρεπερτόριο του. Ο τραγουδιστής εντόπισε έναν άνδρα που κράταγε μια πινακίδα ζητώντας του να παίξει το τραγούδι «Take ‘Em As They Come» και αναφέροντας τις συναυλίες ανά τον κόσμο που το είχε ξαναζητήσει. Ο Σπρίνγκστιν πήρε την πινακίδα στη σκηνή και επαίνεσε την «μεγάλη επένδυση» που είχε κάνει ο θαυμαστής του για να τον δει σε μέρη όπως το Παρίσι και η Μαδρίτη για να πει: «Απόψε φίλε μου είναι η τυχερή σου βραδιά. Θα ακούσεις αυτό το παλιοτράγουδο».

Σύμφωνα με αξιωματούχο του Δήμου πάντως, τη συναυλία έληξαν οι διοργανωτές και όχι το δημοτικό συμβούλιο καθώς είχε ξεπεραστεί η άδεια μουσικής που είχαν μέχρι τις 10.30 το βράδυ.

Ο ηθοποιός και μουσικός του Σπρίνγκστιν Στιβ ΒανΖάντ εξέφρασε στο Twitter τον θυμό του για το άδοξο τέλος της χθεσινής συναυλίας στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου.

Σε μια σειρά από τουίτ έγραψε: «Μία από τις καλύτερες συναυλίες στην ιστορία μας, κατά τη γνώμη μου. Αλλά σοβαρά, πότε έγινε τόσο αστυνομικό κράτος η Αγγλία;». «Ξεπερνάμε τις άδειες σε κάθε χώρα αλλά μόνο οι Άγγλοι μπάτσοι χρειάζονται να μας “τιμωρήσουν” με το να μην μας αφήνουν να φύγουμε έως ότου αποχωρήσει όλο το κοινό». «Υπάρχει τόσο πολύ διασκέδαση στον κόσμο; Θα είχαμε τελειώσει μέχρι τις 11 αν είχαμε πει άλλο ένα. Σε Σάββατο βράδυ! Ποιους ενοχλούσαμε;». «Οι μπάτσοι δεν είχαν τίποτα καλύτερο να κάνουν; Μήπως να πάνε πιάσουν μερικούς κακοποιούς αντί να γαμάνε 80.000 κόσμο που περνάει καλά;» «Οι Άγγλοι μπάτσοι ίσως είναι τα μοναδικά άτομα στη γη που δεν θα ήθελαν να ακούσουν ένα ακόμα από τον Μπρους Σπρίνγκστιν και τον Πολ Μακάρτνεϊ». «Συγγνώμη αλλά είμαι τσαντισμένος. Όπως είπα, δεν χάλασε μια υπέροχη βραδιά. Αλλά όταν τζαμάρω με τον Μακάρτνεϊ μην με ενοχλείς!»

Αυτά αναφέρει ο βρετανικός Independent ενώ το θέμα κυριαρχεί σε όλα διεθνή μέσα και στο Twitter. Πολλοί επίσης κάνουν παράπονα και για την χαμηλή ένταση του ήχου της συναυλίας

.http://www.enimerosi24.gr

Ποιοί και γιατί απαξιώνουν τα ασημικά της Ελλάδας στα …7 δις;;;

(Ανανεωμένο): Ένα απίστευτο ρεπορτάζ σχετικά με την αξία της δημόσιας περιουσίας φέρνει στο φως το Έθνος της Κυριακής. Πρόκειται για επίσημο έγγραφο που έστειλε το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ) στις Βρυξέλλες και το οποίο αναφέρεται στην αποτίμηση σημαντικών περιουσιακών στοιχείων.

Το έγγραφο αυτό σας το παρουσιάζουμε για να καταλάβετε το μέγεθος της ξεφτί λας.

Σύμφωνα λοιπόν με τις τεχνικές υπηρεσίες, η αξία της δημόσιας περιουσίας αν αυτή τη στιγμή αποκρατικοποιηθεί δεν αξίζει ούτε 7 δις ευρώ και συγκεκριμένα 6,9 δις ευρώ.

Πάρτε παράδειγμα μερικά στοιχεία για να καταλάβετε τι συμβαίνει:

Η ΕΥΔΑΠ κοστίζει 200 εκατ., η ΕΥΑΘ μόλις 80 εκατ., από το Ελληνικό μπορούμε να εισπράξουμε το πολύ 700 εκατ., η Εγνατία οδός μπορεί να περάσει σε ιδιώτες με 250 εκατ. ενώ η πώληση 28 κρατικών ακινήτων «πακέτο» θα αποφέρει μόλις 200 εκατ.

Για τα κρατικά λαχεία με 550 εκατ. καθάρισαν οι ενδιαφερόμενοι του τζόγου ενώ μόλις 500 εκατ. κοστίζει ο ΟΠΑΠ που έχει έσοδα εκατοντάδων εκατομμυρίων ετησίως.

Για τα περιφερειακά αεροδρόμιο με συνολικά 400 εκατ. οι ιδιώτες θα γίνουν άρχοντες ενώ  από τα λιμάνια Πειραιά, Θεσσαλονίκης και άλλα μικρότερα μην περιμένουμε να εισπράξουμε πάνω από 420 εκατ.

Για το ακίνητο του IBC που κόστισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες πολλά εκατ. ευρώ και είναι αυθαίρετο, Λάτσης, Μπόμπολας ή ο επιχειρηματίας από τη Βενεζουέλα που το διεκδικούν, θα δώσει το πολύ 80 εκατ.

Από τη ΔΕΗ δε θα πρέπει να περιμένουμε πάνω από 350 εκατ. από τον Ιππόδρομο μόλις 60 εκατ. και από το υπόλοιπο του αεροδρομίου 800 εκατ.

Η ΔΕΠΑ κοστίζει 250 εκατ., τα ΕΛΠΕ 700 εκατ., τα ΕΛΤΑ μόλις 80 εκατ., η Αφάντου στη Ρόδο 30 εκατ. και ο πολυτελής Αστέρας Βουλιαγμένης 30 εκατ. Όσο δύο βίλες στη Μύκονο δηλαδή όταν πριν 2-3 χρόνια η αποτίμησή του ήταν 1 δις.

Δεν ξέρουμε αν το Ταμείο έχει κάνει λάθος στα νούμερα, προφανώς τα βγάζει με βάση την παρούσα κατάσταση της Ελλάδας και της αγοράς.

Δεν ξέρουμε αν επίτηδες έβαλε τόσο μικρά νούμερα για να δείξει στις Βρυξέλλες ότι τα 50 δις που περίμεναν από αποκρατικοποιήσεις είναι μεγάλη πλάνη.

Αυτό που ξέρουμε είναι τι θα γίνει αν τολμήσει έστω κι ένας να βάλει υπογραφές για πώληση σε τέτοια νούμερα. Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει: Πουλάμε αλλά δεν ξεπουλάμε.

Κι αν είναι να χαθούν τα ασημικά της χώρας με μόλις 7 δις ευρώ τότε καλύτερα να χρεοκοπήσουμε.

Από την άλλη, ας μας πουν οι σύμβουλοι, οι ακριβοπληρωμένες εταιρείες που «κόλλησαν» δίπλα στους φωστήρες του ΤΑΙΠΕΔ, τι έχουν να πουν για τα στοιχεία αυτά; Εδώ κι ένα χρόνο τι έκαναν για να διαφημίσουν την προς πώληση περιουσία της Ελλάδας; Ο κ. Μητρόπουλος, ο κ. Ταπρατζής, η Citigroup και οι υπόλοιποι σύμβουλοι που υποτίθεται θα έφερναν μεγάλους επενδυτές να δώσουν τα ωραία τους λεφτά, τι έκαναν επί ένα χρόνο;

Μήπως είχε δίκιο ο Σαμαράς ο οποίος από τη Βουλή κατηγορούσε κάποιους ότι την ώρα που η Ελλάδα κάνει προσπάθεια να αναστηθεί αυτοί υπονομεύουν τη χώρα;

Διαβάστε και τι γράφαμε πριν από δύο ημέρες:

Όταν οι σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων απαξιώνουν τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας

Προεκλογικά, μία ξένη τράπεζα – από αυτές που διατηρεί το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων ως συμβούλους για να μας φέρουν επενδυτές, σε έργα μάλιστα που ονομαστικά ανέφερε ο Πρωθυπουργός κατά τις προγραμματικές δηλώσεις, εξέδωσε μία έκθεση που την έστειλε στους πελάτες της και αναδημοσιεύτηκε σε όλα τα διεθνή μέσα και blogs. Η συγκεκριμένη έκθεση μεταξύ άλλων προέβλεπε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ σε περίπου έξι μήνες, καισυγκεκριμένα την 1η Ιανουαρίου του 2013, με υποτίμηση του νέου νομίσματος κατά 60%.

Η έκθεση είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Μάιο και υπογράφεται από τον επικεφαλής αναλυτή της Citigroup, Willem Buiter. Κι εδώ αρχίζουν τα περίεργα. Η Citigroup, ο τραπεζικός όμιλος δηλαδή που εισήγαγε τον όρο “Grexit” (την συντομογραφία που περιγράφει την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη) είναι ταυτόχρονα και σύμβουλος του Ελληνικού Δημοσίου και συγκεκριμένα του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναδεικνύει τη ζημιά που επιφέρουν στην Ελλάδα και την Εθνική μας προσπάθεια οι “απλές” δηλώσεις ξένων περί της πιθανότητας εξόδου μας από το Ευρώ, τι πρέπει να συμπεράνει κανείς για εκθέσεις όπως η παραπάνω, από διεθνείς τράπεζες, τις οποίες μάλιστα πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι – ακριβώς – για να φέρουν επενδυτές στη χώρα;

Και τι προκαλούν άραγε με τέτοιες αναλύσεις; μήπως απαξίωση των περιουσιακών μας στοιχείων; και το προκαλούν αφελώς ή ενδεχομένως σκόπιμα;

Είναι ακριβώς η ίδια ερώτηση που έκανε ο Πρωθυπουργός στη Βουλή, όταν είπε, μεταξύ άλλων: δεν είναι δυνατόν εμείς να προσπαθούμε να μπούμε στο δρόμο της ανάπτυξης, ναφέρουμε επενδύσεις και κάποιοι απ´ έξω να κάνουν δηλώσεις ότι η Ελλάδα θα βγεί από τοευρώ. Και αναρωτήθηκε τι είναι αυτό που τους παρακινεί να τις κάνουν; Αφέλεια, ή μήπως πρόκειται για συνειδητές δηλώσεις; Είναι δηλαδή απλή χαζομάρα ή μπορεί και δόλος;

Κανείς δεν υποστηρίζει ότι οι τράπεζες πρέπει να κάμψουν την αντικειμενικότητα τους προκειμένου να πάρουν δουλειές στην Ελλάδα. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται και να υπονομεύουν την Ελληνική προσπάθεια, να απαξιώνουν την Ελληνική περιουσία, τους κόπους ενός λαού και να βγάζουν οιονεί κατηγορηματικής “προφητείας” τέτοιες εκθέσεις – όπως η συγκεκριμένη -  στη διεθνή επενδυτική κοινότητα, στην οποία προσβλέπουμε για επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας.

Για αυτούς τους λόγους η νέα Κυβέρνηση πρέπει να αξιολογήσει πως θα χειριστεί τέτοιες καταστάσεις και να αποφασίσει τι είδους συμβούλους θέλει – και κυρίως – χρειάζεται αυτή την κρίσιμη στιγμή.

 Δειτε και τα σχολια:http://www.antinews.gr/2012/07/15/170818/

Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων.

 Της Έλλης Σιαπκίδου

Στην πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή, κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων, ο νυνυπουργός Οικονομικών και πρώην σύμβουλος του Κ. Σημίτη, Γιάννης Στουρνάρας, ανακοίνωσε έναν μακρύ κατάλογο αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του δημοσίου. Όπως ανέφερε, υπάρχουν εννέα αποκρατικοποιήσεις (sales leaseback 28 ακινήτων, ΕΥΑΘ, ΕΛΠΕ, ΕΓΝΑΤΙΑ, ΕΛΤΑ, ΟΠΑΠ, ΛΑΡΚΟ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ) που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας και δεκατρείς ακόμη (λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ.ά.) που διαμορφώνονται τώρα.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο όρος«αποκρατικοποίηση» είναι συνώνυμος του όρου«ιδιωτικοποίηση», αλλά ακούγεται καλύτερα. Είναι δε ελληνική πατέντα, καθώς στις περισσότερες γλώσσες η μετάφραση της «αποκρατικοποίησης» είναι παραλλαγές του privatisation, που σημαίνει ιδιωτικοποίηση.
Όσον αφορά την «αξιοποίηση», είναι μια εύηχη λέξη, που μέσα στην όμορφη αοριστία της μπορεί να συμπεριλαμβάνει από το ενοίκιο που εισπράττει ο Δήμος από τις καφετέριες για τα τραπεζάκια τους στο πεζοδρόμιο μέχρι την πώληση ακινήτων και επιχειρήσεων του δημοσίου.
Οι λόγοι που το κράτος παραδοσιακά διατηρεί στον έλεγχό του κάποιες υπηρεσίες είναι κοινωνικοί, οικονομικοί αλλά και στρατηγικοί... Πολλές δημόσιες επιχειρήσεις ελέγχονται από το κράτος γιατί αποτελούν φυσικά μονοπώλια, αγορές δηλαδή στις οποίες δεν είναι κερδοφόρο να υπάρχουν παραπάνω από μία εταιρείες, λόγω του μεγάλου αρχικού επενδυτικού κόστους. Τέτοια παραδείγματα είναι ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, όπου το αρχικό κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας του δικτύου είναι τόσο μεγάλο που δεν υπάρχει κίνητρο να επενδύσει δεύτερη εταιρεία.

Ένας δεύτερος λόγος που το κράτος διατηρεί τον έλεγχο πολλών δημοσίων επιχειρήσεων είναι γιατί αφορούν υπηρεσίες στις οποίες θεωρεί ότι θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι ή οι περισσότεροι πολίτες. Ως εκ τούτου, το κράτος αναλαμβάνει τη διαχείριση, για να εγγυηθεί την παροχή της υπηρεσίας (π.χ. την ύπαρξη σιδηροδρομικής γραμμής σε απομακρυσμένα χωριά) ή να την προσφέρει σε χαμηλές τιμές (π.χ. ύδρεση). Γι’ αυτό και ονομάζονται Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας.

Τέλος, το κράτος μπορεί να διατηρεί στον έλεγχό του τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τους δρόμους και γενικότερα όλα τα έργα υποδομών στον τομέα των μεταφορών, προκειμένου να ελέγχει τα δίκτυα μεταφοράς, για οικονομικούς αλλά και στρατηγικούς λόγους.

Η επιχειρηματολογία υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων στις αναπτυγμένες χώρες βασίστηκε αφενός στο γεγονός ότι κάποιες από τις ΔΕΚΟ είχαν την τάση να είναι ελλειμματικές και, ως εκ τούτου, να βασίζονται σε επιδοτήσεις από το κράτος, και αφετέρου στην αντίληψη ότι αν τις λειτουργούν ιδιώτες όχι μόνο δεν θα είναι ζημιογόνες (γιατί ο ιδιώτης θέλει να μεγιστοποιήσει το κέρδος του), αλλά και θα επενδύσουν σε αυτές.[1] (Στις αναπτυσσόμενες χώρες, πολλές ιδιωτικοποιήσεις συνέβησαν γιατί τις επέβαλε το ΔΝΤ ως μέρος των όρων της εκάστοτε δανειακής σύμβασης).

Ας δούμε το παράδειγμα των ιδιωτικοποιήσεων των σιδηροδρόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πριν από την ιδιωτικοποίηση, οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι χρειάζονταν επιδοτήσεις ύψους £431 εκ. Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε το 1993 από τη συντηρητική κυβέρνηση του Τζων Μέιτζορ, και το πρώτο ιδιωτικό τρένο λειτούργησε τον Φεβρουάριο του 1996.[2]

Η κυβέρνηση, για να μπορέσει να βρει αγοραστές, εγγυήθηκε ότι για κάποιο διάστημα θα κάλυπτε τυχόν απώλειες των σιδηροδρομικών εταιρειών που θα αγόραζαν και θα λειτουργούσαν τους συρμούς. Παράλληλα, διέγραψε το χρέος της κρατικής εταιρείας που λειτουργούσε και συντηρούσε το δίκτυο, προκειμένου να την ιδιωτικοποιήσει.[3] Ακολούθησε μια σειρά θανατηφόρων ατυχημάτων που οφείλονταν σε κακή συντήρηση του δικτύου από τη νέα εταιρία (Railtrack), το πιο γνωστό εκ των οποίων ήταν στο Χάτφηλντ το 2000. Η Railtrack επανεθνικοποιήθηκε το 2002 και πλέον λέγεται Network Rail.[4] Το 2006, και αφού τα δίκτυα είχαν επιστρέψει στο βρετανικό κράτος, οι απαιτούμενες επιδοτήσεις ήταν 6 δισ.

Σήμερα, οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι εξακολουθούν και λαμβάνουν επιχορήγηση, ύψους £5,2 δισ. (στοιχεία 2008-2009), ενώ το Ην. Βασίλειο έχει τα πιο ακριβά τρένα στην Ευρώπη. Η διαδρομή Λίβερπουλ-Λονδίνο κοστίζει £54.39 (δεύτερη θέση), ενώ αντίστοιχη διαδρομή στη Γερμανία (την αμέσως επόμενη χώρα σε κατάταξη, με βάση το κόστος ζωής) κοστίζει £40.41. Τα εισιτήρια των τρένων στη Γαλλία και την Ιταλία κοστίζουν περίπου το μισό σε σχέση με αυτά της Βρετανίας.

Σε πολλές περιπτώσεις ολόκληρα κομμάτια του δικτύου τα λειτουργεί ένας πάροχος, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται μονοπωλιακές τάσεις — δηλαδή θέτει όποια τιμή θέλει, χωρίς να πιέζεται από τον ανταγωνισμό. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί κάποιος να βρει φτηνό εισιτήριο, αλλά μόνο αν το κλείσει πολύ νωρίτερα — κάτι που σημαίνει συνεχή σχεδιασμό για τους πολίτες/επιβάτες. Αλλά και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν περισσότεροι από έναν πάροχο για μια διαδρομή, η εύρεση της χαμηλότερης τιμής απαιτεί πολύ χρόνο.

Το τρένα του Ην. Βασιλείου είναι από τα πιο συνωστισμένα τρένα στην Ευρώπη –ειδικά τις ώρες αιχμής– καθώς οι εταιρείες προσπαθούν να μειώσουν το κόστος και αποφεύγουν να προσθέσουν επιπλέον βαγόνια. Σύμφωνα με έρευνα του 2009, το 51% των Βρετανών θα ήθελαν τα τρένα να εθνικοποιηθούν, ενώ το 18% θα επιθυμούσαν μεγαλύτερη παρέμβαση του κράτους.

Όταν σε μια χώρα με ισχυρούς κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς η ιδιωτικοποίηση ουσιαστικά απέτυχε, είναι εύλογο το ερώτημα πώς άραγε θα πετύχει σε μια χώρα με εξαιρετικά αδύναμους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όπως η Ελλάδα. Δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε ότι, ειδικά στην παρούσα οικονομική συγκυρία, με την Ελλάδα γονατισμένη από το χρέος, θα πρόκειται, απλώς, για εκποίηση.[5]

Η Έλλη Σιαπκίδου είναι οικονομολόγος, διδάκτωρ Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και διεθνών σχέσεων, και εργάζεται ως οικονομική και πολιτική αναλύτρια στο Λονδίνο.

[1] Δεν θίγω, για λόγους χώρου, ένα μεγάλο κεφάλαιο: την υιοθέτηση στρατηγικών του ιδιωτικού τομέα, που οδηγούν στην αύξηση της παραγωγικότητας και τη μείωση του κόστους των δημόσιων επιχειρήσεων. Στην περίπτωση αυτή, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μπορούν να υιοθετηθούν, χωρίς ενοικίαση δικτύων, χρήση από ιδιώτες ή πώληση δημόσιων επιχειρήσεων.

[2] http://libertarian.co.uk/lapubs/econn/econn091.pdf
[3] http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk_politics/982037.stm
[4] http://news.bbc.co.uk/1/hi/business/7250252.stm
[5] http://www.publicworld.org/docs/britrail.pdf

Γιατί αποχώρησα από τη ΔΗΜ.ΑΡ.

http://www.avgi.gr

Κατερίνα Φραγκάτου

Σύμβουλος 6ου Διαμερίσματος Δήμου Αθηναίων

Έχοντας μακρά πορεία στο ΚΚΕ εσωτ., στην ΕΑΡ, στον ΣΥΝ, στήριξα το εγχείρημα της ΔΗΜ.ΑΡ. Γιατί πίστεψα ότι θα ήταν μια Αριστερά με δημοκρατικό πρόσημο, με αδρή κοινωνική παρέμβαση στο πολιτικό γίγνεσθαι, υλοποιώντας έτσι τις αρχές του Συνεδρίου της.

Αντί γι’ αυτά, βρέθηκα μπροστά σε πρακτικές αποκλεισμού λόγω διαφορετικής άποψης και είδα τη μετατροπή του κόμματος σε μια εξωθεσμική ομάδα που ρυθμίζει τα πάντα, ακόμη και ερήμην αποφάσεων συλλογικών οργάνων, κεντρικών ή περιφερειακών. Αντί λοιπόν ενός κόμματος μελών, που να επιδιώκει τη δημιουργική σύνθεση των διαφορών γνώμης, τελικά δημιουργήθηκε ένα κλειστό aparat μηχανισμού, προετοιμάζοντας μια ηγετική γραφειοκρατική ομάδα για τον ρόλο της “κυβερνώσας Αριστεράς”. Πόσο μπορεί να υπάρχει Αριστερά χωρίς συζήτηση για το πώς και το γιατί της εξουσίας; Γιατί αυτή η συζήτηση δεν υπήρξε ποτέ.

Και δεν υπήρξε αυτή η συζήτηση γιατί κυριάρχησε η αφομοίωση του aparat στη λογική του “κυβερνητισμού”. Είναι αυτή η αφομοίωση που έφερε τον ετεροπροσδιορισμό της ΔΗΜ.ΑΡ. μέσα από τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Στις πρώτες εκλογές έλεγε πως δεν θα γίνει το πλυντήριο της πολιτικής των δύο μνημονιακών κομμάτων και κατήγγειλε τη δικομματική φύτρα της πολιτικής του Μνημονίου. Τώρα, και χωρίς να χρειάζεται η συμμετοχή της στον κυβερνητικό θίασο (τα δύο κόμματα του Μνημονίου είχαν πλειοψηφία πλέον), στέργει να στηρίξει την ίδια πολιτική της ύφεσης, της ανεργίας, της εξαθλίωσης, της αποικιοποίησης της χώρας, προσπαθώντας ανέξοδα να προσθέσει ολίγον “ροζ” στις γκριζόμαυρες συνομιλίες των κυβερνητικών “εταίρων”. Γι’ αυτό και η ΔΗΜ.ΑΡ. δεν είχε τίποτα να πει για την επιστολή Σαμαρά, στην οποία η αποδοχή του πυρήνα του Μνημονίου αντικρίζεται σε όρους υποτελούς συμπεριφοράς.

Γι’ αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι η ΔΗΜ.ΑΡ. έχει απολέσει τον αριστερό της χαρακτήρα και έχει επιδοθεί σ’ έναν άνευ όρων κρατικιστικό κυβερνητισμό. Είναι αυτονόητο πως διαχωρίζω τη θέση μου και παύω να είμαι ακόμα και απλό μέλος της.

Το πανάκριβο δωράκι του πρύτανη στην Ναταλία Δραγούμη

Ο αντιπρύτανης Ιωάννης Παντής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έκανε δώρο ένα πανάκριβο iPhone αξίας 699 ευρώ στην γνωστή ηθοποιό Ναταλία Δραγούμη, αλλά το χρέωσε στα... λειτουργικά έξοδα του ιδρύματος, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα».

Σύμφωνα με ρεπορτάζ, υπάρχει τιμολόγιο με ημερομηνία 27 Μαρτίου 2012 από το κατάστημα Λογότυπος προς την Εταιρεία Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του ΑΠΘ (πρόεδρος της οποίας είναι ο κ. Μυλόπουλος για τον οποίο επενέβη εισαγγελέας για το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη), σύμφωνα με το οποίο αγοράστηκε το πανάκριβο iPhone 4S με 16GB μνήμη αξίας 699 ευρώ (πλέον ΦΠΑ) και χρεώθηκε στο ΑΠΘ, και συγκεκριμένα στις λειτουργικές δαπάνες του.

Μάλιστα, στις παρατηρήσεις του τιμολογίου αναγράφεται ευθαρσώς ότι το εν λόγο high tech gadget δεν θα παραλάβει για τις ανάγκες του κάποιος καθηγητής ή μεταπτυχιακός φοιτητής αλλά η κυρία Ναταλία Δραγούμη στην οικία της!

Όπως αποκαλύπτεται από το δημοσίευμα, ο κ. Παντής δώρισε στην Ναταλία Δραγούμη το πανάκριβο τηλέφωνο την περίοδο που η ίδια βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για τις ανάγκες θεατρικής παράστασης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της εκεί, συναντήθηκε με τον αντιπρύτανη για να συζητήσουν το ενδεχόμενο να διδάξει η ηθοποιός... υποκριτική στο Τμήμα Κινηματογράφου του ΑΠΘ, καθώς ο κ. Παντής είναι πρόεδρος της Σχολής Κινηματογράφου. Τελικά, τα σχέδια για να διδάξει η ηθοποιός την υποκριτική στους φοιτητές του ΑΠΘ δεν προχώρησαν, αλλά ο κ. Παντής έβαλε το χέρι στην τσέπη του Πανεπιστημίου για να της κάνει ένα συμβολικό δωράκι συνολικής αξίας άνω των 700 ευρώ.

Την ώρα δηλαδή που το κράτος έχει χρεοκοπήσει και αναζητούνται περικοπές από παντού, ο αντιπρύτανης του ΑΠΘ θεωρεί σωστό να χαρίζει πανάκριβα και αχρείαστα iPhone που δεν έχουν καμία σχέση με το έργο του στο πανεπιστήμιο.

Σε επικοινωνία της με την εφημερίδα, η κυρία Δραγούμη παραδέχτηκε ότι δέχτηκε το αντιπρυτανικό iPhone ως δώρο από τη «διεύθυνση του ΑΠΘ»:

«Είχα πάει στη Θεσσαλονίκη με την παράσταση "το μήλο'' και κάναμε μια συζήτηση με τη διεύθυνση του ΑΠΘ για κάποια μελλοντική συνεργασία μας αφού εγώ διδάσκω υποκριτική στην Αθήνα. Τους είχα καλέσει στην παράσταση και μου έκαναν ένα δώρο...σαν να μου έκαναν δώρο λουλούδια ας πούμε. Το θεώρησα πολύ σημαντικό. Γνώρισα τον κ. Παντή που είναι πρόεδρος της Σχολής Κινηματογράφου. Μια αρχική συζήτηση κάναμε... Και μόνο που με σκέφτηκαν, το θεωρώ πολύ τιμητικό όπως εξάλλου και το δώρο που μου έκαναν».